playa-doradoΜετά από την δεύτερη εβδομάδα απουσίας μου, σε γαμήλιο ταξίδι, όπως ενημερωθήκατε από τις σελίδες της ΕΒΔΟΜΗΣ, επανέρχομαι με πλούσιο υλικό παρουσιάζοντάς σας την εμπειρία μου από το ταξίδι του μέλιτος στην Δομινικανή Δημοκρατία.

Το τροπικό κλίμα του Αγίου Δομίνικου και συγκεκριμένα της πόλης Cabarete, μας υποδέχθηκε από την πρώτη κιόλας μέρα που φτάσαμε στο νησί, που ο Κολόμβος είχε περιγράψει ως την ωραιότερη γη που έχουν δει ανθρώπινα μάτια.

Επιpaixnidi-stin-paraliaλέξαμε να μείνουμε στην Βόρεια πλευρά του νησιού μακριά από τα γνωστά τουριστικά θέρετρα της Πούντα Κάνα με τα all inclusive resorts1, προκειμένου να γνωρίσουμε την πραγματική ζωή και κουλτούρα των κατοίκων.

Όποιος δεν έχει επισκεφθεί ξανά λατινικές χώρες, θα έλεγα ότι μπαίνει σε ένα κλίμα άμυνας τις πρώτες ημέρες, μέχρι να κατανοήσει τους ανθρώπους και τον τρόπο που σε προσεγγίζουν, μέχρι να συνειδητοποιήσει την φτώχεια και τον τρόπο ζωής των Λατίνων, λίγο έξω απ’ τις «πλούσιες» πρωτεύουσες και μεγαλουπόλεις.

Η μόρφωση των ντόπιων, σε τεράστιο ποσοστό, μηδαμινή. Είναι όμως φιλόξενοι και πρόθυμοι να σε βοηθήσουν σε ότι χρειαστείς.

Το Cabarete είναι μια πόλη που κι αυτή ζει κυρίως από τον τουρισμό. Έτσι γνωρίζεις δύο κόσμους. Αυτόν των πολυτελών ξενοδοχείων, των οργανωμένων εκδρομών και γενικά των τουριστικών τιμών, κι έναν που απευθύνεται στους ντόπιους. Για να φας σ’ ένα «ντόπιο» μαγαζί σού κοστίζει 1,5 με 2 ευρώ. Για να αγοράσεις όμως ένα καπέλο απ’ τα τουριστικά μαγαζιά, 55 δολάρια!

Η γλώσσα που μιλούν είναι τα Ισπανικά και δευτερευόντως τα Αγγλικά μιας και είναι κοντά στο Miami κι από εκεί τους επκσκέπτεται μεγάλο μέρος των τουριστών τους.

Κατά την διάρκεια της ημέρας οι επιλογές για εξορμήσεις στις παραλίες είναι πολλές. Οι ψηλοί και γεμάτοι καρύδες φοίνικες είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καταπράσινης φύσης που διακοσμεί τις πόλεις τους, τα δάση και τις παραλίες τους δίνοντας το εξωτικό «χρώμα» της Καραϊβικής. Οι αμμώδεις παραλίες χιλιομέτρων συχνές, αλλά η πρόσβαση σ’ αυτές γίνεται μόνο με τα πόδια, αφού για να τις επισκεφθείς περνάς μέσα από κάποιο μαγαζί ή ξενοδοχείο...

tropiko-psariΑξίζει πραγματικά ο καθένας να δοκιμάσει καταδύσεις με μπουκάλες στο βυθό του ωκεανού, όπου σου χαρίζει εικόνες απίστευτης ομορφιάς, με πολύχρωμα ψάρια που στην κυριολεξία κολυμπούν μαζί σου σε απόσταση αναπνοής, κοράλια και περίεργα θαλάσσια φυτά.

Το κολύμπι στην θάλασσα θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή, λόγω του δυνατού ρεύματος που σε παρασύρει. Αν δεν είσαστε δεινοί κολυμβητές προτιμήστε τα πολύ ριχά νερά ή την πισίνα του ξενοδοχείου σας. Αν πάλι, είσαστε φίλος των ποταμών, μη χάσετε την εκδρομή στους 27 καταράκτες Damajagua, που μετά από ανάβαση μιας ώρας, τους κατεβαίνεις έναν – έναν περνώντας μέσα από φυσικές νεροτσουλήθρες και στενά μίνι φαράγγια.

Κοντά στη δύση του ηλίου, επιλέξτε να βρίσκεστε κάπου απ’ όπου θα απολαύσετε τα πολύχρωμα παιχνίδια του ήλιου με τα σύννεφα.

Καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας, μουσική merregue, bachata και salsa, ακούγεται παντού και σε δυνατά ντεσιμπέλ. Κι όταν λέω παντού, εννοώ παντού, ακόplaya-doradoμα και σε συνεργεία αυτοκινήτων.

Το βράδυ όμως, η μουσική είναι κι ο αυτοσκοπός. Το στέκι των ντόπιων για χορό είναι το La bomba. Ένας χώρος στο στέγαστρο ενός βενζινάδικου, που τις νύχτες μεταμορφώνεται σε Discoteca! Πλαστικά τραπεζάκια και καρέκλες τοποθετούνται στο χώρο, γεμίζουν από κόσμο και αδειάζουν κάθε φορά που ακούγεται κάποιο τραγούδι σε ρυθμό merregue (ρυθμό που προέρχεται από τον Άγιο Δομίνικο).

