Η αντίφαση του Μακρόν (και των ημετέρων “μικρών”)

 

Κι επειδή είθισται στον νεο-«φιλελεύθερο» χρηματιστικό καπιταλισμό να «πετάει» ωραίες λέξεις, αλλάζοντας το εννοιολογικό τους περιεχόμενο, για να δικαιολογήσει τις ανίερες πράξεις του και να παρασύρει τους ανίδεους και ευκολόπιστους, ας επισκεφθούμε τις λέξεις «πατριώτης» και «εθνικός» ή «εθνικιστής».

Πατριώτης είναι εκείνος που αγαπά, που είναι «δεμένος» με την πατρική γη. Κατά τον Πτολεμαίο (2ος αι. π.Χ.)1, ο όρος «πατριώτης» ήταν υποδεέστερος του όρου «πολίτης». Κατά τον Σωκράτη όμως, από άλλη οπτική γωνία, «η πατρίδα τιμάται περισσότερο και θεωρείται πιο ιερή και από τη μητέρα και τον πατέρα ακόμη...»,2 για εκείνους που είναι διατεθειμένου ν’ αγωνιστούν γι’ αυτήν.

Εχει βέβαια και την έννοια του γεννημένου ή καταγόμενου από την ίδια χώρα (κυρίως ως προσφώνηση – «πατριώτη»). Μάλλον μ’ αυτή την έννοια θα την χρησιμοποίησε ο τραπεζίτης – ευρωπαϊστής Μακρόν, αφού εναντιώνεται προς τους εθνικιστές.

Εθνικιστής: Ορθότερο είναι το «εθνικός», δηλαδή εκείνος που ανήκει σε συγκεκριμένο έθνος· ο όρος αποφεύγεται επειδή η χριστιανική θρησκεία τον χρησιμοποίησε επιτιμητικά και κακώς, ως αντίθετόν της - «ειδωλολάτρης»3.

Τον εθνικιστή χαρακτηρίζει η κοινή εθνική συνείδηση καταγωγής, ιστορίας και αγάπης προς την πατρογονική γη – την πατρίδα!    

Πώς γίνεται λοιπόν οι «πατριώτες» του Μακρόν να εναντιώνονται προς τους εθνικιστές των οποίων χαρακτηριστικό αποτελεί η αγάπη προς την πατρίδα; Ψιλά γράμματα για τον Μακρόν που τον ενδιαφέρει, απλώς, ο εντυπωσιασμός και η αντίθεσή του προς την Λεπέν που προτάσσει τα συμφέροντα τής πατρίδας της έναντι αυτής της Ευρωπαϊκής Ενωσης του νεοφιλελευθερισμού, της παγκοσμιοποίησης της κυριαρχίας του χρηματιστικού κυρίως, κεφαλαίου και του εθνομηδενισμού της “διάλυσης των εθνών” χάριν της «σούπας», της ομογενοποίησης των λαών, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.

Η απόλυτη αντίφαση: πατριωτισμός εναντίον εθνικισμού: Είναι εξοργιστική η παραποίηση, η μετάλλαξη των εννοιών, που επιχειρούν και σε μεγάλο βαθμό έχουν πετύχει οι «δεξαμενές (αρρωστημένης και εγκληματικής) σκέψης» της αρπακτικής και ολοκληρωτικής παγκοσμιοποίησης.

Ο εθνικισμός έχει ποσοτική και ποιοτική διαφορά με τον σωβινισμό. Τον άκρατο και άκριτο εθνοκεντρισμό και την εχθρότητα έναντι των άλλων εθνών. Ο εθνικιστής σέβεται τα άλλα έθνη για να εμπνεύσει το σεβασμό των αλλοεθνών προς το δικό του έθνος, με στόχο την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών.

Κι ακόμα μεγαλύτερη διαφορά έχει ο εθνικισμός με το ρατσισμό-ναζισμό, που θεωρεί το δικό του έθνος-φυλή ανώτερο από τ’ άλλα και επιδιώκει να τα καθυποτάξει ή να τα θέσει υπό τον έλεγχό του. (Όπως καταφανώς επιχειρείται στην Ε.Ε.).

