το παρόν καθεστώς, όπως και το προηγούμενο έχουν κριθεί, πάλι από το ΣτΕ, αντισυνταγματικά 

 

«Οι αποφάσεις της δικαιοσύνης είναι δεσμευτικές, αλλά όχι και σεβαστές»

Ελ. Κρέτσος Γ. Γραμματέας Ενημέρωσης

 

Σάλο ξεσήκωσε η παραπάνω δήλωση του Γενικού Γραμματέα Ενημέρωσης Λευτέρη Κρέτσου σε ραδιοφωνικό σταθμό. Στη δήλωση αυτή προέβη ο Γεν. Γραμματέας, προτού εκδοθεί η απόφαση του ΣτΕ που έκρινε τις προσφυγές των καναλαρχών, κατά του νόμου για τη χορήγηση αδειών τηλεοπτικών σταθμών, ως αντισυνταγματικό, με ψήφους 14-11.

Όλα τα συστημικά κανάλια και οι «μεγαλοδημοσιογράφοι» ασχολούνται μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, με το ...μέγα αυτό θέμα· με το «απαράδεκτο ατόπημα» του Γενικού και στη συνέχεια με τους πανηγυρισμούς και τις θριαμβολογίες των φερέφωνων των καναλαρχών και των διαπλεκομένων κομμάτων.

Η υποκρισία περισσεύει. Πολλοί οι πολύ εύθικτοι στο θέμα της δικαιοσύνης, ως λειτούργημα της πολιτείας και όχι δυστυχώς ως ουσιαστικό περιεχόμενο της υψίστης εννοίας της, συνθρόνου των θεών, Δικαιοσύνης!

Προτού τοποθετηθώ επί του θέματος του σεβασμού της δικαιοσύνης ως διακριτής εξουσίας της πολιτείας και των λειτουργών της, επιτρέψτε μου μια παρατήρηση. Καλά, όλοι αυτοί οι “πατέρες”, της επί επιτροπεία χώρας, γιατί “κράτος” είναι μόνο για τους υπηκόους του, όπως και οι προβεβλημένοι, βολεμένοι και παχυλώς και πολλαπλώς αμοιβόμενοι δημοσιογράφοι, προτού βγούνε στο “γυαλί”, δεν ρίχνουν μια ματιά σε βασικά κείμενα και σ᾽ένα αξιόπιστο λεξικό;

Συνέχεια στη σελ. 2

Συνέχεια από τη σελ. 1

Ας το κάνουμε εμείς οι ελάχιστοι, γιατί αρχή σοφίας, κατά τον Αντισθένη, είναι “η των ονομάτων επίσκεψις. Τι σημαίνει λοιπόν, σεβασμός - σέβας - σέβος: φόβος, θαυμασμός, μεγάλη εκτίμηση κ.λπ. παρεμφερή1.

Ο φόβος που “δεν τον πάω”, παρά μόνον ως εγνωσμένη πραγματικότητα και αναγκαιότητα και ο θαυμασμός και η εκτίμηση προκαλούνται, δεν επιβάλλονται.

Η δικαιοσύνη, ως πολιτειακή λειτουργία, που εκφράζεται δια των λειτουργών της, στη νεότερη ελληνική ιστορία, δεν έχει δείξει να διαφέρει πολύ από τη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία.

Να μην πάω στον Κολοκοτρώνη (με τη λαμπρή και παραδειγματική εξαίρεση των Τερτσέτη – Πολυζωίδη), στον Μακρυγιάννη και τους άλλους. Να πάω στη σύγχρονη εποχή. Μετά τον πόλεμο και την απελευθέρωση, οι δοσίλογοι, οι συνεργάτες των Γερμανών, έγιναν τιμητές, κατήγοροι, κήνσορες και «εθνικόφρονες» οι αθεόφοβοι, με την ανοχή και τη βοήθεια πολλές φορές λειτουργών της δικαιοσύνης. Ενώ οι αγωνιστές βρέθηκαν κατηγορούμενοι, φυλακισμένοι, εξόριστοι στα κολαστήρια, εκτελεσμένοι, δολοφονημένοι...

