Ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος παίζει – προ πολλού και ιδιαίτερα εσχάτως – περισσότερο ρόλο πιονιού, στη σκακιέρα των γεωπολιτικο-στρατιωτικών παιγνίων, παρά πνευματικού ηγέτη.

Χρειάζονται αποδείξεις; Τηλεγραφικά λοιπόν για τους ξεχασιάρηδες:

Η σπουδαιότερη, πολιτικού περιεχομένου, πράξη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, με ανυπολόγιστες ίσως συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή μας και τη διεθνή σκηνή, είναι η όλως προσφάτως (πριν ένα μήνα περίπου) αναγνώριση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ως αυτοκέφαλης, μετά την απόσχισή της, το 1992, από το Πατριαρχείο της Μόσχας!

Θυμίζουμε στους αναγνώστες ότι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείτο μέχρι τώρα σχισματική από το 1992, όταν ο σχισματικός «πατριάρχης» Ουκρανίας Φιλάρετος Ντενισένκο παραιτήθη από τη θέση του Μητροπολίτη Κιέβου, που υπαγόταν στο Πατριαρχείο της Μόσχας, και ίδρυσε δικό του «πατριαρχείο», μέσα στο πλαίσιο της καθοδηγούμενης γενικής τάσης διάλυσης τής μέχρι πρότινος Ένωσης των Σοβιετικών Δημοκρατιών, αλλά και της προηγούμενης συνάρθρωσης των χωρών της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Μετά την ενέργειά του αυτή που ήταν καθαρά πολιτική με προσωπικά κίνητρα και καθόλου θρησκευτική, καθαιρέθηκε από την ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου της Μόσχας και το 1997 αναθεματίστηκε.

Ε, ήρθε τώρα ο Βαρθολομαίος, εξυπηρετώντας καταφανώς την πολιτική της Ουάσινγκτον, στα Βαλκάνια, λακτίζοντας το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, να επιβραβεύσει τις κινήσεις του Ουκρανού σχισματικού Ντενισένκο και να αναγνωρίσει το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας.

Η αντίδραση της Μόσχας ήταν σκληρή: «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο αποφάσισε να άρει το ανάθεμα νομιμοποιεί το σχίσμα. Μ’ αυτές τις πράξεις η Κωνσταντινούπολη περνάει την κόκκινη γραμμή και με καταστρεπτικό τρόπο υπονομεύει την ενότητα της παγκόσμιας ορθοδοξίας», είπε ο εκπρόσωπος του Ρώσου Πατριάρχη Κύριλλου.

Να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψη μας το ανθρώπινο δυναμικό των πιστών και την ισχύ, αφενός του πατριαρχείου Μόσχας με 130 εκατομμύρια πιστούς τουλάχιστον και με μία Ρωσία του Πούτιν ως στήριγμα κι απ’ την άλλη το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης με 17 εκατομμύρια πιστούς το πολύ, με ρευστή στήριξη των ΗΠΑ και αδύναμη της Ελλάδας, που για να κυκλοφορήσουν οι ιερείς έξω από το Πατριαρχείο πρέπει να φορέσουν πολιτικά!

Πρόκειται για τη σκιά του μεγαλείου του Πατριαρχείου των ισχυρών αυτοκρατόρων του Βυζαντίου. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ώς έχει, είναι μια ψευδαίσθηση.

Σημειώνουμε ότι και οι Σλάβοι των Σκοπίων – ως πλαστογράφοι της Ιστορίας και υπεξαιρέτες του ένδοξου ελληνικού ονόματος της Μακεδονίας, με ιδιοτελή σκοπό την ιδιοποίηση ξένης «κληρονομίας» - ζήτησαν την αυτοκεφαλία της εκκλησίας τους, αλλά, προς το παρόν(;), το Φανάρι απέρριψε το αίτημα.

Να θυμίσουμε ακόμη τη ρήξη του Βαρθολομαίου με τον μακαριστό Χριστόδουλο, για τη διαδικασία εκλογής Μητροπολιτών στις λεγόμενες «νέες χώρες» (Θεσσαλονίκης και Ελευθερουπόλεως) και τις απειλές του Βαρθολομαίου κατά του Χριστόδουλου για «σοβαρές συνέπειες», παρόμοιες με τις πρόσφατες απειλές του κατά του Ιερώνυμου και την οργή του κατά αμφοτέρων – πρωθυπουργού της Ελλάδος και Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος για την πρόθεσή τους να διευθετήσουν τη σχέση κράτους και εκκλησίας, που “δεν τον έλαβαν υπ’ όψιν τους”.

