Οι ναζί (...) πρότειναν το συντονισμό των ευρωπαϊκών οικονομιών ως ενιαίας μονάδας κάτω από γερμανική ηγεσία.

 

Οι ναζί (...) πρότειναν το συντονισμό των ευρωπαϊκών οικονομιών ως ενιαίας μονάδας κάτω από γερμανική ηγεσία. Μαρκ Mazower1

Ένα βιβλίο έχει συμπυκνωμένη τη φαιά ουσία όλων των εγκεφάλων, όλων των εποχών! Κ.Β. (1967)

Είπα ν’ αρχίσω το νέο στροβίλισμα της Γης περί τον Ήλιο, απ’ το σημείο που εμείς ορίσαμε ως ορόσημο, μ’ ένα βιβλίο.

Το βιβλίο δεν είναι μόνον ένα μέσον ταξινόμησης και αποθήκευσης γνώσης, γνώμης, γεγονότων και αισθημάτων. Δεν είναι μια «κονσέρβα» της πνευματικής δημιουργίας ενός μόνον ανθρώπου – του συγγραφέα. Είναι «συλλογικό» έργο της ανθρωπότητας, διαχρονικά. Πόσα προηγούμενα βιβλία, πνευματικά δημιουργήματα, διδαγμένη γνώση και προσωπική εμπειρία, χρειάστηκαν για να καλλιεργήσουν, να εμπλουτίσουν και να μορφώσουν, τον συγκεκριμένο συγγραφέα και πόσες εμπειρίες και γνώσεις προγενέστερων, για να διαπλάσουν τους «δασκάλους» του. Έχουμε μια τεράστια γεωμετρική πρόοδο που χάνεται στα βάθη των αιώνων!...

Όμως το βιβλίο δεν είναι «μόνον» αυτά. Είναι κι ένα σύμβολο «μαγικό». Είναι η «Αγία Γραφή», (δεν μπορώ να την φανταστώ ακόμα σε ψηφιακό δίσκο – CD, DVD κ.λπ.), είναι το «Κοράνιο», για τους Ισλαμιστές, είναι οι Βέδες των Ινδουϊστών, το Αβαντάνας των Βουδιστών, είναι το Τάο-τε-κινγκ (βιβλίο) – δύναμη του Τάο- για τον Ταοϊσμό, είναι το αθάνατο παγκόσμιο ποίημα της Ιλιάδας και της Οδύσσειας του Ομήρου!

Το βιβλίο είναι το υλικό στοιχείο – η υλική έκφανση του ιδιαίτερου χαρακτηριστικού των ανθρώπινων όντων, του πνεύματος! Γι’ αυτό το θεωρώ ιερό...

Αυτή την πεποίθησή μου προφανώς διοίδε ένας αγαπητός μου φίλος, Δήμαρχος και μου χάρισε την πρωτοχρονιά, ένα βιβλίο! Τον ευχαριστώ δημόσια.

Δεν το διάβασα, βέβαια, ακόμη, γιατί δεν διαβάζεις, δεν μελετάς «διαγώνια». Το διερεύνησα όμως αμέσως μόλις το ‘πιασα στα χέρια μου. Μου δίνεται έτσι η ευκαιρία, περιγράφοντάς σας τη σκηνή να σας πω πώς προσεγγίζω ένα βιβλίο, όπως φαντάζομαι, πολλοί θα το κάνουν.

Το πρώτο που κοιτάω είναι το αντικείμενο – το θέμα, αν είναι της προτεραιότητας των ενδιαφερόντων μου· τίτλος: «Η ασθένεια της Ευρώπης». Μμμ, ενδιαφέρον!

Το δεύτερο, ο συγγραφέας: Guy Verchfstadt (Γκι Φερχόφστατ) άγνωστός μου· κοιτάζω το βιογραφικό του (Βέλγος πρωθυπουργός 1999-2008. Από το 2009 Ευρωβουλευτής, πρόεδρος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών (ALDE) του Ευρωκοινοβουλίου.

Επιφυλακτικότητα!

Το τρίτο που κοιτάζω με ενδιαφέρον, τις σημειώσεις του οπισθοφύλλου: «... ο G.V. βλέπει τη λύση σε ένα μεγάλο άλμα προς την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση (...) προς μία δημοκρατική Ομοσπονδία...»!

Μια ματιά στα Περιεχόμενα (αρκετά ενδιαφέροντα κεφάλαια) και προσεκτικά, τους προλόγους. Πρώτη έκδοση στο Άμστερνταμ το 2015 και στην Ελλάδα το Φεβρουάριο του 2016, από τις εκδόσεις «Παπαδόπουλος», (παλιός μου γνώριμος ο Κυριάκος, συνεργάτης και έντιμος συνδικαλιστής).

Να το πω εξ’ αρχής. Ιδεολογικά είμαστε στις αντίπερα όχθες με τον συγγραφέα. Ένας επιπλέον λόγος για να τον μελετήσω ιδιαίτερα. Ο G.V. είναι υπέρμαχος μιας Ομόσπονδης Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Εγώ, αντίθετα, πιστεύω στην ανεξαρτησία των κρατών, σε μια βάση συνεργασίας και φιλίας και σε καμιά περίπτωση υποταγής των ασθενέστερων στη δύναμη και την επιρροή των ισχυρών.

