Την ώρα που και πολιτικοί (;) ακόμη άνδρες ήσαν αφοσιωμένοι στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, το λεγόμενο EYRO (Γιούρο), και στην ήττα που υποστήκαμε, η Βουλή παρέδιδε τη λαϊκή κυριαρχία στην «Ένωση» και αυτό – υποβαθμιζόταν, χωρίς συνταγματικό δικαίωμα, όπως τουλάχιστον καταγγέλθηκε από τον ΛΑ.Ο.Σ...

Ελλάς – Σουηδία 0-2

euro.jpg-ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ 10-0

 

Απάτη Ολκής η Συνθήκη της Λισσαβώνας


Την ώρα που και πολιτικοί (;) ακόμη άνδρες ήσαν αφοσιωμένοι στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, το λεγόμενο EYRO (Γιούρο), και στην ήττα που υποστήκαμε, η Βουλή παρέδιδε τη λαϊκή κυριαρχία στην «Ένωση» και αυτό – υποβαθμιζόταν, χωρίς συνταγματικό δικαίωμα, όπως τουλάχιστον καταγγέλθηκε από τον ΛΑ.Ο.Σ.

Η Βουλή κύρωσε με την τρανταχτή πλειοψηφία των δύο κομμάτων (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) 250 Βουλευτές, τη μεταρρυθμιστική συνθήκη της Λισσαβόνας. Την καταψήφισαν Κ.Κ.Ε. – ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑ.Ο.Σ.


Λες κι επιλέχθηκε επίτηδες η χρονική σύμπτωση! Ή μήπως όντως επιλέχθηκε επίτηδες, για να πιάσουν στην ποδοσφαιρική «μαστούρα», ακόμα και τους υποψιασμένους…

Κι όπως έχουμε πει και θα το λέμε συνέχεια, για να υπάρχει έγκυρη γνώμη, πρέπει να υπάρχει όσο το δυνατόν πληρέστερη γνώση. Όταν λοιπόν η Συνθήκη που κυρώθηκε, είναι κάπου 300 σελίδες και στην πραγματικότητα, με τα παραρτήματα γύρω στις 3.000, ε, δεν είχαμε την δυνατότητα να τη μελετήσουμε, ούτε θα την μελετήσουμε στο σύνολό της. Ρίξαμε όμως μια ματιά στην αιτιολογική έκθεση της Κυβέρνησης που την έφερε για κύρωση (15 σελίδες) και στα πρακτικά της διήμερης συζήτησης στη Βουλή, κοντά 100 σελίδες, για να μπορέσω να εκφράσω μια πρώτη άποψη και έπεται συνέχεια., μπας και αφυπνίσουμε κάποιες συνειδήσεις.

Συμπέρασμα πρώτο: Η συνθήκη της Λισσαβόνας είναι απάτη ολκής!

Επειδή δεν πέρασε το Ευρωσύνταγμα με τα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και της Ολλανδίας, το ξενάφερε η νομενκλατούρα των Βρυξελών και η Διακυβερνητική Διάσκεψη μασκαρεμένο σε «συνθήκη» με μικροαλλαγές στις ταμπέλλες.

Δεν λέγεται «Υπουργός Εξωτερικών» της Ε.Ε., λέγεται «Ύπατος Εκπρόσωπος» για θέματα ΚΕΠΠΑ (Κοινή Εξωτερική Πολιτική & Πολιτική Ασφαλείας).

Προσέξτε. Δεν κινδυνολογώ. Υπάρχει μια ειδική τεχνική διατύπωσης θέσεων και όρων. Βάζεις μπροστά με ζωηρότερα χρώματα κοινά αποδεκτές αρχές «Ειρήνη», «ευημερία», «ανθρώπινα δικαιώματα» και πετάς κάπου ενδιάμεσα άχρωμο και εξωραϊσμένο, «… την προαγωγή της βιώσιμης ανάπτυξης (ωραίο) με βάση το πρότυπο (θετικός όρος) της άκρως ανταγωνιστικής (άγρια δύση) κοινωνικής (!) (για να χαλαρώσεις) οικονομίας της αγοράς…» Και συνεχίζει τις «σάλτσες», «… με παράλληλη μέριμνα για την πλήρη απασχόληση, την κοινωνική πρόοδο και το… υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης του περιβάλλοντος». Αυτό που διαβάσατε είναι ο βασικότερος στόχος της Ε. Ένωσης, όχι των λαών, βεβαίως, που θέλει η αριστερά και των εθνών που θέλει ο ΛΑ.Ο.Σ., αλλά των καπιταλιστών, των τραστ, των καρτέλ, των μονοπωλίων και ολιγοπωλίων, της μίζας και των σκανδάλων, της εξαγοράς των συνειδήσεων και του εκμαυλισμού ατόμων και ομάδων.

