«Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας εστίν»
Πλούταρχος
 
 

Το έχω ξαναγράψει το «μότο» του άρθρου και θα το ξαναγράφω μέχρι να το συνειδητοποιήσουμε.

Δεν μου φτάνει όμως που το λέει ο Πλούταρχος. Εξ άλλου και ο Μένανδρος (4ος αι. π.Χ.) στην ίδια κατεύθυνση κινείται, εξηγώντας γιατί τα δάνεια είναι εγκληματική ανοησία: «Τα δάνεια, δούλους τους ελευθέρους ποιεί».

Μα, γιατί αυτή η εμμονή μου στα δάνεια και στο διογκούμενο κατά 5.000€, κάθε λεπτό της ώρας, δημόσιο χρέος!

Αυτή τη στιγμή που γράφω, αυτές τις γραμμές, το χρέος (Δ.Χρ.) ανέρχεται σε 328 δισεκατομμύρια, 395 εκατομ. €. Αύριο το μεσημέρι, που θα με διαβάζετε, θα έχει αυξηθεί κατά 7.000.000 ευρώ περίπου (κοίτα να δεις πως τρέχει το «κοντέρ» του Δ.Χρ. στο www.forologoumenoi.gr).

Eξ’ άλλου με παροτρύνετε εσείς να φωτίσω όσο μπορώ αυτό το απύθμενο πηγάδι του χρέους, με το ενδιαφέρον που δείξατε στο άρθρο μου (στην ιστοσελίδα μας www.ebdomi), «τα ιστορικά δάνεια και η πλουτολαγνεία».

Στις πρώτες ημέρες δημοσίευσης είχε μιαν αναγνωσιμότητα 2000 επισκεπτών.

Εκείνο που με παρακινεί επίσης, είναι η ...μαζοχιστική τιμιότητα πολλών συμπολιτών μας, που επιμένουν πως «αφού τα πήραμε, πρέπει να τα δώσουμε πίσω»! Το ωραίο είναι, πώς, μέσα σ’ αυτούς συγκαταλέγονται και άνθρωποι που μ’ έχουν «φεσώσει»!...

Να τα δώσουμε λοιπόν, πίσω! Πόσες φορές; Διπλάσια; Τριπλάσια; Επταπλάσια και δεκαπλάσια τα έχουμε πληρώσει!

Η πολιτική των κυβερνήσεων μας και οι πολιτικοί μας, διαχρονικά, μας έχουν καταστρέψει!

Αν αφαιρέσεις έναν Καποδίστρια: «θέλω αποφύγη να δεχθώ ...τα έξοδα του αρχηγού της επικρατείας, εν όσω τα ιδιαίτερα χρηματικά μου μέσα μου εξαρκούν, (...) από το εγγίσω και οβολόν από τα δημόσια χρήματα (...) εν όσω ο λαός ευρίσκεται εις την εσχάτην ένδειαν» και κάποιους αγνούς καπεταναίους, όπως ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Μακρυγιάννης, ο Καραϊσκάκης, η Μπουμπουλίνα, ο Οδ. Ανδρούτσος, ο Παπαφλέσσας και άλλοι – δεν τους απαριθμώ, απλά, ενδεικτικά τους αναφέρω – και βέβαια τους απλούς αγωνιστές και αγωνίστριες που έδωσαν το αίμα τους για την πατρίδα, διαχρονικά, οι περισσότεροι πολιτικοί, ακόμη και οι αναγνωρισμένοι ως «καλοί» - που έχουν στο ενεργητικό τους και επιτυχίες, μας έχουν καταστρέψει από ιδιοτέλεια, άγνοια, ανικανότητα ή βλακεία. Αφήνω τους βασιλιάδες και τα παραμύθια τους. Αυτοί ήταν ξενόφερτοι.

Θα ‘πρεπε σ’ όλους αυτούς και στους απογόνους τους, πεθαμένους και ζωντανούς που νέμονται τις «επιτυχίες» τους και κληρονομούν τ’ αξιώματά τους, να τους δώσουμε ένα πιστόλι ή ένα κομμάτι σχοινί και λίγο φιλότιμο, ν’ αυτοκτονήσουν.

Βέβαια θα τους αδικούσα, αν τους άφηνα μόνους, χωρίς κάποιους θερμοκέφαλους στρατιωτικούς και «ευφυείς» - ατσίδες επιχειρηματίες, ακόμη και εκπρόσωπους του πνεύματος, με ενεργή ή παθητική συμμετοχή.

Με τα δάνεια που συνεχώς λάβαιναν και λαβαίνουν, μας αποδείχνουν πως ήσαν και είναι άφρονες και μαλάκες, κατά την έννοια του Πλουτάρχου, και απαίδευτοι και οκνοί ή (και) ασυνείδητοι φιλοτομαριστές.

Δεν αφήνω απέξω, έτσι, για να μην είμαι σε κανέναν σχεδόν συμπαθής, και κάποιους λαοπλάνους «λαϊκούς αγωνιστές» και πολλούς δημαγωγούς συνδικαλιστές που έχουν συνεπικουρήσει καθοριστικά στην καταστροφή μας, με τις «επιτυχίες» τους.

Ποιός είπε, ποιος εξήγησε στο λαό, ότι δεν βελτιώνεται το βιοτικό του επίπεδο με δανεικά;

Ποιος ανέδειξε κάτι απλό, που το γνωρίζουν πολύ καλά τα ζώα, πως η επιβίωσή τους εξαρτάται από την εργασία και την κοινή προσπάθεια, σε κείνα που ζουν, όπως κι ο άνθρωπος, ομαδικά.

