εθνοφοβικοί οινεο-φιλελεύθεροι

Δεν μ’ αφήνει η επικαιρότητα, να βάλω μια σειρά στα γραπτά μου. Κάπως πρέπει να το κάνω και θα το κάνω.

Στο παρόν όμως θ’ ασχοληθώ και πάλι με τα τρέχοντα. Τις εκλογές στη Γερμανία της περασμένης Κυριακής και τις σπασμωδικές κινήσεις του Ραχόι στην Καταλονία, που κατέχεται από την Ισπανία, γιατί και τα δύο αφορούν άμεσα το μέλλον αυτής της μερικής και επιλεκτικής Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Για να βγάλουμε όμως σωστά και αντικειμενικά συμπεράσματα, πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας τα αναγκαία και αληθή δεδομένα που αφορούν την υπόθεση. Και πιο παραπλανητικά δεδομένα δεν είναι τα χονδροειδώς ψευδή – αν και κι αυτά δεν αποφεύγονται – αλλά τα ...αληθή παραλλαγμένα.

Είναι εκείνο που έλεγε ο Θουκυδίδης, που το ‘χουμε αναφέρει κάποιες φορές, ευκαιρίας δοθείσης, και θα το ξαναγράφουμε μέχρι να το εμπεδώσουμε: «... και την καθιερωμένη σημασία των λέξεων παραλλάζουν, για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους»1 (και τις απόψεις τους)!

Το ‘χετε προσέξει φαντάζομαι. Ό,τι είναι αντίθετο, ό,τι θίγει, ό,τι αμφισβητεί την παγκοσμιοποίηση, την Ε.Ε. (αυτήν), την Αμερικανοκρατία, τους σκοπούς και τους στόχους του μεγάλου κεφαλαίου και ιδίως του χρηματοπιστωτικού είναι, κατά περίπτωση ή σωρευτικά «λαϊκίστικο», «εθνικιστικό», «κρατικιστικό», ενίοτε «κομμουνιστικό», συχνά ...«φοβικό» ή και «ναζιστικό».

Πρέπει λοιπόν να σκεφθούμε, ν’ αναλύσουμε και να ερμηνεύσουμε αυτές τις λέξεις, πρωτίστως, για να ξέρουμε τί ακούμε και για τί μιλάμε.

Οποιοδήποτε λεξικό κι αν ανοίξουμε και τα γνωστά ηλεκτρονικά του διαδικτύου, αν «επισκεφθούμε», θα έχουμε μια πρώτη ερμηνεία.

Πάμε λοιπόν:

3 Λαϊκισμός – σωστότερα «λαϊκότητα» - «Πολιτική ιδέα και δράση που στοχεύει στην αντιπροσώπευση των επιθυμιών και των αναγκών του απλού λαού»2. Όχι βεβαίως της ελίτ. Ερωτώ: είναι κακό; Είναι κακό ν’ αγωνίζεσαι και να εκφράζεις τις επιθυμίες και τα συμφέροντα του (απλού;) λαού; Όχι να τον κοροϊδεύεις, ούτε να τον χαϊδεύεις. Τα τελευταία δεν είναι «λαϊκισμός» είναι ΑΠΑΤΗ και πολιτικαντισμός.

3 Εθνικισμός (όχι σοβινισμός). Η προσήλωση στο Έθνος και τα εθνικά ιδεώδη. Έθνος είναι ο Λαός εν δυνάμει – δηλαδή διαχρονικά και διατοπικά, που συνδέεται με κοινή καταγωγή, γλώσσα, κοινωνικο-φιλοσοφικές αντιλήψεις και κυρίως, κοινή συνείδηση3. Ο εθνισμός δεν αποκλείει, αλλά ευνοεί το Διεθνισμό, δηλαδή τη συνεργασία και την ειρήνη μεταξύ των λαών.

Αντίθετα ο Ναζισμός και ο Φασισμός, όπως εκφράστηκαν από το Γερμανικό ναζιστικό κόμμα, το Γ’ Ράιχ και τον Χίτλερ απ’ τη μια και το Μουσολίνι απ’ την άλλη θεωρούν και πιστεύουν στην φυσική φυλετική διαβάθμιση των λαών και στην ανωτερότητα της δικής τους φυλής – στην πραγματικότητα στην οικονομική, πολιτική και στρατιωτική τους ελίτ!

Να ξεχωρίζουμε λοιπόν το πράγμα, γιατί ναζιστικές αντιλήψεις έχουν και πολλά «δημοκρατικά» κόμματα, «δημοκρατικών» κρατών.

Να φέρω παραδείγματα; Ας περιοριστώ στον Ερντογάν, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση ν’ αναφέρουμε μόνο τις απειλές του και τα μέτρα ενάντια στο δημοψήφισμα των Κούρδων του Ιράκ και στον Ραχόι, με το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας. Ο Μαριάνο Ραχόι πρωθυπουργός της Ισπανίας και αρχηγός του συντηρητικού «Λαϊκού κόμματος», δεν είναι βέβαια «λαϊκιστής»· απλά είναι ένας αυταρχικός, αδέξιος «δεξιός». Νεοφιλελεύθερος, ευρωπαϊστής, που εξασφαλίζει τα συμφέροντα των τοκογλύφων των αγορών, βγάζοντας στο σφυρί τα σπίτια των φτωχών οφειλετών, με την παρουσία των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας. Τόσο «δημοκρατικός», κατά τα πρότυπα των «ευρωπαϊκών δημοκρατικών αξίων»!...