Όλα αυτά τα ζούμε, τα ζούνε πιο οδυνηρά το 20% που δεν έχουνε να φάνε, θα τα ζήσουν πιο άμεσα, αύριο οι εργαζόμενοι που θα δουν το 8ωρο και πενθήμερο να κάνουν φτερά και να καθιερώνονται «δυνητικά» οι 65 ώρες δουλειάς την εβδομάδα. (Το δέχτηκε στην διυπουργική η Φάνη Πάλη, όπως επιμόνως κατήγγειλε στη Βουλή ο Παπουτσής και δεν διαψεύστηκε).

Αλλά τα περί απάτης και μασκαρεμένου του ΕυρώΣυντάγματος, σε Συνθήκη (εφεξής χάρις συντομίας «ο Μανωλιός») δεν τα λέω εγώ μόνον. Τα είπε από τον ιδεολογικό αντίποδα (;) ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρης και ο συντάκτης του μεταφμιεσθέντος «Μανωλιού» Ζισκάρ Ντ’ Εστέν.

Για να έχουν σφαιρικότερη αντίληψη οι αναγνώστες, παραθέτουμε αποσπάσματα από ομιλητές που καταψήφισαν ή υπερψήφισαν «με βαριά καρδιά» την αναγνώριση του Μανωλιού, την ακύρωση της κρατικής μας οντότητας, την κουρελοποίηση του Συντάγματος, την κατάργηση της λαϊκής κυριαρχίας μας εντός του κράτους (μας) – μέλους της Ένωσης, την υποθήκευση του μέλλοντός μας.

 

Η Συνθήκη της Λισσαβώνας 

 

Επειδή το σοβαρότατο αυτό θέμα, όχι μόνο δεν συζητήθηκε, αλλά δεν παρετέθη καν στα «καφάσια» και στους «πάγκους» της «λαϊκής αγοράς” των ΜΜΕ, στο μέτρο του δυνατού το κάνει  “η εφημεριδούλα” μας, των 10.000 τακτικών αναγνωστών και των 7000 επισκεπτών στην ιστοσελίδα μας, για να αφυπνίσουμε συνειδήσεις.

Ετέθη αρχικά κατά τη συζήτηση στη Βουλή, θέμα συνταγματικότητας από το βουλευτή του ΛΑΟΣ Αθ. Πλεύρη η οποία δυστυχώς δεν έτυχε υποστηρίξεως, όχι γιατί δεν έστεκε, αλλά γιατί προερχόταν απ’ αυτήν την πλευρά, λες και το σωστό ή το δίκαιο εξαρτά την υπόστασή του από την ιδεολογία του φορέα που εκπέμπεται.

Κι όμως έστεκε κατά την άποψή μας, με τη συνδρομή εκτός του άρθρου 1 που επικαλέσθηκε και από το ακροτελεύτιο άρθρο 120.


Η νέα Συνθήκη προβλέπει συνοπτικά και προβάλλει ενδεικτικά:

1. Αποφασίζεται η διαδοχή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από την Ενωση ως Ενιαίο Νομικό Πρόσωπο.

2. Οι αξίες της Ενωσης όπως διατυπώνονται:

Σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,

Της ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της ισότητας(!) του κράτους Δικαίου καθώς και

ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες.

Οι ανωτέρω αξίες χαρακτηρίζονται ως κοινές στα κράτη-μέλη και προάγονται εντός της κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από,

– Τον πλουραλισμό

–Την απαγόρευση των διακρίσεων,

– Την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

3. Οι στόχοι της Ενωσης,

Ειρήνη, ευημερία και καλύπτουν  ως βασικούς άξονες (άρθρο 2 ΣΕΕ): α) το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, β) την εσφωτερική αγορά και την προαγωγή της βιώσιμης ανάπτυξης με βάση το πρότυπο της άκρως ανταγωνιστικής κοινωνικής οικονομία της αγοράς και με παράλληλη μέριμνα για την πλήρη απασχόληση και κοινωνική πρόοδο και το υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος.


Σχόλιο: Πώς συμβιβάζεται η «άκρως ανταγωνιστική οικονομία της αγοράς», που σημαίνει, όχι απλά έντονη, σύντονη και μεθοδική προσπάθεια υπερακόντισης του ανταγωνιστή, αλλά όπως έχει καταφανεί στην πράξη, άγρια, απάνθρωπη, ανήθικη, νομιμοφανώς έκνομη δραστηριότητα, διαγκωνιστική και πολεμική. Υπουλη και βρώμικη συχνά, «άγρια ζούγκλα» υπερκέρασης ή εκμηδένισης του αντιπάλου, με την κοινωνική και διακρατική ειρήνη, με την ευημερία των πολιτών ασφαλώς; Και με την προστασία του περιβάλλοντος. Μάλλον αντιφατικό το βλέπω, ηπίως, αν όχι ως προσβλητική της νοημοσύνης μας (άρα και της προσωπικότητάς μας) φάρσα.

