ή ενωνόμαστε ή χανόμαστε

Κάθε τόσο διενεργούνται κάποιες δημοσκοπήσεις που ανεβάζουν το ποσοστό της Ν.Δ. και κατεβάζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ανοίγοντας την ψαλίδα μεταξύ των δύο «νέων μονομάχων», δημιουργώντας έτσι, μια «δυναμική νίκης» για τον Κυριάκο Μητσοτάκη!

Δεν μ’ απασχολεί η ακρίβεια των δημοσκοπήσεων, η σκοπιμότητα κλπ.. Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, οι δημοσκοπήσεις πάνω – κάτω είναι ένας μπούσουλας για τις τάσεις του εκλογικού σώματος ή μέθοδος χειραγώγησης του εκλογικού σώματος.

Αυτού του εκλογικού σώματος που θα πάει να ψηφίσει, όσο κι αν φτωχαίνει όσο κι αν «κονταίνει». Στις τελευταίες εκλογές ένας στους δύο δεν πήγε να ψηφίσει ή ψήφισε λευκό – άκυρο» (46%).

Εκείνο που μ’ απασχολεί όμως είναι το κριτήριο της επιλογής! Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, καταψήφισε ο λαός τον Σαμαρά της Ν.Δ., γιατί; Για το Β’ μνημόνιο, για τα μέτρα, για τους εφαρμοστικούς νόμους, για τον ΕΝΦΙΑ, για τη φτωχοποίησή μας. Και έβγαλε τον Τσίπρα που υποσχόταν λίγα και εφικτά, αλλά το ‘παιζε λεβέντης και αριστερός! Τον υποσκάψανε, τον πολεμήσανε, του ζητήσανε να φέρει συμφωνία “... ότι να ‘ναι” ήτανε “λίγος”, του έλειπε η ψυχή, το ίδιο και ο Καμμένος – μας εξαπάτησαν, μας πρόδωσαν και τώρα, τί; Ξαναγυρίζουμε στην παλιά μας «αγάπη;»

«Κι αν δυστυχήσεις (με τον ΣΥΡΙΖΑ)

την πόρτα μου έλα να χτυπήσεις (της Ν.Δ.)

θα στην ανοίξω...». Σιγά μη δε στην άνοιγε! Αθάνατε, Αττίκ.

 

Αντί να τους στείλει ο λαός ΟΛΟΥΣ στο σπίτι τους επιεικώς γιατί παλιότερα θα τους έστελνε στο Γουδί – πράγμα που αποστρέφομαι – θα τους ξαναψηφίσει, για να παίξουμε ξανά τη δημοκρατία!

Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι «αριστερή» πολιτική. Πολύ περισσότερο, δεν είναι ελληνική πολιτική. Είναι φράγκικη - “ευρωπαϊκή πολιτική” και δη Γερμανική. Υπήρξαν όμως και βουλευτές και Υπουργοί που τα βρόντηξαν και θυσίασαν αξιώματα, ακόμα και πολιτειακά, όπως η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου που τους τα ‘πε «έξω απ’ τα δόντια», όπως ο Παν. Λαφαζάνης και άλλοι που προτίμησαν τον έντιμο ακτιβισμό και τον πολιτικό αγώνα, παραμένοντας πιστοί στις αρχές τους και την ιδεολογία τους, αντί να μείνουν «βιδωμένοι» στους ατιμασμένους θώκους τους.

Και ο λαός – που εγώ δεν τον χαϊδεύω – πώς τους «τίμησε;» τους άφησε εκτός Βουλής! Εκτός και αποτελεί πράγματι τιμή να είσαι «εκτός» αυτής της Βουλής, που ευρίσκεται εν διατεταγμένη υπηρεσία – ικανοποιητικώς αμοιβόμενη – των δανειστών.

Και δεν είναι μόνο που άφησε τους έντιμους εκτός Βουλής, αλλά συνεχίζει δημοσκοπικά να τους δίνει ποσοστά που προοιωνίζονται παραμονή “εκτός”. Εκτός και είναι υποσυνείδητο μήνυμα – εντολή, για ενότητα!

Η τελευταία δημοσκόπηση 8ης Μαΐου για πρόθεση ψήφου, δίνει στη «Λαϊκή Ενότητα» (ΛΑ.Ε.) 1,6% στην «Πλεύση Ελευθερίας» 1,3%, στους Οικολόγους 2%, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1,3%, «άλλο κόμμα» 2,4%, (εκεί προφανώς είναι και το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ.) του Καζάκη, και ο Βαρουφάκης, ο Μαριάς και άλλοι.

Τί τους «λέει» ο Λαός;

 

Τους προειδοποιεί πως αν μείνουν χωρισμένοι και ταμπουρωμένοι στα «καπετανάτα» τους, θα μείνουν εκτός «παιχνιδιού». Δεν θα τους ακολουθήσει. Θ’ ακολουθήσει τα μεθυστικά θυμιάματα της τηλεχειριζόμενης εξουσίας, ελπίζοντας πως, την ώρα που κάθεται (ο ελληνικός λαός) στην ηλεκτρική καρέκλα, θα δώσει ο θεός, η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα!!!

