“Πέρα”, “δώθε”, “άνω, κάτω” ή “βόρεια”,
είναι τοπικοί προσδιορισμοί
στερούμενοι όμως υποκειμένου
Αναφορά στη θέση της Κυβέρνησης και των περισσοτέρων κομμάτων στο θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, με ευκαιρία άρθρο της Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη, στην εφημερίδα “The Washington Times”...

“Γεωγραφικός προσδιορισμός» ΔΕΝ είναι το «Νέα»

 

“Πέρα”, “δώθε”, “άνω, κάτω” ή “βόρεια”,

είναι τοπικοί προσδιορισμοί

στερούμενοι όμως υποκειμένου


Αναφορά στη θέση της Κυβέρνησης και των περισσοτέρων κομμάτων στο θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, με ευκαιρία άρθρο της Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη, στην εφημερίδα “The Washington Times”.

Έχει τονιστεί κατά κόρον, ρητά και κατηγορηματικά, σ’ όλους τους τόνους και απ’ όλους τους επίσημους αρμόδιους, «απ’ όλα τα κόμματα – πλην του Λ.Α.Ο.Σ. – ότι η Ελλάς, αφού έκανε όλες τις καλοπροαίρετες υποχωρήσεις, είναι διατεθειμένη να δεχθεί στο θέμα της ονομασίας της Π.Γ.Δ.Μ. «μια κοινά αποδεκτή λύση… μια σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό που θα ισχύει έναντι όλων»1.


Έντονα ακούστηκε τις τελευταίες ημέρες, ότι θα αποδεχόμασταν, ίσως, τη σύνθετη ονομασία «Νέα Μακεδονία», που υποδηλώνει «κάτι το νέο», «κάτι το διαφορετικό» και άλλα τέτοια πονηρά, ή κουτοπόνηρα.

Πρώτα – πρώτα το «νέα» δεν καθορίζει «γεωγραφικό προσδιορισμό». Είναι χρονικός προσδιορισμός.

Δεύτερον: Για να υπάρχει κάτι “νέο”, σημαίνει ότι υπάρχει κάτι “παλιό”, από το οποίο προήλθε. Όπως η «Νέα Υόρκη» από την Υόρκη της Αγγλίας, η «Νέα Ιωνία» από την αρχαία ελληνική Ιωνία. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε εκούσιους μετανάστες Εγγλέζους. Στην δεύτερη περίπτωση έχουμε διωγμένους βίαια Έλληνες πρόσφυγες. Στην περίπτωση των Σκοπίων – της πρώην Βαρντάρσκα της Νοτιοσλαβίας – τι έχουμε; Αυτά που λένε, γράφουν, διδάσκουν και προπαγανδίζουν, δεκαετίες τώρα, οι Σκοπιανοί, ότι «κατέχουμε» - διότι «καταλάβαμε» στρατιωτικά στους πολέμους του ’12-13 τη «Μακεδονία του Αιγαίου»;


Στην πολιτική – και στην πολιτική – πρέπει να έχουμε το θάρρος ν’ αναγνωρίζουμε τα λάθη μας. Λάθη που οφείλονται πολλές φορές σε λάθος εκτιμήσεις, σε ελλιπή πληροφόρηση, ακόμη και άγνοια.

Ο επιφανής Άγγλος και Ευρωπαίος διπλωμάτης R. Cooper αναγνωρίζει ότι ο πόλεμος στο Σουέζ, στην Αλγερία, στο Βιετνάμ «ήταν ένα λάθος»2.

Ο γνωστός πρ. Υπουργός Αμύνης των ΗΠΑ R. Maknamara αναγνωρίζει μια σειρά λαθών στον πόλεμο του Βιετνάμ3. Λαθών πολιτικής εκτίμησης. Ιστορικής, κοινωνικής και εθνολογικής γνώσης και αποτίμησης. Τα λάθη, δυστυχώς, επαναλαμβάνονται στη γειτονιά μας.

Κι αφού μιλάμε για λάθη, κάνοντας την αυτοκριτική μου, ν’ αναγνωρίσω και δικό μου πρόσφατο λάθος που έκανα σε σχετικό άρθρο μου όταν έγραφα: «…θα πρότεινα την ονομασία Vardarska Makedonia (Μακεδονία του Βαρδάρη) ή οτιδήποτε παρόμοιο, που θα υποδηλώνει τη γεωγραφική έννοια του τμήματος αυτού της Μακεδονίας4».

Λάθος στο οποίο παρασύρθηκα από τη γενική πεποίθηση ότι ο γεωγραφικός όρος “Μακεδονία” είναι δεδομένος και καταλαμβάνει την ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας, τη “Μακεδονία” της π. Γ.Δ.Μ. και τη “Μακεδονία” του Πυρήν (της Βουλγαρίας). Λάθος!

Είναι λάθος της διεθνούς διπλωματίας, σκόπιμο ή μη, να γίνεται αποδεκτή η διοικητική διαίρεση στο σημείο αυτό, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπου βρίσκονταν δυο βιλαέτια (της Θεσσαλονίκης και του Μοναστηρίου), τα οποία μάλιστα, ΔΕΝ ονομάζονταν από τους Τούρκους “Μακεδονία”.

