Δημοτικές Επιχειρήσεις· Το «νόμιμο» παραπόρτι

Ασχετα από την ιδεολογική τοποθέτηση εκάστου εξ’ ημών, γύρω από τα οικονομικά – ιδιωτική οικονομία, νεοφιλελεύθερη ή ελεγχόμενη, παρεμβατική κλπ., ή σοσιαλιστική, γνήσια κι όχι κατ’ όνομα, διαφόρων διαβαθμίσεων – σ’ ένα πρέπει να συμφωνήσουμε:
- Υπάρχουν δράσεις καθαρά δημόσιου χαρακτήρα
- δραστηριότητες που προσιδιάζουν στον ιδιωτικό τομέα και στην επιχειρηματική λειτουργία και δράσεις σύμμεικτες ή επικουρικές και ρυθμιστικές ακόμη.
 

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ του Δημοσίου


Δημοτικές Επιχειρήσεις

Το «νόμιμο» παραπόρτι

 


Ασχετα από την ιδεολογική τοποθέτηση εκάστου εξ’ ημών, γύρω από τα οικονομικά – ιδιωτική οικονομία, νεοφιλελεύθερη ή ελεγχόμενη, παρεμβατική κλπ., ή σοσιαλιστική, γνήσια κι όχι κατ’ όνομα, διαφόρων διαβαθμίσεων – σ’ ένα πρέπει να συμφωνήσουμε:

- Υπάρχουν δράσεις καθαρά δημόσιου χαρακτήρα

- δραστηριότητες που προσιδιάζουν στον ιδιωτικό τομέα και στην επιχειρηματική λειτουργία

και δράσεις σύμμεικτες ή επικουρικές και ρυθμιστικές ακόμη.


Θα ήταν κουραστικό νομίζω να φέρω παραδείγματα γιατί θεωρείται αυτονόητο ότι η εθνική και κοινωνική ασφάλεια και η υγιεινή – που είναι ασφάλεια έναντι των λοιμώξεων – δεν μπορεί παρά να είναι ευθύνη του κράτους, του δημοσίου υπό τη στενή και ευρεία έννοια.

Η κατασκευή τεχνικών έργων, στο ισχύον κοινωνικό – οικονομικό σύστημα, δεν μπορεί παρά να είναι αντικείμενο της ιδιωτικής δραστηριότητας.

Το αυτό ισχύει και για τη βιομηχανία – βιοτεχνία ή για τη ναυτιλία ή τις υπηρεσίες ψυχαγωγίας (τουρισμού, διασκέδασης κλπ.) ή τον τραπεζοχρηματιστηριακό και εμπορικό τομέα, τη γεωργία κλπ.

Αλλά έχουμε και σύμμεικτους τομείς ή τομείς κοινής δράσης, όχι όμως ανταγωνιστικής.

Η παιδεία και η μόρφωση ιδιαίτερα είναι κατά κύριο λόγο αντικείμενο του κράτους, της κεντρικής και αποκεντρωμένης δημόσιας διοίκησης.

Μπορεί να επικουρείται από την ιδιωτική δραστηριότητα, όπου οι απαιτήσεις δεν είναι εφικτό να ικανοποιηθούν από το δημόσιο τομέα.

Δεν έχει τη δυνατότητα το δημόσιο να διαθέτει σε κάθε σχολείο δάσκαλο κιθάρας, υποκριτικής, χορού, καράτε ή τένις. Εκεί το πεδίο δράσεως είναι ελεύθερο για την ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Το αντίθετο: οι εφοπλιστικές εταιρείες βρίσκουν ασύμφορη την διακίνηση πλωτών μέσων στην «άγονη γραμμή».


Εάν δεν μπορεί να θεωρηθεί ένας διάπλους «ανταποδοτικός» του παρακείμενου επικερδούς, τότε η κοινωνική ανάγκη κάλυψης της άγονης γραμμής μπορεί να ικανοποιηθεί π.χ. με διαδημοτική κοινωφελή ναυτιλιακή επιχείρηση του νησιωτικού συμπλέγματος της εν λόγω περιοχής, επιχορηγούμενη εν ανάγκη και από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Συμφωνούμε, υποθέτω.

Δεν θέλουμε το κράτος μπάρμαν ή παντοπώλη, όπως δεν διανοούμεθα να εμπιστευθούμε στον ιδιώτη επιχειρηματία (που μόνη και εύλογη επιδίωξή του είναι το κέρδος), την ιδιότητα του …ναυάρχου, ή του λιμενικού, ή του εφοριακού, του αστυνομικού, του πυροσβέστη κ.ο.κ.

