Τι σημαίνει εκλογή του Προέδρου από το λαό.
Δικαιωθήκαμε με την παράνομη Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου

Γιατί να πονοκεφαλιάζουμε, τώρα, με την αναθεώρηση του Συντάγματος (Σ.); Είναι ένα εύλογο ερώτημα, όταν μάλιστα, ιδιαίτερα τα μνημονιακά χρόνια, παραβιάστηκε κατά κόρον. Περιφρονήθηκε και τσαλαπατήθηκε ασυστόλως, χάριν των «αγορών» και της μεγάλης και «ιερής» ακόμη ιδέας της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» (δηλαδή της υποδούλωσης των ευρωπαϊκών λαών στο μεγάλο Κεφάλαιο, ιδίως το γερμανικό, δια της ετεροβαρούς Ομοσπονδοποίησης)!

Παρ’ όλα ταύτα πρέπει να πονοκεφαλιάσουμε γιατί το Σύνταγμα, μ’ όλη την κακοποίησή του, είναι ο θεμελιώδης Νόμος κάθε κράτους (θετού) δικαίου. Είναι εκείνος ο Νόμος που περιστέλλει, τουλάχιστον για τα προσχήματα, την αυθαιρεσία της ισχύος, των όπλων, των ορδών, του θράσους, της ασυνειδησίας και, κυρίως του κτήτορος όλων αυτών των χαρακτηριστικών και ιδίως της οικονομικής ισχύος, τουτέστιν του χρηματοπιστωτικού κυρίως κεφαλαίου, των λεγόμενων δηλαδή αγορών.

Δεν θ’ ανατρέξουμε τώρα στον Κώδικα του Χαμουραμπί (16ος π.Χ. αιώνας), που περιέχει ψήγματα συνταγματικών κανόνων, Ποινικού, Αστικού, Οικογενειακού κλπ. Δικαίου, ούτε στα “πολιτικά” του Αριστοτέλους, που πρώτος δίνει τον ορισμό του κράτους «τάξις τοις πόλεσιν η περί τας αρχάς, τίνα τρόπον νενενέμηνται και τί το κύριον της πολιτείας» (Πολιτεία, Δ’ 1 § 5) και του «Πολίτη»! (όχι του υπηκόου) «...τ μετέχειν κρίσεως καί ρχς» (βιβλ. Γ’, 26), αλλά στην αρχή της οργάνωσης των σύγχρονων Κρατών και κυρίως στη μεγάλη γαλλική επανάσταση (1789) και την αναγνώριση της λαϊκής κυριαρχίας ως βασικής αρχής λειτουργίας του κράτους.

 

Η κυβερνητική πρόταση για την Αναθεώρηση
εν μέρει έμμεσα μας δικαιώνει
 

Οι τακτικοί αναγνώστες της αρθρογραφίας μου, θα θυμούνται ασφαλώς την ενοχλητική επιμονή μου να θεωρώ και να χαρακτηρίζω την κυβέρνηση Λ. Παπαδήμου, ως συνταγματικώς παράνομη, από τη στιγμή της ορκομωσίας της.

Σας πληροφορώ ότι η επιμονή μου δεν είχε περιορισθεί στην αρθρογραφία μου, αλλά είχε λάβει τη μορφή ατύπων πολιτικών παρεμβάσεων, ζυμώσεων και υπομνημάτων επιστημονικών αξιώσεων. Ένας δε εκ των Συνταγματολόγων που είχε αναγνωρίσει την ορθότητα των ισχυρισμών και αναλύσεών μου ήταν ο Συνταγματολόγος και σημερινός αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Κατρούγκαλος, ο οποίος έχει το Συντονισμό της ομάδας νομικών και πολιτικών επιστημόνων που ανέλαβαν να συντάξουν την κυβερνητική πρόταση Αναθεώρησης.

Λέω δε ότι δικαιώνομαι έμμεσα διότι μια εκ των προτάσεων ορίζει σαφώς ότι ο Πρωθυπουργός πρέπει να είναι οπωσδήποτε μέλος της Βουλής κι όχι εξωκοινοβουλευτικός όπως ο Λουκάς Παπαδήμος. (Υπουργός μπορεί να είναι εξωκοινοβουλευτικός τεχνοκράτης, αλλά όχι πρωθυπουργός, σ’ ένα σύστημα μάλιστα, πρωθυπουργοκεντρικό).

Στο παρόν δεν θα κάνω ανάλυση των κυβερνητικών προτάσεων, ούτε θα τις κρίνω. Απαιτείται μελέτη και θα το κάνω σταδιακά.

Θεωρώ, με μια πρώτη ματιά ότι οι προτάσεις κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Όχι όλες, βεβαίως, αλλά σε γενικές γραμμές.

Εκείνο που θέλει πολύ βάσανο και συνθετικές διαλεκτικές αναλύσεις είναι το θέμα της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας.

 

Εκλογή από το λαό σημαίνει καθεστωτική αλλαγή

Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ) κατευθείαν από το λαό, μετατρέπει την εξουσία του Προέδρου σε πρωτογενή, δηλαδή άμεση· κατευθείαν από το λαό και γι’ αυτό ισχυρότερη. Τώρα, με το ισχύον σύστημα εκλογής, ο Πρόεδρος εκλέγεται έμμεσα, από τη Βουλή, γι’ αυτό και η εξουσία του είναι δευτερογενής, δηλαδή περιορισμένη ακόμη και στα ρυθμιστικά καθήκοντά του.

Με το παρόν καθεστώς, όπως καθιερώθηκε με το Σ. Του 1975, με τις μετέπειτα αναθεωρήσεις του, έχουμε «προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» (Σ. άρθρ. 1 §1).

Αν θα εκλέγεται ο ΠτΔ κατευθείαν από το λαό, έστω και με προεπιλογή του Κοινοβουλίου, η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία μας θα μετατραπεί, έστω και άτυπα, de facto σε Προεδρική ή ημιπροεδρική.

Δεν τοποθετούμε αναλύοντας τα συστήματα. Εξ άλλου θα επανέλθουμε επί της αναθεωρήσεως γενικά. Θεωρώ πάντως ότι είναι προτιμότερο το παρόν σύστημα: Η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική, με αυξημένες αρμοδιότητες του Προέδρου, όπως είχε μέχρι το 1985, που ακολούθησε η πρώτη αναθεώρηση.

Το Σύνταγμα είναι πάρα, πάρα, πολύ σοβαρή υπόθεση, μα σοβαρότερο παντός άλλου προτάγματος είναι η τήρηση του Συντάγματος, γι’ αυτό και πρέπει να ενισχυθεί και αποσαφηνισθεί το ακροτελεύτιο άρθρο 120.

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 922 επισκέπτες και κανένα μέλος