Ποιος είπε πως «αυτά παράγουμε, αυτά θα καταναλώσουμε». Αν θέλουμε, και πρέπει να θέλουμε, «εν μέτρω» περισσότερα, πρέπει να παράξουμε περισσότερα και να τα διανείμουμε δικαιότερα. Γιατί «δίκαιον» δεν είναι το «του κρείττονος ξυμφέρον», αλλά το κοινό συμφέρον.

Μα γίνεται, ρε Βενετσάνε, ανάπτυξη, χωρίς κεφάλαια; Κι όταν δεν έχεις κεφάλαια, ή δανείζεσαι ή πουλάς, ή και τα δύο.

1ον Δανείζεσαι όταν σου κοστίζει «δύο», και προσδοκάς βάσιμα και προμελετημένα να σου αποδώσει «τρία». Αν όμως σου κοστίζουν 3 και σου αποδίδουν 2, τότε, απλά, κάνεις τα τρία δύο! Άρα ζημιά. Κι αυτό γίνεται εδώ και διακόσια χρόνια. Διαχρονικά και σήμερα, ιδιαίτερα. Κι όμως ακούμε επανειλημμένα τους «φωστήρες» μας να λένε πως θα τα καταφέρουμε να βγούμε ξανά στις «αγορές». Δηλαδή στους τοκογλύφους, με 7%, 8% και βάλε.

Τον 2ον είναι ότι δεν πουλάς τις πλουτοπαραγωγικές σου πηγές: την αγελάδα που παράγει γάλα.

Κοιτάξτε ορισμένα στοιχεία, όσο μπορώ πιο συνοπτικά:

Την περίοδο του μεσοπολέμου και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, 1924-1932. Την περίοδο αυτή είχαμε δανειστεί από την αγορά του εξωτερικού 2,2 δισεκατομμύρια χρυσά φράγκα. Μέχρι το 1932 είχαμε αποπληρώσει 2,32 δις. Δηλαδή όλο το δάνειο συν 183 εκατομμύρια. Μ’ όλα ταύτα ΔΕΝ εξοφλήσαμε. Χρωστούσαμε ακόμα στα «βαμπίρ», άλλα 2 δις!! Δηλαδή ένα βραχυπρόθεσμο δάνειο, μας κόστισε 200%. Το διπλάσιο. Και ματώναμε γι’ αυτό. Η εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού απορροφούσε το 1/3 σχεδόν των τακτικών εσόδων του προϋπολογισμού (29%). Έτσι, το 1932, βοηθούντος και του χρηματιστηριακού κραχ, φτάσαμε στην τέταρτη πτώχευση της χώρας.

Γιατί όμως πήγα τόσο πίσω; Για να πω πως μ’ αυτά και μ’ αυτά, μπήκαμε μ’ όλα ταύτα σ’ έναν νικηφόρο πόλεμο, που μας τον επέβαλαν, για να εισπράξουμε απλόχερα εγκωμιαστικά σχόλια και υποσχέσεις από τους συμμάχους, και να καρπωθούμε τελικά, έναν εμφύλιο πόλεμο, έναν νέο διχασμό και... νέα δάνεια, και κρεμάλες και ξεσπιτομό και διαμελισμό της Κύπρου που ακόμα εκκρεμεί.

Κι επειδή ... «παλιώσανε» κι αυτά και μας φάνηκε υπέρογκος ο διπλασιασμός του 8χρονου χρέους του μεσοπολέμου, ας έλθουμε στα πολύ πρόσφατα:

Το 1994 χρωστούσαμε 90 δις ευρώ. Μέχρι το 2010 είχαμε πληρώσει 571 δις – περίπου δηλαδή το 6πλάσιο – και παρ’ όλα ταύτα χρωστούσαμε 340 δις € και παρά τα PSI τα «κουρέματα», τα μνημόνια, τη στέρηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας, τον εξευτελισμό της αξιοπρέπειάς μας και της εθνικής μας περηφάνιας, αυτή τη στιγμή χρωστάμε άλλα 330 δις και ας έχουμε ξεπουλήσει τα αεροδρόμιά μας, τα λιμάνια, τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές, τα πάντα!

Eπιτέλους, πόσο μυαλό χρειάζεται για να καταλάβουμε ότι δεν χρωστάμε ΤΙΠΟΤΑ – τα έχουμε πληρώσει πολλαπλάσια. Πρέπει να ζητήσουμε αποζημίωση για τις ζημιές που έχουμε υποστεί. Για τη φτωχοποίηση και εξαθλίωση του λαού μας, για το κλείσιμο των επιχειρήσεων, για τις αυτοκτονίες απελπισμένων ανθρώπων. Και βέβαια, να απαιτήσουμε αυτά, που μας χρωστάνε, μόνο με 1,5% επιτόκιο! (Το να πληρώνεις στο πολλαπλάσιο αυτά που χρωστάς και να μην απαιτείς αυτά που σου χρωστάνε, δεν είναι της ...εσχάτης ...γαλαντομίας;).

Φτάνει πια η μαλακία και η ευρωλαγνεία. Βγάλτε το θυμό σας έξω. Ν’ αποτινάξουμε τ’ αριστεροδέξια κολλήματά μας και να κοιτάξουμε την πατρίδα μας και τ’ αδέλφια μας· το Λαό μας.

Να διεκδικήσουμε τα δίκαιά μας
Να χαράξουμε τη δικιά μας πορεία.
Να χτίσουμε μια νέα Ελλάδα.
Μια νέα ανθρώπινη και δίκαιη κοινωνία.
 

Αυτό το κόμμα θα ψηφίσω, κι αν δεν υπάρξει θα επαναστατήσω. Είναι φυσικό μου δικαίωμα και συνταγματικό μου καθήκον.

 

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 1055 επισκέπτες και κανένα μέλος