Ο χώρος αυτός των δύο οθωμανικών βιλαετίων απελευθερώθηκε από τους συμμαχικούς στρατούς των Ελλήνων, των Σέρβων και των Βουλγάρων στον πόλεμο του 1912-13 και οριοθετήθηκαν τα σύνορα, με βάση τη συνθήκη που είχαν προσυμφωνήσει αρχικά οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι και, μετά τον Ελληνοβουλγαρικό πόλεμο, μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων, καθώς και της ελληνοτουρκικής Συνθήκης των Αθηνών.

Βέβαια, τότε που σχηματίζονταν και ανακαθορίζονταν τα βαλκανικά κράτη, δεν φαίνονταν και δεν αναφέρονταν πουθενά οι Σκοπιανοί ή “Μακεδόνες”, και όποια διαφορά είχε αναφανεί ήταν μεταξύ Σέρβων και Βουλγάρων. Τα δε Σκόπια ή Βαρδάρσκα ήταν “νέα κτήση” της Σερβίας. Σημειωτέον ότι τα Σκόπια ήταν και η αρχική πρωτεύουσα των Σέρβων.

Ορισμένος γεωγραφικός όρος “Μακεδονία”, εξ’ όσων γνωρίζω, δεν υπάρχει, ούτε αναφέρεται σε κάποια συνθήκη. Η Μακεδονία, στη διαδρομή της ιστορίας υπήρξε πολύ «ελαστική» από πλευράς γεωγραφικών ορίων. Άλλης έκτασης, θέσεως και ορίων ήταν στην αρχαιότητα, την εποχή του Φιλίππου του Β΄, άλλη επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, άλλη επί Βυζαντίου και άλλη επί Οθωμανών.

Αν λοιπόν μιλάμε για «γεωγραφικό» όρο της Μακεδονίας αυτός είναι της Ελληνικής Μακεδονίας – που ταυτίζεται περίπου με την αρχαία – κι ένα τμήμα της μικρό, μέχρι το «Μοναστήριο» περίπου, στα όρια της Βαρδάρσκας. Το όνομα και η ιστορία της είναι πασιφανώς ελληνικά, άρα και γεωγραφικά «η Μακεδονία είναι μία και είναι Ελληνική».

Δεν δικαιούται επομένως κανένας πλην της Ελλάδας να χρησιμοποιήσει αυτόν τον όρο, καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

Και τα λέω αυτά, γιατί η Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη στο εύστοχο, κατά τα άλλα, άρθρο της στην “W.T.”5 γράφει: «Ο όρος «Μακεδονία» περιγράφει μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, της οποίας μόνο ένα μέρος ανήκει στην ΠΓΔΜ». Η Fyrom κατέχει ένα 10% της Αρχαίας Μακεδονίας. Γιατί λοιπόν πρέπει να λάβουμε ως βάση τα Οθωμανικά βιλαέτια που δεν λέγονταν “Μακεδονία”.

Με βάση αυτά, θα πρέπει να επανακαθοριστεί η βάση διαπραγμάτευσης. Δεν υποχρεούμαστε να λαμβάνουμε ως δεδομένη τη διοικητική διαίρεση της Τουρκίας, ούτε τις ορέξεις και τα σχέδια του Τίτο.

Δεν δικαιούμαστε, απ’ την άλλη, ούτε εμείς, ούτε ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ, να αποφασίσουμε πως θα ονομάζεται αυτή η χώρα και ο λαός της. Δικαιούμαστε να απαιτούμε όμως πως ΔΕΝ θα ονομάζεται, όταν αυτό που θέλει να λέγεται είναι προϊόν κλοπής, πλαστογραφίας, σκοπούμενης απάτης και, αδιάφορης για μας, αρνησιπατρίας.

Αναρωτιόμαστε λοιπόν κι εμείς, «γιατί οι επίσημοι χάρτες της ΠΓΔΜ και άλλα κρατικά έγγραφα απεικονίζουν την περιοχή της Μακεδονίας στην Ελλάδα – την οποία εκείνοι αποκαλούν “Μακεδονία του Αιγαίου” ως περιοχή “υπό κατοχή”, η οποία ανήκει στην ΠΓΔΜ και μια μέρα θα απελευθερωθεί; Και γιατί χρησιμοποιούνται ευρέως τέτοιοι χάρτες και τέτοια έγγραφα; Γιατί υπάρχουν αυτές οι γεωγραφικές και ιστορικές ανακρίβειες στα σχολικά τους εγχειρίδια, διαδίδοντας μια διαστρεβλωμένη πραγματικότητα;»5

Η απάντηση είναι έκδηλη κι εκεί εστιάζεται το πρόβλημα.

 

–––––––––––––

1. Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη σε άρθρο της στο αφιέρωμα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για τα ΒΑΛΚΑΝΙΑ της 20/4/2008 σελ. 4 και αλλού.

2. R.C. “The breaking of Nations” εισαγωγή.

3. R. Maknamara: «Αναδρομικά» (1995)

4. ΕΒΔΟΜΗ Φ.521 της 23/2/08 σελ.2

5. The Washington Times 29 Απριλίου 2008. Άρθρο Ντ. Μπακογιάννη



Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 451 επισκέπτες και κανένα μέλος