Όχι, στο φασισμό, όχι, στο ναζισμό, λέει το «σποτάκι» της τηλεόρασης. Και βέβαια, είναι έτσι.

Αλλά πρωτίστως ήταν και είναι ΟΧΙ στον εισβολέα!

Δηλαδή αν ήταν «δημοκράτες» ή «σοσιαλιστές οι Γερμανο/Ιταλοί εισβολείς θα τους καλοδεχόμασταν;

Το «ΟΧΙ» απευθύνεται σε όποιον επιβουλεύεται την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μας και την εθνική μας ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, είτε απροκάλυπτα, είτε παριστάνοντας το «σύμμαχο», ή το «φίλο», ή τον «εταίρο...».

Ιδιαίτερα για τις «συμμαχίες», όπως το ΝΑΤΟ απαντώ με τα λόγια ενός αδιαμφισβήτητα μεγάλου πολιτικού και στρατηλάτη – του Μεγάλου Ναπολέοντα: «Οι συμμαχίες δεν έχουν σχεδόν άλλο στόχο, παρά αυτόν»1 δηλαδή την περιφρούρηση των συμφερόντων και την ενίσχυση της ισχύος του ισχυρού της «συμμαχίας»!

Και αναφέρομαι σ’ αυτό το προσωπείο της «συμμαχίας», επειδή έχουμε ζωντανό παράδειγμα τη «συμμαχία» μας στο ΝΑΤΟ, στο οποίο σπεύσαμε ασμένως να εξασφαλίσουμε την είσοδο των Σκοπίων – κατ’ «επιθυμία» των ΗΠΑ, βεβαίως, χαρίζοντάς τους το όνομα «Μακεδονία», το οποίο επιθυμούν εκ του πονηρού, ασφαλώς.

Και αναφέρομαι στη «συμμαχία» γιατί διερωτώμαι πότε η μεγάλη «σύμμαχος» χώρα ΗΠΑ, μας συμπαρατάχθηκε στις καθημερινές σχεδόν μάχες μας με την άλλη «σύμμαχο» χώρα, την Τουρκία που δεν έπαψε ποτέ να μας παρενοχλεί, τουλάχιστον από τη δεκαετία του ’50 – αφήνω τα παλιότερα. – Μήπως στην εισβολή στην Κύπρο; Μήπως στα Ίμια; Μήπως στις καθημερινές οχλήσεις στο Αιγαίο;

Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα. Ή φίλοι και σύμμαχοι, ή ουδέτεροι (το προτιμώ), ή εχθροί· το απεύχομαι.

Και με την Τουρκία ιδιαίτερα:

― ΟΧΙ «φιλίες», «συμμαχικές ασκήσεις» και διαπραγματεύσεις και «φιλικές» επισκέψεις,

― Αν δεν αποσύρουν τα στρατεύματα κατοχής από την Κύπρο;

― Αν δεν καταργήσουν το casus belli (αιτία πολέμου) για την άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων επέκτασης των χωρικών μας υδάτων και την ΑΟΖ.

― Αν δεν σταματήσουν πάραυτα οι καθημερινές ενοχλήσεις στο Αιγαίο.

Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο γιατί αισθάνομαι να με διατρέχει μία ανατριχίλια αδιόρατης ή σαφούς ασέβειας προς τους μαχητές και τους 700.000 νεκρούς Έλληνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια ασέβεια προς την ιστορία μας· μιας ασέβειας προς το ΔΙΚΑΙΟΝ.


  1. Μακιαβέλλι: Ο ΗΓΕΜΟΝΑΣ, σχολιασμένος από το Ναπολέοντα Βοναπάρτη, εκδ. Σκαραβαίος 2017, κεφ. 7ο, σ. 136, σχολ. 4.

 

Κώστας Βενετσάνος

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 701 επισκέπτες και κανένα μέλος