Το ίδιο μετά τον εμφύλιο, με μια έκλαμψη, τα μέτρα ειρήνευσης του Γεωργίου Παπανδρέου, κι αμέσως μετά, το «στιγμιαίο» έγκλημα της 7χρονης δικτατορίας, όπως το χαρακτήρισε η ανώτατη δικαστική εξουσία. Λαμπρές εξαιρέσεις είχαμε πάντοτε στις δικαστικές αποφάσεις, μέχρι τις ημέρες μας. Μόνο που δεν θα ‘πρεπε να είναι εξαιρέσεις, αλλά ο ευρύτατος και απαράβατος κανόνας.

Να φέρω κι ένα όλως πρόσφατο παράδειγμα: Το 2012 εκδόθηκε απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για το ΧΑΡΑΤΣΙ. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε Συνταγματικό το νόμο του Βενιζέλου, για το χαράτσι που εισέπραττε η ΔΕΗ (ΕΕΤΗΔΕ), κατά πλειοψηφία, με το αιτιολογικό ότι το «χαράτσι» ήταν προσωρινό, και μόνο για τα έτη 2011 και 2012! Μειοψήφισαν δέκα δικαστές, συμπεριλαμβανομένου του Αντιπροέδρου του ΣτΕ, Ν. Σακελλαρίου.

Μέτρησα στο αποφασιστικό του ανωτάτου Δικαστηρίου έντεκα φορές την αιτιολογία, ότι «επειδή ήταν προσωρινός, για τα έτη 2011 και 2012»!

Τώρα τελειώνει και το 2016 και η «προσωρινότητα» του κεφαλικού φόρου παραμένει και θα μονιμοποιηθεί εσαεί!... αλλά πιο ...δίκαιος και ...αριστερός! Τί κάνει η δικαιοσύνη και οι λειτουργοί της για ένα τόσο σοβαρό θέμα; Εθελοτυφλεί.

Πώς λοιπόν να προκαλέσει το σεβασμό μου; Σε τί διαφέρει από τους ψεύτες, απατεώνες και ριψάσπιδες πολιτικούς; Στο ότι αυτή δεν τα λέει. Απλά εφαρμόζει άδικους νόμους!

Αλλά, «Πρόκειται για το ίδιο δικαστήριο, το οποίο:

- έκρινε συνταγματικά τα μνημόνια, που διέλυσαν την Ελλάδα,

- έκρινε συνταγματικό το “μαύρο” στην ΕΡΤ,

- έκρινε συνταγματικό το PSI που διέλυσε τα ασφαλιστικά ταμεία»2.

Όταν η δικαιοσύνη καταντάει θεραπαινίδα των όποιων ισχυρών, αδυνατεί να προσελκύσει το σεβασμό και το θαυμασμό, ώστε να μην παρανομούμεν” που έλεγε και ο Θουκυδίδης.

Οι αποφάσεις των δικαστών, λοιπόν, είναι καταναγκαστικές, και κατά περίπτωση σεβαστές (a la carte) όχι όποτε μας συμφέρει, αλλά είναι σεβαστές όποτε είναι συμβατές με το κοινό περί δικαίου αίσθημα και την αληθινή δικαιοσύνη. Όχι με την μετάθεση του κόμματος - σημείου στίξης - πριν ή μετά το “ουκ” στο γνωστό χρησμό της Πυθίας.

Το τονίζω αυτό, για να συμφωνήσω και με τον Πρόεδρο του ΣτΕ που δέχθηκε τόση κριτική, απ’ τα κανάλια, γιατί τόλμησε να θελήσει ν’ αφουγκραστεί την κοινή γνώμη.

Ακουσον, άκουσoν!

