Με λύπη μου πρέπει ν’ αναθεωρήσω, για μια ακόμη φορά τα εφηβικά μου αισθήματα για έναν πολύπαθο λαό: τον εβραϊκό. Πίστευα και πιστεύω με λιγότερη τώρα θέρμη, είναι αλήθεια, ότι και ο λαός αυτός δικαιούται να έχει την δική του κρατική οντότητα στον ιστορικό του χώρο, σε ειρηνική συνύπαρξη με τον αραβικό κόσμο και βεβαίως με τους Παλαιστίνιους.

Το κράτος του Ισραήλ όμως υπεραμυνόμενο του δικού του δικαιώματος, δεν αναγνωρίζει το αντίστοιχο δικαίωμα του άλλου, αποδυναμώνοντας έτσι το ίδιο του το δικαίωμα.

Δεν θ’ απαριθμήσω τα επανειλημένα πάμπολα γεγονότα των τελευταίων 60 ετών, ιδιαίτερα από τον «πόλεμο των 6 ημερών» και δώθε, γιατί λίγο - πολύ είναι σε όλους γνωστά και θα μπορούσαν, εξ’ άλλου, να καλύψουν την έκταση ενός βιβλίου. Θα σταθώ μονάχα στη μόνιμη τακτική του Ισραήλ ν’ αγνοεί, να περιφρονεί, κοινώς να γράφει «στα παλιά του τα παπούτσια» το διεθνές δίκαιο και τη νομιμότητα – χωρίς να σημαίνει ότι είναι το μόνο κράτος, που το διαπράττει.

Παίρνω αφορμή βεβαίως από τα τραγικά και προκλητικά γεγονότα της τελευταίας σκληρής, άνανδρης, απρόκλητης και αδικαιολόγητης πειρατικής ενέργειας των ισραηλινών κομάντος κατά εμπορικών και επιβατηγών πλοίων, σε διεθνή ύδατα – σε απόσταση 70 μιλίων από την ακτή, που μετέφεραν διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια στον Παλαιστινιακό λαό.

 

Οι ισραηλινές στρατιωτικές αρχές διέπραξαν πειρατεία, κατά το διεθνές δίκαιο, αρπαγή προσώπων, φόνους και τραυματισμούς, προσβολή και εξευτελισμό της προσωπικότητας των ομήρων, με χρήση υπέρμετρης, απρόκλητης και αδικαιολόγητης βίας.

 

Ο σκοπός «αγιάζει» τα μέσα;

 

Δεν ήταν στρατιωτική ενέργεια. ήταν ξεκάθαρα πειρατική. Και δεν ήταν η πρώτη φορά. Ανακαλώ πρόχειρα από τη μνήμη μου την επέμβαση Ισραηλινών κομάντος το 1976 στην Ουγκάντα*, χωρίς την άδεια, τη γνώση και την έγκριση των αρχών της χώρας, για την απελευθέρωση ομήρων από αεροπειρατές. Η παράνομη επέμβαση απέδειξε και επέδειξε όμως την αποφασιστικότητα και την ικανότητα των Ισραηλινών να κάνουν «ό,τι τους γουστάρει», για την διασφάλιση των συμφερόντων τους.

Κανείς δεν δικαιολογεί την αεροπειρατεία και την ομηρία αθώων – ή και «αθώων» - πολιτών. Αλλά και κανείς εχέφρων και πολιτισμένος άνθρωπος δεν εγκρίνει την περιφρόνηση διεθνών, κοινώς παραδεκτών κανόνων δικαίου.

Ακόμη και η αρπαγή του Αϊχμάν* που διενήργησε το ειδικό «σώμα» τον εκδικητών και η Μοσάντ από τη Αργεντινή, την ίδια περιφρόνηση προς το διεθνές δίκαιο καταδείχνει, πράγμα που παραδέχθηκε και η Ισραηλινή (μετέπειτα πρωθυπουργός) Γκόλντα Μέιρ, ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά είχε όπως πάντα τις δικαιολογίες της: «Έγινε η απαγωγή από απλούς πολίτες»!

 

Προ ετών ακόμη, για να έλθω και σε μια προσωπική μου εμπειρία, Άραβας που κατοικούσε απέναντί μου στη Βούλα, «εκτελέστηκε» εν ψυχρώ κατόπιν ενέδρας τις πρώτες νυκτερινές ώρες. Ο δολοφόνος «εκτελεστής» επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο που τον περίμενε με δύο – τρεις συνοδούς του και εξαφανίστηκε.

Το έγκλημα δεν γνωρίζω αν εξιχνιάστηκε. Πρόχειρο – ανεπίσημο – συμπέρασμα του αξιωματικού ασφαλείας ήταν ότι επρόκειτο για εκδικητική διατεταγμένη ενέργεια Ισραηλινού πράκτορα (ή «απλού» πολίτη του σώματος των «εκδικητών» (Nokmim), που μπορούν να «φάνε» κι εμένα γι’ αυτά που γράφω).

