«Alea jacta est» (o κύβος ερρίφθη)1

Το διακύβευμα, δηλαδή το διακινδύνευμα, των εκλογών του προσεχούς Μαΐου, σύμφωνα με τον αρχηγό της Αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κυρ. Μητσοτάκη, είναι «... η Ν.Δ. στο πρώτο ημίχρονο,... να βάλει πολλά γκολ»! 2 (Όπου το Α΄ ημίχρονο είναι οι ευρωεκλογές και το Β οι Εθνικές)!

Ενώ ο Πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας ξεπερνώντας την κόντρα με τον Μαρινάκη, το διακύβευμα το βλέπει πιο σοβαρά, μια και βρισκόταν στις Βρυξέλλες! Το διακύβευμα, είπε ο Πρωθυπουργός, τίθεται ως επιλογή «ανάμεσα στις προτάσεις των «προοδευτικών» δυνάμεων και σ’ αυτές των «συντηρητικών» κομμάτων. Με άλλα λόγια, οι πολίτες στις ευρωεκλογές «...έχουν να επιλέξουν από τη μια πλευρά τις δυνάμεις της προόδου, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής συνοχής και της συνανάπτυξης...» (τα ‘χετε δει πουθενά αυτά, σ’ αυτήν την Ε.Ε., ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1990 και δώθε;) κι απ’ την άλλη να επιλέξετε «... τις δυνάμεις τις συντηρητικές, τις δυνάμεις του φόβου (ξενοφοβία), της εθνικής περιχαράκωσης»! (απαξιωτικά).

Στην «ξενοφοβία» και στην, κατά συνέπεια, «εθνική περιχαράκωση», η «αριστερά», αυτή η «ευρωπαϊκή αριστερά» περιλαμβάνει όχι μόνο τους λαθρομετανάστες της Ασίας και της Αφρικής, αλλά και τους «εταίρους» και «συμμάχους» της Εσπερίας!

Δηλαδή της Ε.Ε. των ΗΠΑ και με στρατιωτική παραλλαγή, το ΝΑΤΟ!

Δηλαδή όλ’ αυτά τ’ απεχθανόμαστε και τα «φοβόμαστε» από αντιαμερικανικό και αντιευρωπαϊκό φοβικό σύνδρομο! Τους δε λαθρομετανάστες τους «φοβόμαστε» από «ακροδεξιές και ρατσιστικές αντιλήψεις»!

Εχω προσωπικά βιώματα με Γερμανούς, Τούρκους, Νιγηριανούς και γενικότερα Αφρικανούς, που αποδεικνύουν τα αντίθετα. Δεν θ’ αναφερθώ όμως σ’ αυτά σήμερα. Προτιμώ να επικαλεσθώ τη μαρτυρία του γνωστού ως «Πάμπλο», Μιχ. Ράπτη, Προέδρου της 4ης Σοσιαλιστικής Διεθνούς:

«... Η Ελλάδα σήμερα απειλείται (...) υπάρχει σχέδιο αναδόμησης των Βαλκανίων, στο οποίο κυριαρχικό ρόλο θα παίξει η Γερμανία, οι ΗΠΑ και η Τουρκία.

(...) δεν υπάρχει καμμιά εγγύηση ότι και η Σερβία και η Ελλάδα τελικά, με υποχωρήσεις, δεν θα ενταχθούν σε μια pax Americana, κυριαρχούσα σ’ ολόκληρα τα Βαλκάνια».

Και ο σοσιαλιστής επαναστάτης Pablo, θεωρεί ότι «θα πρέπει να υπάρξει μια αντίσταση, η μορφή της οποίας «δεν μπορεί να πάρει δυστυχώς το χαρακτήρα άμεσης κοινωνικής επανάστασης. (...) παίρνει, για την ώρα, το χαρακτήρα ενός εθνισμού. Αφύπνισης και εθνισμού!»4

Τ’ ακούτε; Τα διαβάζετε φίλοι μου αριστεροί, που έχετε καταληφθεί απ’ το σύνδρομο του εθνοφοβισμού;

Και τα διευκρινίζει, ο Πάμπλο, ακόμη περισσότερο, παρακάτω!