Πόλεμο, λοιπόν, των «πατριωτών» έναντι των εθνικιστών κήρυξε ο 39χρονος Μακρόν, ενώ από την πλευρά της η Λεπέν δήλωσε πως «αυτό που διακυβεύεται δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια άγρια παγκοσμιοποίηση που απειλεί τον πολιτισμό μας».

Ακροδεξιά χαρακτηρίζεται η Λεπέν, γι’ αυτά και γι αυτά, και «κεντρώος» ο Μακρόν!

Ο Μακρόν «καλός μαθητής», σε ιδιωτικά σχολεία («μπουρζουά» τα χαρακτηρίζει ο Τύπος), με σπουδές σε ελιτίστικες πανεπιστημιακές σχολές, επίσης μπουρζουά. Σπούδασε φιλοσοφία, έγινε επενδυτής τραπεζών και πριν τρία χρόνια ήρθε η «θεία επιφύτιση» στον Πρόεδρο Ολάντ, γυρίζοντας από ένα ταξίδι του στις ΗΠΑ, να τον διορίσει Υπουργό Οικονομίας, Βιομηχανίας και Ψηφιακής πολιτικής, όπου ο Μακρόν προώθησε «μεταρρυθμίσεις» υπέρ των επιχειρήσεων.

Είναι παντρεμένος και «τρελά ερωτευμένος» από τα δεκαέξι του χρόνια, με την κατά εικοσιπέντε χρόνια μεγαλύτερή του -”μαμά” του- πρώην καθηγήτρια, Μπριζίτ Τρονιέ, που του “χάρισε” τρία παιδιά και επτά εγγόνια, από τον πρώτο της γάμο, μ’ έναν τραπεζίτη.

Δεν κάνουμε κουτσομπολιό με την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων την οποία σεβόμαστε, αλλά μας ενδιαφέρει η ψυχοσύνθεση των ανθρώπων που αναλαμβάνουν τις τύχες του κόσμου. Και βεβαίως, μας ενδιαφέρουν οι Γάλλοι που είναι “εταίροι” μας, όπως μας ενδιαφέρουν και οι Άγγλοι και αναλόγως βεβαίως οι λοιποί.

Λοιπόν, επί του προκειμένου, η διάγνωση είναι εύκολη:

Ενα «καλό παιδί», κατά τα άλλα, από ευκατάστατη οικογένεια, που τον έστελνε σε «μπουρζουά» σχολεία και ήταν καλός μαθητής και προκομμένος.

Το μόνο του «ολίσθημα» που δημιούργησε φυσικά, πανικό στη μητέρα του, ήταν ο έρωτάς του με την καθηγήτρια θεατρολογίας στα 16 του. Σαφέστατα πρόκειται για Οιδιπόδειο σύμπλεγμα. Την ταύτισε αρχικά με τη μάνα του, που στη συνέχεια την υποκατέστησε με την κατά πολύ μεγαλύτερή του ερωμένη. Είναι ένα ρομαντικό ειδύλλιο, αφού αυτή ακολούθως χωρίζει και παντρεύεται τον Μακρόν.

Από πολιτικής πλευράς ο συμπλεγματικός αυτός άνθρωπος είναι ένα ακόμη δημιούργημα του πολιτικού σωλήνα του τραπεζικού συστήματος, με γονίδια «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» και παγκοσμιοποίησης.

Οι Γάλλοι επιλέγοντας τον Μακρόν, επιλέγουν την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδιακή Ενωση και τη νέα ήττα της Γαλλίας από τη συστηματική, επίμονη, άτεγκτη και εκδικητική Γερμανία.

Μια βεντέτα που έχει αρχίσει από τους Ναπολεώντιους ακόμη πολέμους, στην αυγή του 19ου αιώνα.

Όλοι έτρεξαν να συσπειρωθούν γύρω του και άλλοι να τον συγχαρούν, παραβλέποντας ότι οι ψήφοι προς τον Μακρόν προήλθαν από τα μεγάλα αστικά κέντρα (Παρίσι, Μπορντό) και τις εύπορες περιοχές, ενώ της Μαρίν Λεπέν προήλθαν από περιοχές με χαμηλά εισοδήματα και μεγάλη ανεργία.

