Θρησκεία και Κοσμογονία Θρησκεία και Κοινωνία

Πολλά και σπουδαία, άβατα για τους ανίδεους, άβολα για τους βολεμένους, δυσδιάκριτα στα «βαθιά νερά» της σκέψης, για όσους «κολυμπάνε» στα αβαθή, τα θέματα του παρόντος άρθρου.

Πάντως, με τα θρησκευτικά του Φίλη, ο αντιπερισπασμός – αποπροσανατολισμός πέτυχε! Ευκαιρία και για αντικομμουνιστικές κορόνες!

Δύο κουβέντες, για να θυμηθούμε τι είπανε οι πρωταγωνιστές σχετικά με το μάθημα των θρησκευτικών, προτού «τα βρούνε» στου Μαξίμου.

Να θυμηθούμε λοιπόν:

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β: (Κατά την έναρξη της Ιεράς Συνόδου της 5ης/10 τ.έ) στη σχετική εισήγησή του, άφησε να εκδηλώσει τον άκαιρο αντικομμουνισμό του, δανειζόμενος, όπως είπε, τις σκέψεις του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ:

«Τα κόμματα της Αριστεράς, είπε ο αρχιεπίσκοπος, με τη γνωστή φιλοσοφικο-κοινωνική βιοκοσμοθεωρία του κομμουνιστικού κοσμοειδώλου, όπως γνώρισε τον χωρισμό αυτό (εννοεί προφανώς, εκκλησίας – κράτους) ο καταρρεύσας υπαρκτός σοσιαλισμός στο ανατολικό μπλοκ, που στην ουσία ήταν ο διωγμός της θρησκευτικής πίστεως, ελαύνονται από αποτυχημένα αθεϊστικά ιδεολογήματα και συναντώνται με τα υπόλοιπα κόμματα του νεοφιλελεύθερου χώρου κάτω από τις ντιρεκτίβες της νέας εποχής και της νέας τάξεως. Μιλούν για χωρισμό εκκλησίας και Κράτους, διάβαζε Εθνους, επικαλούμενοι δήθεν προοδευτικά συνθήματα. Οι αντιλήψεις, όμως, περί χωρισμού είναι του περασμένου αιώνα που γεννήθηκαν κάτω από μισαλλόδοξο αντιθρησκευτικό και αντικληρικαλιστικό λαϊκιστικό πνεύμα που δεν συμβιβάζεται με τις σημερινές κοινωνικές, πολιτειακές και θρησκευτικές αντιλήψεις»1

Κι έτσι, η μπάλα δεν πήγε στις κερκίδες· έφυγε εκτός γηπέδου! Ενώ οι παρατηρητές – θεατές (Σόιμπλε κ.λπ. νεοταξίτες, νεοφιλελεύθεροι), ξεσπούν σε χειροκροτήματα και ξεκαρδίζονται: «πάλι την πάτησαν οι Έλληνες και τρώγονται, ώστε να κάνουμε πιο άνετα τη δουλειά μας».

Ο Τσίπρας με τον Φίλη έκαναν απλά αντιπερισπασμό, ώστε να στραφεί αλλού η προσοχή του κόσμου και να μην πολυσυζητήσει τις φορολογίες, τις συντάξεις, το «ριζικό μας και το κεφάλι το ξερό μας», αλλά τις ...φαντασιακές φοβίες, που κυριεύουν τον ανώτατο κλήρο, από το «κομμουνιστικό κοσμοείδωλο», εδώ κι έναν αιώνα, περίπου.

Στο σημείο αυτό τους έχω τρεις μόνον απαντήσεις από πάρα πολλές:

1η. Ο Τσίπρας και ο Φίλης δεν εκφράζουν τα αριστερά κόμματα, γιατί αποδεδειγμένα είναι γιαλαντζί «αριστεροί». Κανένας γνήσιος αριστερός δεν θα ‘σκυβε το κεφάλι.

2η. Απάντηση «αριστερή» για τη θρησκεία, την εκκλησία και τους ιερείς έδωσε ένας γνήσιος και αδιαμφισβήτητος κομμουνιστής – Έλληνας πατριώτης και ιδεολόγος αγωνιστής, ο εμβληματικός Άρης Βελουχιώτης στον μνημειώδη λόγο του, κατά την απελευθέρωση της Λαμίας το 1944. Ιδού αποσπασματικά τα λόγια ενός, αρχικαπετάνιου κομμουνιστή:

«Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησίες και γδέρνει τους παπάδες». Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησίες, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα; Γιατί λοιπόν να κάψουμε τις εκκλησίες;

Θα γδάρουμε τους παπάδες; Μα γιατί; Εμείς βλέπουμε, ότι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα στην πρωτοπορία του κινήματός μας και η συμβολή του κλήρου, που στάθηκε στο πλευρό μας, υπήρξε ανεκτίμητη. Μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Γιατί αυτοί που εμφανίζονται σαν προστάτες της εκκλησίας, τις γκρεμίσανε μαζί με τους Γερμανούς και γδέρνουνε παπάδες.