«Προσωπικά θεωρώ ότι είναι αναγκαίο οι Έλληνες να αποκτήσουν μια συνείδηση του εθνισμού τους και να είναι έτοιμοι, όταν πρόκειται να γίνει μία περαιτέρω συρρίκνωση του λεγομένου εθνικού τους κορμού, να αντισταθούν. Να μην επαναλάβουν το έγκλημα, την αδυναμία, την προδοσία, τη δειλία που έδειξαν στο ζήτημα της Κύπρου».

(...) είναι σωστό ότι ο εθνισμός που είναι απαραίτητος, δεν είναι σε καμμιά αντίθεση με το διεθνισμό».4

 

Ποιο είναι τελικά το διακύβευμα;

Κατά την ταπεινή μου άποψη, το διακύβευμα ιδιαίτερα αυτών των Ευρωεκλογών δεν βρίσκεται ούτε στα γκολπόστ της ποδοσφαιροποιημένης οπαδικής πολιτικής αντιπαράθεσης και στη δημοσκοπική προκριματική καταμέτρηση και επηρεασμό των ψηφοφόρων του θυμοειδούς.

Το πραγματικό σοβαρό και ύπουλο διακινδύνευμα, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών των επιλογών, μας, αυτών κυρίως των ευρωεκλογών, βρίσκεται στην απατηλή υποδούλωση των μικρότερων ιδίως λαών, σε πρώτη φάση, και σταδιακά στα μεγαλύτερα και ισχυρότερα έθνη, στη γερμανική ολιγαρχία, όπως οραματιζόταν το Γ΄Ράιχ5 και υλοποιεί το Δ΄, υπό δημοκρατικό μανδύα.

Το ύπουλο διακύβευμα αποβλέπει ακόμη:

Στη διάλυση, στην εξαφάνιση των εθνών6 με πολλαπλούς τρόπους, όπως και με την πολυπολιτισμική πρόσμιξη των κοινωνιών με βίαιη πρόκληση λαθραίας πολυπληθυσμιακής μετακίνησης κυρίως αλλογενών, ετεροπολιτισμικών και αλλόθρησκων λαών, ώστε να διαρραγεί η κοινωνική συνοχή, να επέλθει αλλοίωση παραδόσεων, ηθών και κυρίως συνείδησης και το συνθετικό άτομο να εξατομικευθεί παντελώς, αφού διαρραγεί ακόμη και η έννοια του μικροτέρου κοινωνικού κυττάρου, αυτού της οικογένειας, (μονογονεϊκές, ομοφυλικές, κατάργηση των όρων Μητέρα, Πατέρα, άρρεν, θήλυ κ.λπ.) με την αλλοίωση των παραδοσιακών συναισθηματικών δεσμών και την «κινητικότητα» των εσωτερικών πληθυσμών προς άγραν εργασίας στις «άλλες πολιτείες της Ε.Ε.» όπως παρατηρεί και εξανίσταται γιατί είναι μικρή, ο αρχηγός των φιλελευθέρων και Δημοκρατών του Ε. Κοινοβουλίου, Guy Werhofstadt7.

Το ύπουλο διακύβευμα αποβλέπει ακόμη:

Στην κατάργηση της ανεξαρτησίας και αυτοδιάθεσης των λαών. Να μην αναλύσω ιδιαιτέρως αναλογιζόμενος το είδος του κειμένου (άρθρο· όχι επιστημονική πραγματεία). Αναλογιστείτε όμως την «ειρηνική» ιδιότυπη κατοχή που υπέστη η πατρίδα μας από το 2010, με την «Τρόικα», τους «θεσμούς», τα μνημόνια, τις συνταγματικές παραβιάσεις, την υποθήκευσης της εθνικής περιουσίας και κυρίως το τσαλαπάτημα της αξιοπρέπειας του λαού μας, μη σεβόμενοι ούτε την ιστορία μας, ούτε τις θυσίες μας, ούτε την πνευματική κυρίως προσφορά μας στην ανθρωπότητα. Θυμηθείτε την περιφρόνηση, με λόγια και πράξεις των γραφειοκρατών των Βρυξελλών, προς το περήφανο δημοψήφισμα του 62%, το 2015 (άσχετα με τι ψήφισε ο καθένας μας). Είναι μακρύς ο κατάλογος για να συνεχίσω. Και δεν είμαστε μόνον εμείς. Εμείς το ζήσαμε και θα το ζήσουμε ακόμη χειρότερα στο μέλλον. Τίποτα δεν τελείωσε!