Στην Ομόσπονδη Ευρώπη θ’ αποφασίζουν οι 3-4 ισχυροί “λύκοι”, τί θα φάνε το μεσημέρι και το “αρνάκι” θα είναι μειοψηφία.

Ο G.V., σε σχέση με την ελληνική κρίση υποστηρίζει περίπου, ότι και οι υπόλοιποι Βόρειοι. Για όλα φταίνε οι Έλληνες, οι πελατειακές σχέσεις του πολιτικού συστήματος, κ.λπ. ενώ δεν κάνει κουβέντα για τις ευθύνες της Ευρώπης, των υψηλών επιτοκίων κ.λπ.

Tέλος και όλως παραδόξως, συμπλέει με την παραπλανημένη αριστερά, που θεωρεί ότι για όλα φταίει η προσκόλληση στην ιδέα του έθνους. «Ο εθνικισμός γέννησε το ναζισμό και το φασισμό· ο εθνικισμός αιματοκύλησε τον κόσμο σε δύο παγκοσμίους πολέμους» κ.λπ. Κι αφού τα φορτώσουμε όλα στον εθνικισμό, απαλλάσσουμε τον καπιταλισμό και την ακόρεστη πλεονεξία του και εξουδετερώνουμε τη μόνη συνεκτική δύναμη ενός λαού - το έθνος – αφού το ενοχοποιήσουμε, το καταδικάσουμε και το εκμηδενίσουμε με αντιεπιστημονικά «επιχειρήματα» και ασύστολα ψεύδη, ότι δήθεν «τα έθνη γεννήθηκαν μετά την πτώση της φεουδαρχίας»!

 

 Είναι τέτοια η σύγχυση στην αριστερά, όσο και στη δεξιά, περισσότερο σκόπιμα, ώστε είμαι υποχρεωμένος στο άμεσο προσεχές μέλλον, να ασχοληθώ ξανά με το θέμα, με ατράνταχτα επιχειρήματα, για να διαλύσω το «μαύρο» σκότος με τις «ερυθρογάλαζες» ανταύγειες!

Ας επανέλθουμε όμως στον Βέλγο πολιτικό G.V. για τον οποίο γίνεται λόγος. Εν πολλοίς ο συγγραφέας έχει δίκηο ως προς το έθνος, κρίνοντας από τη δική του κρατική οντότητα. Μ’ έναν πληθυσμό σαν της Ελλάδος περίπου, το Βέλγιο έχει μια πληθυσμιακή σύνθεση τριεθνή, κατ’ ουσίαν – Γαλλόφωνους Βαλλώνους, Ολλανδόφωνους Φλαμανδούς και Γερμανόφωνους, ως μειονότητα.

Η ιστορία του Βελγίου είναι ιστορία τρίτων: Ρωμαίων, Γαλατών, Γερμανών...

Εχει και μια πρόσφατη αποικιακή ιστορία με το Κογκό - κι αυτό από εκχώρηση. Και στους δύο πολέμους ήταν από τα πρώτα θύματα της Γερμανικής επιθετικότητας χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση, και η οικονομία του πάει μια χαρά, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση στο παρόν. Είναι έδρα και της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ και άλλων διεθνών οργανισμών.

Ο G.V. έχει απόλυτη ταύτιση με τον άλλο «αγαπητό» μου συγγραφέα, τον R. Cooper, Βρετανό διπλωμάτη, Γενικό Διευθυντή του Γραφείου Εξωτερικής πολιτικής και πολιτικο-στρατιωτικών υποθέσεων του Συμβουλίου της Ε.Ε.: Τη διάλυση των εθνών, την ομοσπονδιοποίηση των κρατών, ώστε να καταστούν επαρχίες της υπό γερμανική ηγεμονία Ε.Ε. και της μετατροπής τους κατ’ ουσίαν, σε «πρακτορεία» μιας απέραντης εταιρειοκρατίας! Οι δε πολίτες να μεταλλαχθούν σε ομογενοποιημένους κατευθυνόμενους πελάτες και άγρια φορολογούμενους και χειραγωγούμενους φθηνούς παραγωγούς.

Οργουελική κατάσταση και δυστυχώς, δεν πρόκειται να διαψευσθώ, αν οι λαοί δεν αντιδράσουν εγκαίρως καθοδηγούμενοι από αφυπνισμένες και αποφασισμένες ηγεσίες.

Τον Γκι Φερχόφστατ θα τον μελετήσω επισταμένως, γιατί είμαι σίγουρος πως θα μου αποκαλύψει πολλές πτυχές της «ιδεολογίας» τους ή ορθότερα της συνωμοσίας τους. Και δεν αποφεύγω να χρησιμοποιήσω τον όρο, όσο κι αν τον διακωμωδούν σκοπίμως, γιατί είναι η πραγματικότητα. Είναι συνωμοσία του χρηματοπιστωτικού και μεγάλου εμπορο-βιομηχανικού κεφαλαίου και τους πολιτικο - στρατιωτικού κατεστημένου!

Το 2017 να γίνει έτος έγερσης των εθνών και ανάστασης των λαών (δεν είναι ευχή· είναι προτροπή)!

―――――――

1. Mark Marower (Ιστορικός, καθηγητής Columbia, U.S.A): ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΗΠΕΙΡΟΣ, τομ. 1ος, σελ. 14, Εκδ. Καθημερινή.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Προτεινόμενο Άρθρο

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 1117 επισκέπτες και κανένα μέλος