Αν όμως ενωθούν σε μια ελάχιστη κοινή δέσμευση, αυτή δεν θα λειτουργήσει απλά αθροιστικά (7%) αλλά ως κοινό πολλαπλάσιο, συσσωρευτικά. Θα δημιουργήσει δυναμική εξουσίας! Μια δυναμική πολλαπλασιαστική και κυρίως αξιόπιστη.

Εχω κάνει πολλές προσπάθειες και δημοσιογραφικά, τονίζοντας την ανάγκη να δημιουργηθεί, τηρουμένων των αναλογιών, ένα νέο ΕΑΜ. Ένα Νέο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Το ΚΚΕ λέει πως “δεν είναι το ίδιο”. Φυσικά και δεν είναι το ίδιο! Δεν έχουμε ξένα στρατεύματα, δεν έχουμε τανκς και εκτελεστικά αποσπάσματα αιματοβαμμένα, αλλά έχουμε αποσπάσματα αυτοκτονιών, πλειστηριασμών· οι «κουκούλες» και τα μπλόκα έχουν πάρει άλλη εικόνα. Έχουμε κάτι χειρότερο. Έχουμε απατεωνιά κι εκβιασμούς. Έχουμε το μαρτύριο της σταγόνας της ...αξιολόγησης για να καλύψουμε το στερητικό μας σύνδρομο και να πάρουμε τη δόση μας. Έχουμε δυο εκατομμύρια ανέργους και ψευτοαπασχολούμενους, έχουμε 300.000 επιχειρήσεις που βάλανε λουκέτο και τις άλλες που οι περισσότερες φυτοζωούν.

Έχουμε μια αιμορραγία 500.000 Ελλήνων μεταναστών – κινητικότητα εργατικού δυναμικού την ονομάζει κατ’ ευφημισμόν ο συνεπής ευρωπαϊστής και θιασώτης της ομοσπονδιοποίησης της Ε.Ε., Βέλγος ευρωβουλευτής, αρχηγός των Φιλελεύθερων και Δημοκρατών Γκι Βερχόφσταντ.

Η ομολογημένη μέσα στη Βουλή συρρίκνωση της εθνικής Ανεξαρτησίας και, και, και δεν στοιχειοθετούν μιαν ιδιότυπο ΚΑΤΟΧΗ; Οι «κυβερνήσεις» δεν είναι κατοχικές, όταν δεν έχουν τη δυνατότητα ν’ αλλάξουν απλά το μείγμα των ποσοστών του ΦΠΑ; Εγώ που έχω ζήσει κατοχή, έστω σαν παιδί, αισθάνομαι το ίδιο.

Είμαστε σε κατοχή. Και είμαστε χωρίς να πέσει τουφεκιά. Υποταχθήκαμε με απάτη και εκβιασμούς και με πρόθυμες και ενδοτικές κυβερνήσεις. Με κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα και με δημοκρατικό μανδύα.

Ο μόνος ίσως που το έχει αντιληφθεί και το λέει ανοιχτά και ξεκάθαρα είναι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και ο Δημήτρης Καζάκης.

Ο Λαφαζάνης δεν χάνει ευκαιρία να το τονίζει.

Το έχει πει σε συνέντευξή του στην Εβδόμη και πρόσφατα (27/5/17) στα ΝΕΑ του Σαββάτου. Τον ρωτάει ο δημοσιογράφος Δ. Μανιάτης:

«Η ΛΑΕ θα μπορούσε να συγκροτήσει μέτωπο με ΚΚΕ, Πλεύση, Βαρουφάκη και ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Λαφαζάνης: Βεβαίως και θα μπορούσε, και θα έπρεπε να συγκροτηθεί μέτωπο με δυνάμεις σαν αυτές που αναφέρετε, αλλά και άλλες, αν και θα χρειαζόταν μια ειδικότερη τοποθέτηση για την περίπτωση του Γ. Βαρουφάκη.

Θα το πω με τη μεγαλύτερη δυνατή έμφαση και κατηγορηματικότατα: αυτή την ώρα αποτελεί κατεπείγουσα ανάγκη για τη χώρα η συγκρότηση του ευρύτερου δυνατού πολιτικού, κινηματικού και εκλογικού μετώπου ΟΛΩΝ, χωρίς εξαίρεση, των αριστερών, προοδευτικών, πατριωτικών δημοκρατικών αντιμνημονιακών δυνάμεων. Όπως θα πω καθαρά ότι όσοι γυρνάνε την πλάτη στην ανάγκη αυτού του μετώπου, το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν ανάσα, σωσίβιο και οξυγόνο στο μνημονιακό μπλοκ να επιβιώνει, καταστρέφοντας τη χώρα».

Εμπρός λοιπόν! Όποιος πάρει την πρωτοβουλία ανοιχτής πρόσκλησης όλων των αντιμνημονιακών δυνάμεων, ασχέτως ιδεολογικών αποκλίσεων, σ΄ένα μίνιμουμ αρχών και προγράμματος ανεξαρτησίας της χώρας και οικονομικής ανάκαμψης με απελευθέρωση από τα δεσμά της Νομισματικής Ένωσης, θα μείνει στην ιστορία.

Εμπρός· αλλιώς θα αλωθεί η πατρίδα. Θα γίνουμε επαρχία της Ε.Ε. Αυτή η χώρα δεν θ’ ανήκει σ’ εμάς.

Ν’ ακούτε τις Κασσάνδρες...

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 330 επισκέπτες και κανένα μέλος