Και για να ‘ρθουμε στο προκείμενο:

Αντιλαμβάνομαι και υπεραμύνομαι της δυνατότητας δημιουργίας δημοτικής (δημόσιας) επιχείρησης, για έναν τομέα κοινωνικής υπηρεσίας ή δραστηριότητας, στην οποία είτε δεν ανταποκρίνονται οι αρμοδιότητες – αποκλειστικές ή συντρέχουσες – του δημόσιου φορέα, είτε δείχνει απροθυμία ή ανικανότητα ή τάσεις αισχροκέρδειας ο ιδιωτικός.

Δεν μπορεί να νοηθεί δημόσια – δημοτική επιχείρηση αστυνόμευσης ή υγιεινής <αποχέτευση, ύδρευση, σκουπίδια>. (Η επεξεργασία των σκουπιδιών μπορεί να είναι αντικείμενο επιχειρηματικής δραστηριότητας, ιδιωτικής και δημόσιας, αποκλειστικής ή συμπληρωματικής).

Μ’ αυτά που μέχρι τώρα είπαμε, συνοπτικά βεβαίως, συνάγεται ότι “επιχείρηση” με σκοπό το κέρδος συνάδει μόνο με ιδιώτες επιχειρηματίες.

Το κράτος, ο δημόσιος φορέας – κεντρικός, νομαρχιακός ή δημοτικός – δεν νοείται να είναι επιχειρηματίας, δεν συνάδει, δεν ταιριάζει με την αποστολή του και το εννοιολογικό του περιεχόμενο.

Μπορεί να λειτουργήσει ιδρύματα ή άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), ακόμα και κατ’ όνομα «επιχείρηση» ή σχήμα λόγου ως προς τη δομή και το αντικείμενο όπως περιγραφικά αναφέραμε ήδη, με σκοπό πάντα κοινωφελή και ποτέ το ΚΕΡΔΟΣ.

Το κέρδος είναι ασύμβατο με την έννοια του δημόσιου φορέα.


Για τον ίδιο λόγο είναι ανωμαλία και στρέβλωση εννοιολογική η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ)*, με σκοπό βεβαίως το κέρδος.

Είναι σαν να επιδιώκουμε να διασταυρώσουμε μία …αγελάδα με έναν λύκο. Δεν θα προκύψει απλά ένα «μπάσταρδο» ον, αλλά ένα τερατούργημα πλήρως ασύμβατο και θνησιγενές.

Βέβαια υπάρχουν πολλοί τομείς του δημοσίου φορέα, που τους εποφθαλμιούν οι ιδιώτες γιατί «έχουν πολύ ψωμί», αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος. Του παρόντος είναι ότι οι «Δημοτικές επιχειρήσεις», «είναι νόμιμες» και ως υπουργικό πρόσφατο απόφθεγμα «ότι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό», δηλαδή δίκαιο. «Θετό δίκαιο» είναι. Δίκαιο όμως κοινά και επιστημονικά αποδεκτό δεν είναι!

 

Εφαλτήριο οι Δήμοι για «επιδοτήσεις»,

ρουσφέτια και αρπαχτές


Αφορμή για το παρόν, μου έδωσαν «μελέτες» διαφόρων δημοτικών επιχειρήσεων που διάβασα, σχεδόν πανομοιότυπες, αφού επαναλάμβαναν εν πολλοίς τις φράσεις των σχετικών άρθρων του οικείου κεφαλαίου του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα, σχετικών άλλων νόμων και εγκυκλίων.

Αφού λοιπόν διάβασα, όπως ξέρω ν’ αποκρυπτογραφώ νόμους και μελέτες και συμβάσεις μ’ έναν σωρό «μπλα – μπλα» ελκυστικά, ζαλιστικά ή βαρετά επαναλαμβανόμενα, κάπου ανακαλύπτεται εξ’ αποκαλύψεως και το σκοπούμενο.