Είναι η Κύπρος, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Γαλλία (με τα κίτρινα γιλέκα). Είναι οι τρομοκρατικές και ασύμμετρες πολεμικές πράξεις, η εγκληματικότητα και τα ατυχήματα. Οι πτωχεύσεις και η φτώχεια με τα χαρτόκουτα – «σπίτια» στους κεντρικούς δρόμους και στα παγκάκια, που προσβάλλουν την ανθρώπινη κοινωνία.

Είναι σε εξέλιξη το παράδειγμα της Αγγλίας, που με διάφορες μεθοδεύσεις, αποπειρώνται σε μια μεγάλη δύναμη, σε μια χώρα με δημοκρατική, εθιμική κυρίως, παράδοση, όπου ο Συνταγματολόγος Taylor πριν από ενάμισι σχεδόν αιώνα έγραφε στο σύγγραμμά του, “The people is King” (ο λαός είναι βασιλιάς) ν’ ακυρώσουν το δημοψήφισμά του για αποχώρηση, μεθοδεύοντας ένα νέο δημοψήφισμα στα μέτρα τους, ή ό,τι άλλο γεννήσει ο αρρωστημένος εγκέφαλος των γραφειοκρατών της καπιταλιστικής νομενκλατούρας.

Και σας θυμίζω κι ας γίνομαι μάντης κακών. Θυμηθείτε τον πόλεμο Βορείων και Νοτίων στην Αμερική. Το ίδιο θέλετε να ζήσουμε και στην Ευρώπη του 21ου αιώνα; To ίδιο θα γίνει στο μέλλον, μετά την πολιτική ενοποίηση, αν μικρές χώρες του Νότου, ας πούμε, θελήσουν να αποχωρήσουν. ΠΟΛΕΜΟΣ!

 

Τι θέλουμε;

Ξεκάθαρα, λοιπόν και σ’ αυτά να πάρουν θέση τα κόμματα. Αυτήν την Ευρωπαϊκή Ενωση της λιτότητας και της άνισης μεταξύ «μελών» - κρατών και λαών δημοσιονομικής πειθαρχίας, ΔΕΝ την θέλουμε. Θέλουμε την Ευρώπη της Ειρήνης και της τίμιας συνεργασίας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ κρατών και λαών.

Η Ακροδεξιά και ο Φασισμός, αυτή τη στιγμή, ΔΕΝ είναι υπαρκτός κίνδυνος. Είναι «μπαμπούλας» για να μας αποπροσανατολίσουν.

Ο υπαρκτός κίνδυνος είναι η διάλυση των εθνών (γι’ αυτό και συκοφαντούνται, από ιδεοληπτικούς και μη) και η αποσύνθεση των οικογενειών και των κοινωνιών, γιατί αυτό βολεύει την παγκοσμιοποίηση του Κεφαλαίου.

Τελειώνω με την εύστοχη φράση του Αμερικανού Προέδρου Αβραάμ Λίνκολν: «Με μια σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις έναν εχθρό. Με την ψήφο σου μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου».

Σκέψου λοιπόν κι άσε τους άλλους να κλοτσούν τη ...μπάλα...


  1. “Alea jacta est” = [ο κύβος (το ζάρι) ερρίφθη]. Παροιμιώδης φράση του Ιουλίου Καίσαρα, όταν αποφάσισε να διαβεί τον Ρουβίκωνα, δίχως να διαλύσει το στρατό του, ως όφειλε.
  2. ΕΡΤ1, ειδήσεις των 9 μ.μ., ρεπορτάζ Κ. Σκουλάς, 23/3/19, (11:40΄΄).
  3. Ως άνω (11:00-11:30).
  4. Από την εισήγηση του Μ. Ράπτη που πραγματοποιήθηκε στο Πολυτεχνείο, τον Ιούνιο του 1994 από τα περιοδικά Convoy, Ματσακόνι και Όμιλο Πρωταγόρας.
  5. Mark Mazower (Σύγχρονος Αμερικανός Ιστορικος, καθηγητής παν/μίου Columbia): “Σκοτεινή Ήπειρος”.
  6. R. Cooper: “H Διάσπαση των Εθνών”.
  7. G. Werhofstadt: “Η Ασθένεια της Ευρώπης”, εκδ. Παπαδόπουλος.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 1364 επισκέπτες και κανένα μέλος