Ο κομμουνισμός, λένε, θα καταργήσει τη θρησκεία. Μα η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης. Πώς θα καταργηθεί λοιπόν; Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο, έστω κι αν ακόμα οι κομμουνιστές θέλανε να την καταργήσουν. Η θρησκευτική συνείδηση δεν καταργείται με απλές διαταγές. (...) Όπως δεν καταργείται έτσι και η πάλη των τάξεων.

Το τί θα γίνει στο πολύ μακρινό μέλλον, το πώς θα σκέπτονται οι άνθρωποι τότε, είναι άλλο πρόβλημα. Και κανένας πολιτικός δε μπορεί να βγάλει νόμο για το τι θα πρέπει να γίνει ύστερα από 200 ή 500 χρόνια. Ούτε λοιπόν κι εμείς θα βγάλουμε τέτοιο νόμο. Μας ενδιαφέρει το πώς θα προκόψει ο λαός μας σήμερα κι όχι το τι φιλοσοφικές πεποιθήσεις θα έχει ύστερα από 500 χρόνια.

Συνεπώς καταλαβαίνετε τώρα, ότι αυτοί που διαδίδουν αυτές τις συκοφαντίες επιδιώκουν άλλους σκοπούς, προσπαθώντας με το μέσο αυτό της συκοφαντίας να εξαπατήσουν το λαό και να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους πάνω του. Αν μάλιστα εξετάσουμε βαθύτερα το πράγμα αυτό, θα δούμε ότι αυτοί είναι άθρησκοι, γιατί σε αυτούς δεν υπάρχει ούτε ίχνος θρησκευτικής συνείδησης κι ο μόνος που λατρεύουν είναι ο θεός Μαμμωνάς, ο θεός του χρήματος...»

3η απάντηση: «Οι πραγματικοί επαναστάτες οι αληθινοί σοσιαλιστές είναι οι χριστιανοί», όπως είχε πει ο μακαριστός Χριστόδουλος στους φοιτητές της θεολογικής Σχολής, ή ορθότερα, «οι αληθινοί χριστιανοί είναι κομμουνιστές», όπως του είχα αντιτείνει τεκμηριωμένα εγώ, για να πάρω την απάντηση από το περιβάλλον του, ... «ότι δεν θα πάρω απάντηση, γιατί, απλά, έχω δίκηο»!

Αποφεύγω στο παρόν να επαναλάβω όλη την επιχειρηματολογία μου που την είχα αντλήσει από την Καινή Διαθήκη και κυρίως από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, αναλογιζόμενος μόνον το σχόλιο του Ιησού, όταν ο πλούσιος νεανίας που ήθελε να έχει ζωήν αιώνιον, αποχώρησε περίλυπος, όταν του είπε ο Ιησούς να πουλήσει τα κτήματά του και να τα μοιράσει στους φτωχούς. «ευκολότερο είναι να περάσει ένα Παλαμάρι στο τρύπημα μιας βελόνας, παρά πλούσιος εις την βασιλείαν του Θεού»2. Και κάνω ακόμη μίαν αναφορά καθαρώς «κομμουνιστική» από τις «πράξεις των Αποστόλων» και των πρώτων πραγματικών χριστιανών: «Και δεν ισχυριζόταν κανείς ότι κάτι από τα υπάρχοντα είναι δικό του. Αλλά ήσαν σ’ αυτούς άπαντα κοινά»3.

«...μοίραζαν δε στον καθένα ότι χρειαζόταν»4. Απ’ τον καθένα δηλαδή ό,τι μπορεί και στον καθένα ό,τι χρειάζεται. Καθαρά κομμουνιστική αρχή. Όχι «σοσιαλιστική» που ευαγγελίζεται ρεαλιστικότατα το ΚΚΕ (απ’ τον καθένα ότι μπορεί και στον καθένα ανάλογα με την προσφορά του).

Το ιερατείο λοιπόν, αν θέλει να πείσει ότι είναι χριστιανικό πρέπει να τα τηρεί αυτά και να τα διαδίδει! Από και και πέρα γιατί θα πρέπει τα παιδιά να διδάσκονται την ιουδαϊκή μυθολογία που είναι και ρατσιστική («περιούσιος λαός») και ιμπεριαλιστική και αντίθετη με την ισορροπία των οικοσυστημάτων (αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κατακυριεύσατε την Γην)5. Γιατί τα παιδιά θα πρέπει να μαθαίνουν αυτά, και ερευνώντας στην εφηβεία τους ίσως, ν’ αντικρίσουν τον εκφυλισμό και τις ανωμαλίες «των πατέρων ημών», που ευτυχώς δεν ήταν πρόγονοί μας.

Αλλά ούτε θρησκειολογία που λέει ο Φίλης πρέπει να διδάσκονται, για να καλύψει την πολυπολιτισμικότητά του και το “μεταναστευτικό” παρά μόνο στις μεγάλες τάξεις στα πλαίσια φιλοσοφικών, πολιτιστικών και κοινωνιολογικών μαθημάτων, με αντικειμενικό και κριτικό πνεύμα.

