«Ήταν πιο εύκολο να ρίξουν την ευθύνη για την κρίση του ευρώ στους Έλληνες»

«Φοβού τους Ευρωπαίους και δώρα φέροντες»  Guy Verhofstadt*

Τώρα που ο Τσίπρας και η αριστερο-δέξια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φέρνουν στην (α)Βουλή το 4ο Μνημόνιο για ψήφιση, είπα να μη μιλήσω εγώ, που έχω πάψει πλέον να είμαι ευρωσκεπτικιστής και είμαι ξεκάθαρος αντι-ενωσιακός, αυτής της Ομοσπονδοποιούμενης Ε.Ε.

Να βάλω λοιπόν να μιλήσει ένας γνήσιος οραματιστής Ευρωπαϊστής, παγκοσμιοποιητής και νεο-φιλελεύθερος, ο Γκάι Φερχόφστατ, τ. Πρωθυπουργός του Βελγίου και Ευρωβουλευτής τώρα.

Δεν είχα την τιμή να τον γνωρίζω προσωπικά, γι’ αυτό απλώς αναπαράγω πιστά, ό,τι λέει στο βιβλίο του «Η ασθένεια της Ευρώπης»1, για την Ελλάδα, το ευρώ και το Grexit.

Σχετικά αποσπάσματα λοιπόν:

«Αν το 2003, η Γερμανία και η Γαλλία καταπάτησαν το Σύμφωνο Σταθερότητας, γιατί να κάνουν φασαρία για την Ελλάδα;»2 και λίγο παρακάτω, παρατηρεί: «η Ελλάδα δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της νομισματικής ένωσης», λέει ο αρχηγός των φιλελεύθερων, πως ήταν το επιχείρημα ν’ απορριφθεί η ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ, το 1975 «αλλά έξι χρόνια αργότερα, το 1981, ξαφνικά όλα πήγαιναν καλά». Και συνεχίζει στα πιο πρόσφατα: «Η ελληνική κρίση ξέσπασε το Δεκέμβριο του 2009, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θεωρούσε ότι τα χειρότερα της χρηματοπιστωτικής κρίσης είχαν περάσει», αλλά αποφάσισε πως «δεν μπορούσε πλέον να δέχεται ομόλογα και γραμμάτια χωρών με τριπλό Β, ως ενέχυρα για την παροχή ρευστότητας προς τις τράπεζες». Αλλά συμπτωματικά(;), οι περισσότεροι οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είχαν μόλις υποβαθμίσει τα ελληνικά ομόλογα σε τριπλό Β! «Η απόφαση της ΕΚΤ ήταν σαν σπίρτο σε ξερά φύλλα», παρατηρεί ο ίδιος.

«Από εκείνη τη στιγμή τα μακροπρόθεσμα επιτόκια του ελληνικού χρέους άρχισαν να εκτοξεύονται. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια αυξήθηκαν από 4,5% σε 30%!!» ...«Η κατάσταση ήταν μη βιώσιμη».

«Η “διάσωση” της Ελλάδας ξεκίνησε αργά, πάρα πολύ αργά. ...Αντί να πιάσουμε αμέσως τον ταύρο από τα κέρατα και να δημιουργήσουμε έναν κλοιό γύρω από την Ελλάδα, σε συνδυασμό με την επιβολή βαθιών μεταρρυθμίσεων, ξεκίνησε ένας γύρος “Greece bashing”, μισελληνισμού».

[...] «Ήταν πιο εύκολο να ρίξουν την ευθύνη για την κρίση του ευρώ στους Έλληνες από το να αναγνωρίσουν ότι υπάρχει διαρθρωτικό πρόβλημα στην ίδια τη νομισματική ένωση. Αυτό ώθησε ακόμα ψηλότερα τα επιτόκια και έσπρωξε την Ελλάδα ακόμα πιο βαθιά».

... «Αυτό είναι το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα;» διερωτάται αγανακτισμένος για να συμπληρώσει: «...διασπάται με το πρώτο σημάδι κινδύνου και πετάει την αλληλεγγύη στη θάλασσα; Σε τελική ανάλυση, το συνολικό χρέος του ελληνικού δημοσίου είναι λίγες εκατοντάδες δισεκατομμύρια έναντι ενός ευρωπαϊκού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) της τάξης των 15 τρισεκατομμυρίων. Δηλαδή το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το 1,7% του ετήσιου ευρωπαϊκού ΑΕΠ».

Να παρέμβω κι εγώ και δεν τα λέει και όλα ή μήπως δεν τα γνωρίζει; Πώς δημιουργήθηκε αυτό το υπέρογκο χρέος; Ή μήπως ήταν κάτι που επιδίωκαν; Αυτό το γωνιακό «οικόπεδο» της Ευρώπης κάνει «πολλά λεφτά». Και από πλευράς φυσικής ομορφιάς και από πλευράς καθαρά πλούτου: Τουρισμός, ηλιακή ενέργεια, αιολική, ορυκτού πλούτου, ανθρώπινου δυναμικού.