Οι δηλώσεις συμπαράστασης και θριάμβου των ημέτερων “μικρών” και ασήμαντων, μού προξένησε στομαχικές συσπάσεις. Τί γλίτσα!

Ενας δήθεν «αντιφασιστικός» θρίαμβος, μιας διαβρωμένης και υπό εξαθλίωση Ευρώπης. Της Ε.Ε.της γερμανικής πειθαρχίας, της λιτότητας και της αρπαχτής που καταφανέστατα πλέον, όλο και περισσότερο οι Ευρωπαίοι πολίτες το αντιλαμβάνονται.

Απόδειξη: Οι αντι-Ευρωπαϊκοί ψήφοι δεν ήταν μόνο «πάνω από 40%», όπως έλεγαν τα συστημικά μέσα· ήταν, είναι 46% και πάνω. Ιδού: Λεπέν 21,3%, συν 19,6% ο “ακροαριστερός” Ζαν Λικ Μελανσόν, συν 4,7% ο εθνικιστής Νικ. Ντιπόν Ενιάν.

Όλοι αυτοί, οι μισοί Γάλλοι είναι ακροδεξιοί, φασίστες, ξενοφοβικοί; Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, αν (ακρο)δεξιοί και αριστεροί είναι ξενοφοβικοί και φασίστες ή έστω φασίζοντες, το πράγμα είναι άκρως ανησυχητικό!

Μάλλον όμως το αντίθετο συμβαίνει: Οι εθνοφοβικοί, οι αρνησιπάτριδες ευρωπαϊστές μεταμφιέζονται σε «πατριώτες» και συκοφαντούν και παρασύρουν τους λαούς, εκμεταλλευόμενοι τις ακρότητες «παραφυάδων», που τις περισσότερες φορές καπηλεύτηκαν τα εθνικά ιδεώδη και τα αγνά συναισθήματα πραγματικών εθνικιστών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα από τη σύγχρονη ιστορία μας είναι η κατηγορία των ανθρώπων εκείνων που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές και πρόδιδαν και σκότωναν τους πατριώτες, ή άλλων που συμπαρατάχθηκαν με τους πρώτους, σε βαθμό δυσφήμισης του έθνους και του εθνικισμού. Με τις υποκριτικές και ακραίες πράξεις τους εξέθεσαν και διαστρέβλωσαν την ιδέα του έθνους, επιτυγχάνοντας να τη φορτίσουν αρνητικά και να την καταστήσουν αποκρουστική, σε μεγάλη μερίδα της προοδευτικής κοινωνίας. Είναι οι πρώτοι, αυτοί οι τέως εθνικιστές, που στο μεγαλύτερο μέρος τους μετατράπηκαν σε ακραίους ευρωπαϊστές, της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης· ενάντια στο έθνος, ενάντια στην πατρίδα, ενάντια στην ιστορία και τον πολιτισμό.

Αυτοί είναι οι πατριώτες του Μακρόν και των «μικρών», ανά την Ευρώπη και την Ελλάδα, πολιτικών. Αυτοί βγάζουν «γλώσσα» και μιλάνε για «φασίστες, λαϊκιστές και αντιευρωπαϊστές»! Οι μηδίζοντες και οι Νενέκοι.

Κάποτε θα συνειδητοποιήσουμε ότι το χάσμα δεν βρίσκεται μεταξύ της «δεξιάς» και της «αριστεράς». Το αληθινό αλλά έντεχνα καμουφλαρισμένο χάος βρίσκεται μεταξύ Ανθρώπων κοινωνικών απ’ τη μιά και ατομιστών (idiots) απ’ την άλλη. Μεταξύ παγκοσμιοποιητών και εθνικών – της μεγάλης μας «οικογένειας» του έθνους. Μεταξύ της παγκόσμιας «χαβούζας» του καπιταλισμού και του διεθνισμού, της συνεργασίας και φιλίας των λαών.

―――――――

  1. Γ. Μπαμπινιώτη: Ετυμολογικό λεξικό.
  2. Πλάτων: Κρίτων, 51β «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα».
  3. Ματθαίος ιη’, στ’ 7 κλπ.
Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 1841 επισκέπτες και κανένα μέλος