Για να καλύψουμε δε τις οντολογικές, υπαρξιακές ανησυχίες, να διδάσκονται τα παιδιά – τις διάφορες κοσμογονίες, που εμπεριέχονται και στις θρησκείες.

Θρησκείες και κοινωνία

Όλες οι θρησκείες έχουν δύο σκέλη. α) το μεταφυσικό (κοσμογονία, φόβος και «ερμηνεία» θανάτου και ζωής, κυρίως και άλλων, ανεξήγητων κατά την πρωτόγονο εποχή, φαινομένων, αλλά και μετέπειτα) και β) το κοινωνικό. Τη διευθέτηση της ειρηνικής συμβίωσης των κοινωνιών, τον περιορισμό αντικοινωνικών συμπεριφορών και εγκληματικών φαινομένων, αλλά και τη διασφάλιση των συμφερόντων και της ασφάλειας της άρχουσας τάξης, κυρίως δια του μεταφυσικού φόβου, αλλά και της ελπίδας για μια μελλοντική κυρίως, μεταφυσική ανταμοιβή... μετά θάνατον. Άσε τους κακούς ν’ απολαμβάνουν εν ζωή και... θα το πληρώνουν αιωνίως «μετά θάνατον».

Οι θρησκείες δεν τιθασεύουν πλέον την εγκληματικότητα. Σε ορισμένες, φονταμενταλιστικές μάλιστα εκδοχές, καταφανώς ενισχύουν την εγκληματική δράση στην πιο σκληρή και βάρβαρη εκδοχή και όχι μόνον στην εποχή μας, από τη τζιχάντ. Όλες οι θρησκείες οφείλουν ν’ απολογηθούν κι όχι να τα κρύβουν κάτω από το χαλί.

Η πίστη όμως των ανθρώπων είναι σεβαστή, αλλά όχι, βεβαίως, αποδεκτή σε σημείο μάλιστα υποχρεωτικής διαιώνισης (διδασκαλία – κατήχηση θρησκευτικών).

Η σχετικότητα του θρησκεύματος

Η θρησκευτική πίστη είναι σχετική και... κληρονομική. Όλοι εμείς, αν είχαμε γεννηθεί στη Σαουδική Αραβία ε.π., από Σαουδάραβες γονείς θα ήμασταν Μουσουλμάνοι. Κι αν κάποιοι Πακιστανοί είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα από Έλληνες θα ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι, στην Ιταλία καθολικοί κ.ο.κ. Αυτό δεν σας λέει τίποτα;

Απ’ την άλλη, η θρησκεία παίζει κι ένα ρόλο συνεκτικό για την εθνική υπόσταση μιας κοινωνίας. Είναι ισχυρό συστατικό στοιχείο διαχωρισμού και συνοχής ενός έθνους.

Με διάλογο λοιπόν κι ελεύθερη διατύπωση γνώμης θα βρεθεί η χρυσή τομή ανεμπόδιστης έκφρασης της πίστης καθενός, με σεβασμό στην πίστη του άλλου, αλλά σε καμμιά περίπτωση με νόμιμη ή ημινόμιμη βία, με λεκτικές αποδοκιμασίες, αποκλεισμούς, χτυπήματα από του άμβωνος ή του πάλκου.

Βία όμως είναι και ο υποχρεωτικός προσηλυτισμός, όπως η νηπιοβάπτιση, που την επέβαλε, ο Ιουστιανός. Βία και η υποχρεωτική κατήχηση. Ανεμπόδιστη έκφραση της πίστης, δεν είναι μόνο η συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξιθρησκεία, αλλά και η κοινωνική ανοχή στη διαφορετική πίστη. Και «πίστη» είναι και η «απιστία», δηλαδή ο ορθολογισμός. Η υλιστική και φιλοσοφική αντίληψη του κόσμου, της ύπαρξης και των φαινομένων του.

Το κοράνι για παράδειγμα «ανέχεται» τον ιουδαϊσμό και τον χριστιανισμό, αγνοεί τις άλλες θρησκείες και θεωρεί την απιστία και την «ειδωλολατρεία» χειρότερη απ’ το φόνο. «Σκοτώστε τους εχθρούς σας παντού όπου τους βρίσκετε... αλλά μην επιτεθείτε ποτέ πρώτοι. Ο θεός μισεί τους επιτιθέμενους»6, λέει. Μπεσμ Αλλάχ ελραχμάν ελραχίμ! (Εις το όνομα του θεού, του πολυελαίου και φιλέσπλαχνου)

Αυτά τα ...αιρετικά για πρώτη δόση.

Αμήν

―――――――

1. Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β’: «Εισήγησις εις την ιεραρχίαν της εκκλησίας της Ελλάδος (4-10-2016) σελ. 46.

2. Κατά Ματθαίον, κεφ. ΙΘ’ 16-25

3. Πράξεις Αποστόλων, κεφ. Δ 33

4. Ομοίως κεφ. 36

5. Γένεσις (1, 28, 9, 1-2)

6. Κοράνι. Κεφ. 20, εδαφ. 186, 187.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 446 επισκέπτες και κανένα μέλος