Δεν θα σας ζαλίσω με τις σελίδες των σκοπών και των μεθόδων. Αφού σας δώσω μια γεύση της σάλτσας «περιβαλλοντικό», «πολιτιστικό», «τεχνολογικό», «μορφωτικό», «ψυχαγωγικό», «αθλητικό», «κοινωνικό», «υλικοτεχνική υποδομή», «αναπτυξιακά προγράμματα», «τεχνικές» και «διοικητικές» και «επιστημονικές» υποστηρίξεις κλπ. …καλλωπιστικά, μπαίνουμε στα καρυκεύματα των σκοπών της ιδρύσεως, ήτοι: βαρύγδουπα προγράμματα «έρευνας και τεχνολογίας», για την προώθηση της επιχειρηματικής και οικονομικής και βεβαίως «βιώσιμης ανάπτυξης» σε μια περιοχή που δεν επιτρέπονται οι επιχειρήσεις – εκτός από τα καφωδεία της παραλίας – και που βεβαίως, εδώ και χρόνια δεν το είδαμε και δεν το αισθανθήκαμε ως επιχείρηση.

Και συνεχίζει το …αλατοπίπερο κι ο μαϊντανός: «διενέργεια», «εκπόνηση», «κατάρτιση», «περιβαλλοντική», «οικονομοτεχνικών μελετών» (κονσέρβα copy paste) και «κόντρα μελέτες «ανθρώπινου δυναμικού», «υλικοτεχνικής υποδομής», «μηχανικού εξοπλισμού», «τεχνογνωσίας» (know how) κλπ. μπλα- μπλα, οπότε αφού διέλθουμε από το …ριζότο, που το ιδιωτικοποιημένο δημόσιο υποκαθιστά και υποκλέπτει δραστηριότητες του ιδιωτικού  επιχειρηματικού τομέα όπως: λειτουργία σχολών πληροφορικής επ’ αμοιβή, Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, Internet, μουσικής, φωτογραφίας, ζωγραφικής, πάντα επ’ αμοιβή, ανταγωνιζόμενο τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες του είδους, που τους αποστερεί την πελατεία τους, χωρίς να προσφέρει κάτι καλύτερο και φθηνότερο, φτάνουμε στο …ψητό! Και το «ψητό» είναι η χρηματοδότηση «προγραμμάτων» από την «Ευρωπαϊκή Ενωση και το Ελληνικό Δημόσιο».


Ποιο είναι ο «ρουσφέτι»; Ποιοι θα «φάνε» δηλαδή το ψητό; Μα οι Διευθυντές, οι Πρόεδροι, καμιά 50αριά υπάλληλοι (σε κάθε μια επιχείρηση) και οι Σύμβουλοι, που «δύναται ν’ αμείβονται» και οι οποίοι (δι)ορίζονται από τον εκάστοτε Δήμαρχο κατ’ ουσίαν με ψήφο της διατεταγμένης και διαπεπλεγμένης πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτοί οι (δι)ορισμένοι σύμβουλοι των Διοικητικών Συμβουλίων, θ’ αποφασίζουν ό,τι τους λέει ο Δήμαρχος-Πρόεδρος του Δ.Σ. και ο Διευθυντής και επί τεσσάρων-πέντε «σπουδαίων θεμάτων» θα καλούνται εκείνοι που εσείς επιλέξατε – οι δημοτικοί σύμβουλοι- «να εγκρίνουν».

Και θα εγκρίνουν οι εκλεκτοί σας (οι περισσότεροι) ελαφρά τη καρδία, ό,τι αποφάσισαν οι εκλεκτοί του δημάρχου και των διαπεπλεγμένων παραγόντων. Μήπως αυτό δεν καταργεί στην ουσία, αυτήν την κολοβή δημοκρατία που …απολαμβάνουμε;


* Τα ΣΔΙΤ μου θυμίζουν την παροιμία με το βάτραχο και το σκορπιό. Ο σκορπιός θέλοντας να περάσει το ποτάμι ζήτησε από το βάτραχο να τον πάρει στην πλάτη του.

Ο βάτραχος του απάντησε ότι δεν μπορεί να τον πάρει γιατί θα τον τσιμπήσει.

Ο σκορπιός του αντέτεινε ότι αν σε τσιμπήσω θα πνιγώ, επομένως δεν με συμφέρει. Ετσι λοιπόν έπεισε τον βάτραχο, ο οποίος τον πήρε στην πλάτη του και άρχισε να περνάει το ποτάμι, ως τη στιγμή που ένιωσε το τσίμπημα του σκορπιού.

- Με τσίμπησες σκορπιέ,

- Μα είναι η φύση μου…

 


Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 460 επισκέπτες και κανένα μέλος