Κι ακόμα διαφεύγει του Φερχόφστατ η σύσκεψη του ECOFIN της 10.2.2009, όπου συζητήθηκε η «άκρως εμπιστευτική έκθεση της Κομισιόν, για τα 18,6 τρισεκατομμύρια τοξικά στοιχεία του ενεργητική των ευρωπαϊκών τραπεζών εν τω συνόλων τους (κυρίως Γερμανικών και Γαλλικών). Δεν έχει μελετήσει ακόμη αρκούντως τη σύνθεση των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα. Ότι μας έχουν δώσει όλα αυτά τα χρόνια δεν είναι χάρισμα. Είναι δανεικά. Μ’ όλα ταύτα από διαίσθηση ίσως και από άλλη οπτική γωνία λέει κάποια πράγματα ενδιαφέροντα: «...Για την Ελλάδα αυτά τα δάνεια μετατρέπονται σταδιακά σε δηλητήριο. Εχουν συνδεθεί με προϋποθέσεις που όρισαν οι γραφειοκράτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ. Εξυγίανση και περικοπές. Αυτό που έχει σημασία είναι μόνο το οικονομικό αποτέλεσμα. Η ζημία που προκαλείται στην ελληνική οικονομία ή στις τσέπες των απλών Ελλήνων είναι άνευ σημασίας. Φτάνει να είναι εντάξει το πρωτογενές ισοζύγιο. Έτσι, το ευρώ μετατράπηκε από ευλογία σε κατάρα για την Ελλάδα» Στην “Αινειάδα”, ο Βιργίλιος βάζει τον Τρώα ιερέα Λαοκόοντα να λέει: «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες», για να καταλήξει στο παράλληλο συμπέρασμα, «φοβού τους Ευρωπαίους και δώρα φέροντες».

Και παρακάτω· αποκαλύπτεται μία αλήθεια: «Η ευθύνη δεν βρίσκεται μόνον στην απροθυμία των ηγετών μας (εννοεί τους άλλους Ευρωπαίους τους “εταίρους”), αλλά κυρίως στην ελληνική πολιτική κάστα(...) «Η Ελλάδα παραμένει μια εντελώς διεφθαρμένη κοινωνία, βασισμένη σε ένα πελατειακό σύστημα, το οποίο στήθηκε από τα δύο πρώην μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ», και παραδέχεται τέλος πως: «Οι “απλοί” Ελληνες και Ευρωπαίοι φορολογούμενοι πληρώνουν τον λογαριασμό».

Δεν παραλείπει ακόμη ν’ αναφερθεί με στοιχεία και στη διαφθορά: «Σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια περίπου οκτακόσια εκατομμύρια καταβάλλονται ετησίως σε δωροδοκίες στην Ελλάδα, και το ποσό αυτό αυξάνεται κάθε χρόνο. Οι αποδέκτες είναι κυρίως υπάλληλοι της πολεοδομίας και της εφορίας. Επιπλέον, “φακελάκια” καταβάλλονται, λόγου χάρη, για την επίσκεψη ενός γιατρού. Αυτή η διαφθορά έχει τις ρίζες της σε ένα πελατειακό σύστημα που χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα».

Αφήνω για το όργιο των διορισμών των «δικών μας» πάντα παιδιών όλων των κομμάτων που έπαιρναν την εξουσία για ν’ αρπάξουν και τα λάφυρά της: «με κάθε αλλαγή κυβέρνησης έρχονται καινούργιοι υπάλληλοι. Σε σαράντα χρόνια, ο αριθμός τους πενταπλασιάστηκε. Όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση, υπήρχαν περίπου 800.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα βγάζουν σχεδόν μιάμιση φορά περισσότερα από τους συναδέλφους τους στον ιδιωτικό τομέα». Στη μεταπολίτευση ήσαν 160.000 υπάλληλοι του δημοσίου, ενώ αρχές της δεκαετίας του ’50 ήταν 70.000!

Ο Βέλγος φιλελεύθερος λέει πολλά και για το ΠΑΣΟΚ και για τη Ν.Δ., αλλά φτάνει και στον Τσίπρα με τη σύσκεψη των 17 ωρών, στην ΟΝΕ όπου ο Τσίπρας «έσπασε» και υπέγραψε τη Συνθηκολόγηση του 3ου Μνημονίου, για να φτάσει τώρα στο 4ο!

Για τη συμφωνία εκείνη έχει χυθεί πολύ μελάνι και «αίμα» να προσθέσω. Κάποιοι, μεταξύ τους και μεγάλοι Οικονομολόγοι, όπως ο Πολ Γκρούκμαν το αποκάλεσαν – και είναι – «μεγάλο πραξικόπημα της ΟΝΕ»· θα έλεγα ότι απλώς ήταν η απόρριψη των προσωπίδων. Το ξεμασκάρεμα. Τώρα ξέρουμε με ποιους και με τί έχουμε να κάνουμε. Πρόκειται για τη νέα Φραγκοκρατία. Κι επειδή, πολύ λίγα μας διδάσκουν στο σχολείο, γι’ αυτή την περίοδο και πολύ λιγότερα γνωρίζουμε για τους «ωραίους» ιππότες και τους δικούς μας υπότες (υποτακτικούς), είμαστε καταδικασμένοι να την ξαναζήσουμε, εφόσον δεν αντιδράσουμε.

―――――――

* Guy Verhofstadt: (Γκάι Φερχόφστατ), Βέλγος πολιτικός, Πρωθυπουργός Βελτίου (1999-2008). Από το 2009 είναι ευρωβουλευτής, Πρόεδρος της τρίτης μεγαλύτερης ομάδας του Ευρω Κοινοβουλίου, της συμμαχίας Φιλελλευθέρων – Δημοκρατών.

  1. Γκάι Φερχόφστατ: «Η ασθένεια της Ευρώπης», Εκδόσεις Παπαδόπουλος.
  2. Ως ανωτέρω σελ. 262 κ.ε. έως 278.
Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Προτεινόμενο Άρθρο

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 1630 επισκέπτες και κανένα μέλος