Το «τέως» και το «πρώην» δηλώνει το παρελθόν.
Εκείνους που κατείχαν συνήθως ένα αξίωμα τον παρελθόντα χρόνο.
Εκείνους που “έγραψαν” μια μικρή, μια ασήμαντη ή σπουδαία ιστορία.Πιθανότατα και μια …μουντζούρα έστω, σε grosso modo...


οι τέως, πρώην & νυν


Το «τέως» και το «πρώην» δηλώνει το παρελθόν.

Εκείνους που κατείχαν συνήθως ένα αξίωμα τον παρελθόντα χρόνο.

Εκείνους που “έγραψαν” μια μικρή, μια ασήμαντη ή σπουδαία ιστορία. Πιθανότατα και μια …μουντζούρα έστω, σε grosso modo.

Όμως, όπως και να ‘χει, σπουδαίοι ή ασήμαντοι, θετικοί ή αρνητικοί, δεν μπορεί να καταγραφούν ως ουτιδανοί, ως μηδέποτε υπάρξαντες.

Οσοι διαχειρίστηκαν εξουσία είναι “τέως1” ή “πρώην2”.

Κι αν μεν κατά γενική παραδοχή και αντίληψη, μηδέν προσέφεραν ή έβλαψαν το κοινό συμφέρον, από πρόθεση ή ανικανότητα, καλόν είναι και για τους ίδιους να μένουν στην αφάνεια, στο σκιόφως.

Αν αντιθέτως, κατά γενική ομολογία, σύμφωνα με το κοινό αίσθημα, ή αποδεδειγμένα προσφέρανε επωφελώς στο κοινό συμφέρον, στο σκοπό που υπηρέτησαν, εκλεγμένοι από το Λαό, τότε τους οφείλεται σεβασμός, αναγνώριση και απόδοση της ανάλογης τιμής.


Είναι ανεπίτρεπτο ν’ αποδίδεται τιμή, να προσφωνείται ένας δημοτικός σύμβουλος ε.π., εν ενεργεία, ο οποίος, στο παράδειγμά μας, δεν προσφέρει καλά-καλά ούτε την παρουσία του στα Δημοτικά Συμβούλια και στα δρώμενα της πόλης του και να μην προσφωνείται ένας τέως Δήμαρχος ή ένας πρώην Αντιδήμαρχος που αν μη τι άλλο τίμησαν με το αξίωμά τους.

Γιατί; «Τίτλους και τιμές θέλουμε;»

Ας αφήσουμε κατά μέρος τις «σεμνότητες».

-“Πάνε αυτοί τώρα… οι τωρινοί μας ενδιαφέρουν… κοιτάμε μπροστά”!

Αν έτσι σκεφτόμαστε, ΔΕΝ κοιτάμε μπροστά. Δεν βλέπουμε ούτε τη «μύτη» μας. Κοιτάμε απλά, την «πάρτη» μας! Το κοντόθωρο προσωπικό μας συμφέρον.

Οι τέως και οι πρώην έγραψαν ιστορία, «άνοιξαν δρόμους», όπως γράφουν και διανοίγουν και οι νυν. Η ιστορία γράφεται από ανθρώπους, επιφανείς ή άγνωστους σκαπανείς και στρατιώτες. Δεν γράφεται μόνη της. Η ιστορία, ως προσωποποίηση της εννοίας, γράφει ό,τι πράττουν οι άνθρωποι.

“Η ιστορία είναι μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον”3.

Κι όταν εμείς, επιλήσμονες και ασεβείς αγνοούμε και περιφρονούμε τους μάρτυρες τους δασκάλους και τους συμβούλους δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να περιφρονούμε τους εαυτούς μας – ίσως δικαιολογημένα, ίσως από ελαττωμένη ή μηδενική αυτοεκτίμηση ή το αντίθετο, από θρασύτητα ναπολεόντιου συμπλέγματος, φρονούμε ότι «η ιστορία αρχίζει με μας»(!) και δια της σχετικότητας των συγκρίσεων, εάν αγνοήσουμε το όποιου μεγέθους έργο και τον εργάτη του παρελθόντος (ιστορία), προβάλουμε ως “σπουδαίο” το πενιχρό έργο μας και διογκώνουμε με αέρα κοπανιστό την “προσωπικότητά” μας!

Ω καιροί, ω ήθη (“o tempora, o mores”, έλεγαν οι Λατίνοι) κι αγνοούμε οι δύσμοιροι ότι «η ιστορία διδάσκει – και προδιαγράφει, θα πρόσθετα – τα πάντα, ακόμη και το μέλλον»4. Κι αν επικρατεί και καθιερωθεί ν’ αγνοούμε και να περιφρονούμε το παρελθόν και τους εργάτες του, ανάλογα θα φερθούν απέναντί μας, παραδειγματισμένοι από εμάς οι επίγονοι και συνάμα, γιατί να σκεφθούν ν’ ασχοληθούν με τα κοινά για να προσφέρουν, αφού δεν θα ‘χουν τίποτα, σαν ηθική ικανοποίηση, να περιμένουν.

Ετσι, ή θα αδιαφορήσουν ή θα ενασχοληθούν με τα κοινά, προς ίδιον όφελος, άμεσο, χειροπιαστό και γιατί όχι «μαύρο», ως προϊόν διαπλοκής και συναλλαγής.


––––––––––––

τέως = το έως. Σύνθετη λέξη. Ο τέως Υπουργός είναι ο αμέσως προηγούμενος από τον παρόντα.

πρώην = επιθ. προσδιορισμός παρελθοντικής ιδιότητας, γενικά.

Θερβάντες. Κορυφαίος Ισπανός λογοτέχνης. Συγγραφέας του «Δον Κιχώτης».

Λαμαρτίνος. Γάλλος ποιητής και πολιτικός.

 

 

 


Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 439 επισκέπτες και κανένα μέλος