Όταν ο Νέστορας του Συνταγματικού Δικαίου Ν.Ν. Σαρίπολος λέει, «... εάν δεν ηκολούθει η Βουλή παντάπασι την θέλησιν ή τας τάσεις του λαού, θα επήρχετο αφεύκτως επανάστασις»3.

Πόσο μάλλον, εάν η δικαιοσύνη δεν ηκολούθει παντάπασι το λαϊκό αίσθημα περί δικαίου, θα επήρχετο αφεύκτως η Νέμεσις η οποία είναι εκδικητική, άτεγκτος, άμετρος, αμείλικτη...

Και για να μη θεωρηθώ αυτόκλητος συνήγορος της κυβέρνησης, αιρετικός, ασεβής και δεν ξέρω τι άλλο, ιδού τι έγραφε το 2011, για τη Δικαιοσύνη ο Γ. Σούρλας – Υπουργός, βουλευτής της Ν.Δ. κ.λπ., κ.λπ., και σύμβουλος του Προέδρου της Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά για θέματα διαφάνειας:

«Φαινόμενα διαφθοράς ρίχνουν βαριά τη σκιά τους στο χώρο της δικαιοσύνης, παραδικαστικά κυκλώματα τραυματίζουν καίρια το κύρος της (...).

Παρατηρούνται φαινόμενα όπου δικαστικοί λειτουργοί καταχρώνται της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, επικρατεί κομματικός φανατισμός και φατριασμός... κ.ά.»4.

Τέλος, παρόλο που η κυβερνητική εκπρόσωπος δήλωσε πως με την απόφασή του το Σ.τ.Ε. «οδηγεί τη χώρα στο προηγούμενο αντισυνταγματικό - σύμφωνα με τη δική του νομολογία - καθεστώς» ο αρμόδιος Υπουργός Ν. Παπάς, δήλωσε την Τετάρτη το βράδυ 26/10, ότι θα φέρει άμεσα στη Βουλή, τη Δευτέρα, σχέδιο νόμου που θα προβλέπει την έκδοση “βεβαιώσεων λειτουργίας” των ιδιωτικών σταθμών, μέχρις ότου χορηγηθούν οι πρώτες νόμιμες τηλεοπτικές άδειες.

Τελικά, δηλαδή, η κυβέρνηση επέλεξε τον ήπιο, πλην αντισυνταγματικό δρόμο, με μια ρύθμιση “γέφυρα”, ενώ ο ίδιος υπουργός, με τη δήλωσή του λέει ότι με την απόφαση τού ΣτΕ «γυρίζουμε στο ίδιο καθεστώς το οποίο, το ίδιο δικαστήριο έχει χαρακτηρίσει αντισυνταγματικό!».

Γιατί λοιπόν “ρυθμίζει” την παρανομία και δεν κλείνει άμεσα τα παράνομα ιδιωτικά κανάλια;

Η τηλοψία θα καλύπτεται βελτιωμένη από την ΕΡΤ.

«Ο Νόμος Παπά”, κατακρημνίζεται άμεσα και επιστρέφονται τα εκατομμύρια.

Τα αντισυνταγματικά, επί 27 χρόνια, λειτουργούντα κανάλια γιατί παίρνουν αναστολή;

―――――――

1. Λεξ. Δημητράκου, Liddell & Scott κ.ά.

2. Κυβερνητική εκπρόσωπος Όλγα Γεροβασίλη: Δηλώσεις της 26/10/16 αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης του ΣτΕ.

3. Ν.Ν. Σαρίποιλος: «Σύστημα Συνταγματικού και Γενικού Δικαίου», 1903, τόμ. 1ος, σελ. 25.

4. Γ.Ι. Σούρλας: «Διαφάνεια» - Προϋπόθεση Δημοκρατίας» σ. 147 (η υπογράμμιση δική μας).

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 870 επισκέπτες και κανένα μέλος