Στην επιστολή, που είχε στείλει τότε, στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, έλεγε με αυστηρό και οργίλο ύφος: «...Η ληφθείσα απόφασις (της ιεραρχίας της αυτοκέφαλης και ισχυράς και ελευθέρας εκκλησίας της Ελλάδος), δεν έχει την δύναμιν να μεταβάλη τα οριζόμενα υπό της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928»! (Καθημερινή 4.12.2003).

Ο ελληνικής καταγωγής από την Ίμβρο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Τούρκος υπήκοος, που υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό ως αξιωματικός, είναι μια σκιά των πανίσχυρων οικουμενικών Πατριαρχών της Νέας Ρώμης – της Κωνσταντινούπολης. Είναι ένας ιστορικός αντικατοπτρισμός.

Είναι, με τη σύγχρονη ορολογία, δυστυχώς, μια «εικονική πραγματικότητα» που επιμένει να παρεμβαίνει και να εμφανίζεται με το ύφος και το ειδικό βάρος και το μεγαλείο του παρελθόντος. Οι επιδιώξεις και τα προβλήματα της ορθοδοξίας, δεν ευοδώνονται με την υποστήριξη των επιθετικών πολεμικών ενεργειών του Ερντογάν (όπως ο βομβαρδισμός Κούρδων στο Αφρίν).

Ο Βαρθολομαίος θα μπορούσε να προσφέρει στον ελληνισμό και στον οικουμενικό χριστιανισμό της Ορθοδοξίας μιαν ιστορικής σημασίας υπηρεσία, ώστε ο 270ός Οικουμενικός Πατριάρχης ν’ αποτυπώσει ανεξίτηλα τα ίχνη του, ως ο άνθρωπος που αποκατέστησε τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και Παγκοσμίως και επανεδραίωσε το κύρος και το δημοκρατικό και πνευματικό χαρακτήρα της ορθοδοξίας:

Δημοκρατική Εκλογή από τους Ορθόδοξους Πατριάρχες
και Αρχιεπισκόπους της Οικουμένης ασχέτως υπηκοότητας
 

Όπως είναι γνωστό ο προκαθήμενος της Ρωμαιο-Καθολικής εκκλησίας εκλέγεται, ασχέτως εθνότητας ή υπηκοότητας από το κογκλάβιο των Καρδιναλίων. Ο παρών Πάπας είναι Γερμανός, ο προηγούμενος Πολωνός κ.λπ. Γιατί λοιπόν ο Οικουμενικός Πατριάρχης της Ορθοδοξίας θα πρέπει να είναι Τούρκος υπήκοος, τη στιγμή μάλιστα που οι Τούρκοι δεν είναι καν χριστιανοί. Υπάρχουν διεθνείς κανόνες και δεσμεύσεις για την ανεξιθρησκεία, την οποία σέβονται τα περισσότερα πολιτισμένα κράτη.

Αν αποφασίσει λοιπόν η Ορθοδοξία με οικειοθελή πρόταση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να εκλέγεται κατ’ αυτόν τον τρόπο ο οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως – από τους Πατριάρχες και Αρχιεπισκόπους της οικουμένης, που οι ορθόδοξες εκκλησίες από κοινού θ’ αποφασίσουν - θα υποχρεωθεί η Τουρκία να το αποδεχθεί. Κι αν εκλεγεί Ρώσος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ας «κουνηθεί» ο οποιοσδήποτε Ερντογάν. Βέβαια δεν θα το θέλουν οι Αγγλοαμερικάνοι, οι Γερμανοί και πιθανόν κι άλλοι. Το θέλει όμως η λογική και το δίκαιο και η αναλογία των συστημάτων (mutatis, muntandis).

Αυτή θαρρώ, είναι μια κίνηση “ρουά ματ”!

Δεν το ελπίζω.

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 335 επισκέπτες και κανένα μέλος