Ακρως ενδιαφέρουσα είναι, μεταξύ άλλων, η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής καθώς και διεύρυνση «αποστολών τύπου Petersbert {…} καθ’ ότι συμβάλλουν στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και δη με δράσεις στο έδαφος τρίτων χωρών…».

Και επειδή το εννοιολογικό περιεχόμενο της «τρομοκρατίας» είναι ρευστό και ερμηνεύεται κατά το δοκούν και κατά περίπτωση, προσπαθώ ν’ αποφύγω τη σκέψη του τι μπορεί να συμβεί κατά τα κέφια του “Υπατου” και των υποτακτικών του.

Αυτά τα ολίγα. Θα επανέλθουμε όμως.

Τώρα να παρουσιάσουμε αποσπασματικά κάποιες θέσεις διαφόρων ομιλητών.

 

mpakogiani.jpgΝτόρα Μπακογιάννη: «Υπουργός Εξωτερικών) «…δύο καρπούζια δεν χωράνε σε μια μασχάλη… δύο πολιτικές ταυτόχρονα δεν μπορούν να ακολουθηθούν…» και αναφέρεται στην αντινομία που υφίσταται στις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. «απαντώντας στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου – από τη μια να υπερψηφίζει την κύρωση της Συνθήκης κι απ’ την άλλη να ζητάει για λόγους… αρχής, δημοψήφισμα!

Υπεραμύνθηκε ακολούθως της χρησιμότητας και σκοπιμότητας της Συνθήκης: «Η ανάγκη για μια ισχυρή Ευρώπη είναι αδήριτη. Στην ανάγκη αυτή ανταποκρίνεται – και σπεύδω να ξεκαθαρίσω, όχι πλήρως, η «Συνθήκη της Λισσαβώνας», είπε μεταξύ άλλων.


Λιάννα Καννέλη: «Πέντε λεπτά δεν αρκούν για να ανοίξεις κάποιος την κερκόπορτα. Κυρία Υπουργέ, σας άκουσα να μιλάτε για ηθική. Η ηθική είναι χαρακτηριστική έλλειψη επιχειρημάτων. kaneli.jpgΗθική ακούσαμε εδώ, οράματα ακούσαμε, ακούσαμε τον Πρώην Πρωθυπουργό να λέει ότι δεν πρέπει να γίνει δημοψήφισμα. Εμμέσως το είπε. Η επιστολή κυκλοφορεί. Την ξέρουμε όλοι.

Η δομή και η λειτουργία, ειδικά στο ζήτημα των εξωτερικών σχέσεων και της δικαιοσύνης, είναι νεοφεουδαρχική με όρους και μεθόδους 21ου αιώνα. Στη φεουδαρχία είχαμε αυτοκράτορες και βασιλιάδες. Εδώ θα έχουμε Κομισιόν, Συμβούλιο και θα έχουμε και Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια, για τα οποία ψέματα λέτε ότι αναβαθμίζονται. Όχι απλώς δεν αναβαθμίζονται, αλλά η λειτουργία τους θα διατηρείται – και είναι κατάργηση της λαϊκής κυριαρχίας – υπό την αίρεση της καλής λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, άρθρο 8C. Γι’ αυτή την ηθική μας μιλάτε; Τι πάει να πει καλή λειτουργία της Ε.Ε.;

…»Μιλάτε για ηθική σε μία Ευρώπη η οποία διαρρηγνύει τα ιμάτιά της και διακινεί αντικομμουνιστικό μανιφέστο και έχει το 1/3 των χωρών της πολιτειακά με βασιλεία.

Αντιβασιλικό μανιφέστο δεν υπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντικομμουνιστικό μανιφέστο υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Και νομίζετε ότι είναι σε χειμερία νάρκη το εργατικό κίνημα στην Ευρώπη και ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν καταλάβει, δεν έχουν συσσωρεύσει εμπειρία.

Φοβάστε το δημοψήφισμα όλοι σας. Μα, γιατί φοβάστε το δημοψήφισμα;


Βιάζεστε να παρέμβετε και να αποκτήσετε νομιμοποίηση ενιαίας εμφάνισης, ενιαίου στρατού; Ποιού ενιαίου στρατού; Αυτού στον οποίο εξασφάλισαν οι Αμερικανοί τη συμμετοχή των Πολωνών, αγοράζοντας στην πραγματικότητα και εκβιάζοντας την κρατική εταιρεία πετρελαίου, για να αποκτήσουν οκτώ χιλιάδες στρατιώτες και να τους στείλουν στο Ιράκ;


Για ποια ηθική μιλάμε; Αποκαταστάθηκαν ή δεν αποκαταστάθηκαν οι Ναζί; Διώκονται ή δεν διώκονται στις βαλτικές χώρες άνθρωποι που πολέμησαν και έδωσαν το αίμα τους, για να μην περάσει ο φασισμός;


Συζητήσεις για οράματα και για ηθικές; Βεβαίως, είναι τα οράματα και η ηθική των ευρωπαϊκών ελίτ. Δεν θέλετε δημοψήφισμα, γιατί φοβάστε το διογκούμενο λαϊκό ρεύμα αγανάκτησης
.