 

Να επανέλθουμε όμως στα πρόσφατα γεγονότα.

Τα ξημερώματα της 31ης Μαΐου Ισραηλινοί κομμάντος κατέλαβαν μετά από αιματηρή επέμβαση έξι πλοία που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια 10.000 τόνων στη Γάζα. Σκοτώθηκαν τουλάχιστον 15 άνθρωποι, κυρίως Τούρκοι, ενώ τραυματίστηκαν πάνω από 60.

Υπήρξε παγκόσμια καταδίκη για το εγχείρημα, ενώ το Ελληνικό Υπ. Εξωτερικών κάλεσε τον Ισραηλινό Πρεσβευτή, ο οποίος προέβαλε τις αιτιάσεις της χώρας του. Ο αναπληρωτής Υπ. Εξωτερικών τόνισε ότι «δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η έκταση αυτής της βίας, (Σ.Σ. δηλαδή …μικρότερης έκτασης;) η χρήση τέτοιας έκτασης βίας. Την καταδικάζουμε και αυτό είναι το μήνυμα που μετέφερα στον Ισραηλινό πρέσβη»

 

Παράλληλα «ματαιώθηκε η προγραμματισμένη επίσκεψη του ισραηλινού αρχηγού ΓΕΑ στην Ελλάδα και διακόπηκε η ελληνο-ισραηλινή άσκηση με την επωνυμία “Μίνωας 2010”». Όλα τα πολιτικά κόμματα καταδίκασαν την επίθεση των Ισραηλινών με σκληρές ανακοινώσεις. Οργισμένη ήταν η αντίδραση της Τουρκίας. «Η επιχείρηση του ισραηλινού ναυτικού είναι απαράδεκτη. Το Ισραήλ θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες της συμπεριφοράς του», τόνισε σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών. «Καταδικάζουμε τις απάνθρωπες πρακτικές του Ισραήλ», […] το λυπηρό αυτό επεισόδιο αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και θα έχει ανεπανόρθωτες συνέπειες στις διμερείς σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ».

 

Οι ΗΠΑ εξέφρασαν «τη βαθύτατη λύπη τους» και … «εργάζονται για την κατανόηση των συνθηκών που περιβάλλουν  αυτή την τραγωδία»! (sic). Καλά…

Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Νετανιάχου αποφάσισε να διακόψει την επίσκεψή του στον Καναδά και να επιστρέψει εσπευσμένα στο Ισραήλ, ματαίωσε δε τα σχέδιά του για συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα στο Λευκό Οίκο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε εξηγήσεις, τη διεξαγωγή «πλήρους έρευνας» και άνευ όρων άνοιγμα του παλαιστινιακού θύλακα της Γάδας στην ανθρωπιστική βοήθεια και τις εμπορικές συναλλαγές.

«Συγκλονισμένη» από την έφοδο του Ισραηλινού στρατού στη νηοπομπή που κατευθυνόταν στη Γάζα δήλωσε η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Νάβι Πιλάι, η οποία καταδίκασε την πολιτική του Ισραήλ με την επιβολή αυστηρών κυρώσεων στη Γάζα τονίζοντας ότι «ο αποκλεισμός συνεχίζει να πλήττει τα ανθρώπινα δικαιώματα σε καθημερινή βάση».

 

Καλά όλα αυτά αρκεί να μην ξεχαστούν την επομένη που άλλα γεγονότα θα τραβήξουν την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης.

Κάποια στιγμή η διεθνής κοινότητα πρέπει να κατανοήσει καλά ότι η παραβίαση των κοινά παραδεκτών κανόνων δικαίου, του φυσικού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή κατά το δοκούν και τα συμφέροντα. Η διεθνής κοινότητα και το Ισραήλ πρέπει να χωνέψει ότι στην ωμή βία και στην καταπίεση, αναπόδραστη συνέπεια είναι η αντίδραση. Κι αυτή δεν συμφέρει κανέναν. Η αντίδραση είναι φυσική αναπότρεπτη συνέπεια. Επιτέλους!

Γιατί επιμένουν να επιβεβαιώνουν τον Χέγκελ που έλεγε πως «η ιστορία διδάσκει ότι οι λαοί και οι κυβερνήσεις τους δεν έμαθαν ποτέ, τίποτα από την Ιστορία»**.

 

――――――

* Το καθεστώς των κρατών και το ποιόν των ανθρώπων δεν επιτρέπουν εξαιρέσεις.

** Σωστά με διόρθωσε φίλος αναγνώστης ότι την …ιστορική φράση «Όλβιος όστις της ιστορίης έσχε μάθησιν» δεν την είπε ο Ηρόδοτος – όπως εκ παραδρομής ανέφερα σε άρθρο μου – αλλά ο Ευριπίδης. Τον ευχαριστούμε.  Όπως και να ‘χει ήταν σοφή κουβέντα των Ελλήνων.

 

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 398 επισκέπτες και κανένα μέλος