Αυτός ο «δημοκράτης» λοιπόν απαγόρευσε το επικείμενο δημοψήφισμα στην αυτοδιοικούμενη Καταλονία, έστειλε τις ειδικές δυνάμεις και απειλεί θεούς και δαίμονες, να μην πραγματοποι8ηθεί το δημοψήφισμα. Δηλαδή να φιμώσει τους Καταλονούς! Τόσο «δημοκράτης»!

Αλλά ποιοί είναι οι Καταλονοί, γιατί μερικοί ποταμίσιοι «κεντρο-τέτοιοι», μου έθεσαν το... αποστομωτικό επιχείρημα, «σκέψου να κάνουν δημοψήφισμα οι Κρητικοί»! Λες και οι Κρητικοί δεν είναι Έλληνες και θα θελήσουν να αποσκιρτήσουν!

Οι Καταλονοί σύμφωνα με τους εθνολόγους, αλλά και το Σύνταγμα της Ισπανίας αναγνωρίζονται ως ξεχωριστό Έθνος, με δική τους γλώσσα, ιστορία και κυρίως συνείδηση!

Η «δημοκρατική» Ευρώπη δέχεται να καταπιέζεται ένας λαός και να μην επιτρέπεται η κατοχυρωμένη από τον ΟΗΕ αυτοδιάθεση!

Στη Γιουγκοσλαβία που τους συνέφερε την εφάρμοσαν με το παραπάνω, για να διαλύσουν αυτή τη χώρα. Στην Ισπανία φοβούνται την ευρωπαϊκή διαρροή κοντά οκτώ εκατομμυρίων Καταλανών και συμπαρίστανται στον Ραχόι, που πιθανότατα να οδηγήσει τη χώρα του σ’ έναν ιδιότυπο «εμφύλιο». Μην ξεχνάμε τον ένοπλο αγώνα των Βάσκων με τον περιβόητο για τη δράση του ΕΤΑ. Και οι Βάσκοι είναι ξεχωριστή εθνότητα. Αν λοιπόν η Ισπανία έχει τέτοια προβλήματα και δεν είναι η μόνη... πώς θα επιτευχθεί η ομοσπονδοποίηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Να την ξεχάσουν.

Οι βίαιες, απατηλές και εκ περιστάσεων ενότητες, οδηγούν σε βίαια και οδυνηρά διαζύγια.

Θα χυθεί αίμα! Το απέδειξαν οι γερμανικές εκλογές της περασμένης Κυριακής (24/9/17) και τα μετεκλογικά ξεσπάσματα.

Η συρρίκνωση του «Χριστιανοδημοκρατικού» κόμματος της Μέρκελ στο 33% και των «Σοσιαλιστών» στο 20%, αλλά κυρίως ο τριπλασιασμός των ψήφων του ΑFD και η είσοδός του στη Βουλή χτυπάει πολλά καμπανάκια. Καμπάνες! Κι όταν χτυπάει οι καμπάνα, μη ρωτάς «για ποιόν χτυπάει, χτυπάει για σένα».

Το θετικό θα ήταν ν’ ακούσουν τις καμπάνες οι ευρωλάγνοι εθνο-φοβικοί, για να χρησιμοποιήσω την ορολογία τους, και να αναπροσαρμόσουν τις «φιλόδοξες» ορέξεις της παγκοσμιοποίησης και την εθνοφθόρα πολιτική τους, ν’ αφουγκραστούν τους λαούς, να τους ενημερώσουν σωστά, να τους σεβαστούν, να περιορίσουν, να καταπνίξουν, πρέπει να πω, την πλεονεξία τους και την αλαζονεία τους και να κοιτάξουν ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες των λαών, χωρίς διακρίσεις, πως μπορούν να ικανοποιηθούν, να εργαστούν, να ευημερήσουν, να συμβιώσουν αρμονικά.

Ακόμη και στον καπιταλισμό είναι εφικτό αυτό, ως ένα βαθμό, εάν ακολουθήσουν κεϊνσιακές αντιλήψεις παρεμβατικού κοινωνικού κράτους δικαίου και ξεχάσουν τις αρπακτικές πρακτικές και διαθέσεις του Μίλτονος Φρίντμαν, του νεοφιλελευθερισμού σε πλανητικό επίπεδο.

Ο νεοφιλελευθερισμός – αν και παλιά υπόθεση – έχει θέση στην ιστορία των κοινωνικο-οικονομικών καθεστώτων και ακριβέστερα, στις πιο μαύρες σελίδες της.

Ο «νεο-φιλελευθερισμός» είναι η πιο απατηλή και πιο χυδαία έκφραση του ναζισμού! Η διαφορά είναι ότι σ’ αυτόν δεν υπάρχει διαβάθμιση των φυλών, των λαών, των εθνών, της ράτσας, αλλά διάκριση των τσαρλατάνων της οικονομίας, των αμοραλιστών, των ακόρεστων βρικολάκων και των λαών, που απλώς θέλουν να ζήσουν.

ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ μια περίπου ίση, αναλογικά ζωή.

Γιατί ο θάνατος – δοξασμένο τ’ όνομά του – είναι προς όλους ίσος!

――――――

  1. «Καί τήν εωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τά ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει», Θουκυδίδης “Ιστορίαι” Γ. 82, 4
  2. Λεξικό Cambridge.
  3. Έθνος – εθνικισμός – διεθνισμός: κοίτα άρθρα μου στην «Ε»: φ. 810/30.11.2013 και 812/14.12.2013.
Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 2433 επισκέπτες και κανένα μέλος