Αν για την βραδυνή σας βόλτα επιλέξετε να πάτε προς την δημοφιλή πόλη Sosua – που κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι πολύ όμορφα για κολύμπι και περπάτημα στα μαγαζάκια που το παζάρι επιβάλλεfoinikesται – πρέπει να είστε έτοιμοι να δείτε ένα άλλο πρόσωπο της νύχτας, μέσα στα μπαράκια, αυτό της πορνείας.

Γυναίκες κάθε ηλικίας και στυλ, σε προσεγγίζουν την ώρα που πίνεις το ποτό σου άμεσα και χωρίς πολλά – πολλά. Αν είσαι γυναίκα θαμώνας, μάλλον ανταγωνιστικά σε κοιτάνε.

Αυτό που θα ευχαριστηθείτε σίγουρα στο Cabarete και στις γύρω περιοχές, Sosua, Puerto Plata, Rio San Juan κλπ, είναι τα ψαρικά. Ολόφρεσκοι αστακοί, γαρίδες, μεγάλα ψάρια σε πολύ χαμηλές τιμές συνοδευόμενα από ρύζι με ανανά και τηγανιτή μπανάνα που μπορείτε να τα απολαύσετε βάζοντας ένα τραπεζάκι στη μέση μια μοναχικής παραλίας. Αν και το μαγαζί είναι στην άκρη και πίσω από την παραλία, το γκαρσόνι θα σε σερβίρει οπουδήποτε καθήσεις. Μην ξεχνάτε με κάθε ευκαιρία να πίνετε pina Colada και mojito, κάνουν ταelektra-ananas καλύτερα coctail.

Πίσω στην καθημερινότητα των Δομινικάνων.

Ο βασικός μισθός ενός Δομινικάνου, είναι γύρω στα 200 δολάρια το μήνα. Απ’ ότι μας είπαν οι ίδιοι, αν κάποιος ανοίξει την δική του επιχειρησούλα, ζει καλά. Τις περισσότερες βέβαια μεγάλες επιχειρήσεις της περιοχής τις έχουν αλλοεθνείς, που είτε πήγαν για διακοπές και ερωτεύτηκαν τον τόπο, ή είδαν μια επιχειρηματική ευκαιρία. Άλλους πάλι τους «έβγαλε ο δρόμος» τους εκεί.

Nick the Greek και στο Cabarete

Greek Restaurant μας είπαν ότι έχει ανοίξει στη μακρινή εξωτική χώρα.

nick-the-greek«Έλληνες είσαστε»; Μας είπε ένας ντόπιος. «Έχω ένα φίλο Έλληνα εδώ, είναι καλός άνθρωπος».

Δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε χωρίς να τον επισκεφθούμε. Έτσι βρεθήκαμε να πίνουμε καφεδάκι με τον Νίκο από την Κρήτη.

Τι σε έφερε εδώ; Τον ρωτήσαμε.

«Με έδιωξε η Ελλάδα». Μας είπε. Και άθελά μου η συνέχεια της κουβέντας μας είχε τον τύπο μιας μίνι συνέντευξης.

Ο Νίκος είναι 25 χρόνια παντρεμένος με μια Δομινικάνα και έμεναν στην Κρήτη. Είχε στο όνομά του 3 mini market. Αλλά έκλεισε το ένα μετά το άλλο την περίοδο της κρίσης με τους υπέρογκους φόρους, αλλά και με τον άνισο πόλεμο που υπέστη εμμέσως από τα all inclusive resorts που διαχειρίζονται ξένοι στην Κρήτη. Έτσι, πριν από 2 χρόνια πήραν την απόφαση και έφυγαν από την Ελλάδα μόνιμα για την πατρίδα της γυναίκας του. Εκεί τα βγάζει πέρα μια χαρά απ’ ότι λέει. Δουλεύει πολύ μεν, αλλά τουλάχιστον δεν του «τα τρώει» το κράτος.

Παρ’ όλη την πικρία που του άφησε η Ελλάδα, αλλά κυρίως οι κυβερνώντες, η Ελληνική σημαία δεσπόζει στο μαγαζί. Μας κέρασε τον καφέ, του ευχηθήκαμε καλή τύχη και αποχαιρετησθήκαμε.

Στη διαδρομή προς το αεροδρόμιο για τις πτήσεις τις επιστροφής, πιάσαμε κουβέντα με τον ταξιτζή και τον συνοδηγό του. Μόλις του είπαμε ότι είμαστε από την Ελλάδα, ενθουσιάστηκε. Ήταν ο μόνος που ήξερε ορισμένα πράγματα για τη χώρα μας κι αυτό γιατί ήταν Ευαγγελιστής στη θρησκεία και διάβαζε το Ευαγγέλιο που κάνει αναφορές στην Ελλάδα. Οι υπόλοιποι δεν ξέρανε «πού κοντά πέφτει» και τι γλώσσα μιλάμε. Τους είπα ότι με εντυπωσίασαν οι γνώσεις τους για την Ελλάδα σε σχέση με όλους του υπόλοιπους και συμφώνησαν μαζί μου ότι “δυστυχώς δεν υπάρχει σωστή εκπαίδευση και μόρφωση στον Άγιο Δομίνικο”. Συμπληρώνοτας με το παρακάτω σχόλιο: «Μπορεί στην Κούβα (που είναι δίπλα τους) να είναι πολύ φτωχοί, κερδίζουν γύρω στα 20 δολάρια το μήνα, αν τους ρωτήσεις όμως για τη χώρα σου, γνωρίζουν περισσότερα κι από σένα τον ίδιο»...

–––––––––––––––

1. All inclusive Resorts. Μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που σου παρέχουν πολλές υπηρεσίες εκτός από την διαμονή. Με επιχειρήσεις διαφόρων ειδών μέσα στη μονάδα.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Προτεινόμενο Άρθρο

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 788 επισκέπτες και κανένα μέλος