 

Γεώργιος Καρατζαφέρης (Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Διαβάζω από το karatzaferhs.jpgΣύνταγμα, στο άρθρο 26: «Η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση. Η δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια, οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του ελληνικού λαού», άρθρο 26.

Τι σημαίνει αυτό; Μετά από τη Συνθήκη αυτή – ή μάλλον τις Συνθήκες, για να κυριολεκτούμε – τίποτα από το άρθρο 26 δεν θα ισχύει.

…Μιλάμε για συνταγματική εκτροπή. Ή θα το καταλάβουμε ή δεν θα το καταλάβουμε. Εχουμε απέναντί μας τη μεγαλύτερη απάτη που έγινε εις βάρος των λαών της Ευρώπη. Αυτό έχουμε και πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε και να το κατανοήσουμε. Και θα προσπαθήσω να αποδείξω τι ακριβώς συμβαίνει. Πριν μπω όμως εις την ανάλυση του θέματος, θέλω να πω ότι πιστεύω πως ελάχιστοι μέσα στην αίθουσα γνωρίζουν ακριβώς αυτές τις δύο Συνθήκες. Δεν είναι ότι είναι περίπου 300 σελίδες. Είναι ότι όλα τα ακολουθήματα κάνουν ένα έργο 3000 σελίδων!

Πονηρά σκεπτόμενοι οι Πρωθυπουργοί δεν έβαλαν μέσα τις παραπομπές, αλλά αναφέρονται σε διατάξεις, παραγράφους, εδάφια και πρέπει να τρέξεις να βρεις όλες αυτές τις παραγράφους, όλα αυτά τα εδάφια, που δεν μπορεί να το κάνει κανείς.

Πρώτο θέμα, λοιπόν είναι ότι έγιναν κάτω από μία άκρως μυστικότητα. Υπάρχουν εκατόν πέντε νέεςε αρμοδιότητες στην Ευρωπαϊκή Ενωση, σ’ αυτή την καινούρια έκδοση του Συντάγματος όπως ακριβώς και εκατόν πέντε στην προηγούμενη: τριάντα δύο είναι νομοθετικές, ενώ εβδομήντα τρεις αφορούν άλλες αρμοδιότητες.

Κατ’ αρχήν, καταργεί τη λέξη «Κοινότητα». Δεν υπάρχει Κοινότητα, υπάρχει Ενωση. Είναι το νέο πράγμα που μπαίνει στη Συνθήκη αυτή. «Η Ενωση αντικαθιστά και διαδέχεται την Ευρωπαϊκή Κοινότητα», λέει το άρθρο 1 της Συνθήκης της Λισσαβώνας. Ετσι η Ευρωπαϊκή Ενωση επανιδρύεται. Στην πραγματικότητα, δημιουργείται μία συνταγματικώς νέα Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία για πρώτη φορά είναι ευδιάκριτη, διαφορετική και νομικώς ανώτερη από τα κράτη-μέλη».

«Αυτή η πρόσφατη σχηματισμένη μεταρρυθμισμένη Ευρωπαϊκή Ενωση με το άρθρο 32 θα γίνει νομικό πρόσωπο που μπορεί να μετέχει σε συμφωνίες με άλλες χώρες. Αυτή η δυνατότητα ανήκει μόνο σε κυρίαρχα κράτη. Τώρα πλέον ανήκει σ’ αυτό που γίνεται, στο υπό κατασκευή νέο κράτος».

Ποιος θα έχει το πάνω χέρι από εδώ και πέρα; Θα το έχει το Εθνικό Κοινοβούλιο ή το Διευθυντήριο των Βρυξελλών; Το Σύνταγμα της Ελλάδος ή οι νόρμες και οι Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης;


Είχε πει ο πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας τα εξής: «Οι ηγέτες της Ε.Ε. αποφάσισαν ότι το έγγραφο πρέπει να είναι δυσανάγνωστο. Εάν είναι δυσανάγνωστο, δεν είναι συνταγματικό. Αυτό περίπου σκέφτηκαν οι Πρωθυπουργοί. Εάν ο κόσμος όμως καταφέρει να το καταλάβει με την πρώτη ματιά, ίσως υπάρξει κάποιος λόγος για δημοψήφισμα». Λονδίνο 12/7/07.

 


Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 260 επισκέπτες και κανένα μέλος