Το πλείστον των πολιτικών μας ταγών, αλλά και των απλών πολιτών ευρίσκονται στην τραγική κατάσταση της απώλειας στίγματος.

Αγνοούν πού βρίσκονται· πού βρισκόμαστε, ως κράτος, ως έθνος, ως λαός.

Ζουν τον αντικατοπτρισμό του παρελθόντος.

― Δεξιά - αριστερά,
― Φιλελεύθεροι - “Σοσιαλιστές”
― Κομμουνιστές - αντικομμουνιστές,
― Ευρωπαϊστές, αντιευρωπαϊστές (αυτό κι αν είναι!)
 

Τρίχες! τρίχες κατσαρές.

Συνειδοτοποιείτε τί σημαίνει απώλεια στίγματος; Στην περίπτωση απώλειας του στίγματος πλοίου, - της θέσης του, της πορείας του, της “διακυβέρνησής” του-, μάλλον “ευτυχής” θα είναι η κατάληξη “να πέσει στα βράχια”.

Το πλοίο ενδεχομένως να προσαράξει στα αβαθή και οι επιβαίνοντες να γίνουν ναυαγοί.

Αν όμως το πλοίο πελαγοδρομεί ακυβέρνητο ή με τιμονιέρηδες άσχετους, ανίκανους και φοβισμένους, το πλοίο θα θαλασσοδέρνεται, θα το χτυπούν οι καταιγίδες και τα μπουρίνια, οι άνεμοι και τ’ άγρια κύματα! Τότε; τότε αισθάνεσαι “ευτυχής” που στο κατάρτι σου κυματίζει η “ευρωπαϊκή σημαία” και τα καράβια της σπεύδουν να σε σώσουν - αν το ζητήσεις φυσικά -, αλλά με τον περιορισμό να μη ζητήσεις τη βοήθεια τρίτου (της Ρωσίας, ας πούμε) κι αφού συμφωνήσεις τα “σώστρα”1 που είναι το μισό ή και όλο το καράβι!

Σ’ αντίθεση μάλιστα με το ναυτικό δίκαιο, που ισχύει η ρήτρα no cure - no pay (χωρίς διάσωση, καμμιά αμοιβή). Στους δανειστές της Ε.Ε. και του ΔΝΤ οφείλεις να πληρώσεις κι όταν σου καταστρέφουν την οικονομία, με τα μέτρα που σου επιβάλλουν. Τέτοια “αλληλεγγύη”!

Αλλά αυτό δεν το έχουν συνειδητοποιήσει οι τιμονιέρηδες της “αριστερής” κυβέρνησης και η συμπλέουσα αντιπολίτευση - μην το ξεχνάμε αυτό.  

Το ψήφισαν ομοθυμαδόν το 15Αύγουστο, αφού έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τη λαϊκή εντολή του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου, με σύμπραξη των πολιτειακών και πολιτικών παραγόντων της περιόδου εκείνης, με θαυμαστή εξαίρεση της προέδρου, τότε της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου, των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που διαφώνησαν (ΛΑ.Ε), του ΚΚΕ και της Χ.Α.

Μ’ όλα ταύτα νομίζουν ή παριστάνουν πως πιστεύουν ότι βρισκόμαστε στην “κανονική” εποχή, που το παίζαμε δεξιά - αριστερά, σοσιαλιστές και (νεο)φιελεύθεροι, κάτι σαν “Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός”, με τους οπαδούς στις κερκίδες να “σκοτώνονται” και τους ημέτερους να βολεύονται, χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει σχεδόν άπαντες, πού βρίσκομαστε και πού πάμε.

Αυτό λέγεται απώλεια στίγματος και απώλεια προσανατολισμού. Πάμε στη διαρκή απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, στην καταστροφή της πατρίδας μας, - χειρότερη της μικρασιατικής- στην καταλήστευση της κρατικής-εθνικής και ιδιωτικής περιουσίας μας, στον εξανδραποδισμό των Ελλήνων, στην προσβολή της ιστορίας μας, στον ευτελισμό της αξιοπρέπειάς μας.

Ντροπή!

Ντροπή σε όλους μας· ακόμα και σε μας που διαφωνούμε μ’ αυτήν την καταστροφική ρότα, αφού δεν μπορούμε “να τα βρούμε· και ν’ αντισταθούμε αποτελεσματικά. Να πείσουμε και να συνεγείρουμε το λαό, αλλά μένουμε προσκολλημένοι στις ιδεολογίες μας (εντός και εκτός εισαγωγικών) και στις ιδεοληψίες μας.

Παίζουμε παιχνίδια μικροσυμφερόντων και μεγαλοσυμφερόντων, όταν η πατρίδα χάνεται· λεηλατείται! Η Ελλάδα υφίσταται επίθεση ακόρεστων και αδίστακτων αρπακτικών και ύπουλων και πανούργων απατεώνων. Δεν το βλέπουμε; δεν το αισθανόμαστε και παραμένουμε παθητικοί και αδιάφοροι αποδέκτες;

Πρέπει να θιγεί πιο χοντρά το εισόδημά μας, η σύνταξή μας για ν’ αντιδράσουμε, όπως τώρα με την “επανάσταση της γραβάτας” και των μηχανοκίνητων αγροτών;

Το “σύστημα” είναι πολυμήχανο και πολύτροπο. Χρησιμοποιεί όταν “το καζάνι βράζει” ανακουφιστικές βαλβίδες - σαν τις χύτρες ταχύτητος - θα βρει ίσως τρόπους να καταστείλει - όχι πάντα δια της βίας - με μικρές υποχωρήσεις και αναβολές, ή εκβιασμούς και απειλές, ακόμα και εξαγορές τις κομματιασμένες ταξικές αντιδράσεις.

Αυτές οι στιγμές είναι ιστορικές. Ναι, υπάρχει συνωμοσία, - ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε την - εναντίον της πατρίδας μας. Σ’ αυτές τις ιστορικές στιγμές, παραμερίζουμε τις ιδεολογικές και ταξικές μας διαφορές και συστρατευόμαστε όλοι μας - καλά, πάντα υπάρχουν εφιάλτες, κιοτήδες και ραγιάδες - συστρατευόμαστε για τη σωτηρία της πατρίδας και του λαού μας. Όπως το 1940-44! Όπως στο Αλβανικό μέτωπο και στην Εθνική Αντίσταση, χωρίς τα λάθη που διαπράχθηκαν κι από τα οποία οφείλουμε να έχουμε διδαχθεί. Όλοι οι Έλληνες μαζί. Άσχετα από ιδεολογικές διαφορές, “ασχέτως παρελθόντων και οραμάτων μέλλοντος” - όπως έγραφε η ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ - (εντός εθνικών και δημοκρατικών πλαισίων, βέβαια).

Αυτή είναι η ταυτότητά μας: Είμαστε Έλληνες και ως Έλληνες είμαστε δημοκράτες και Άνθρωποι με Α κεφαλαίο.

Επιμύθιο: 1 Να σταματήσει το θέατρο του “αριστερού” Τσίπρα και του “άκρως νεοφιλελεύθερου” ή “κεντροδεξιού” Μητσοτάκη. Δεν ξέρω πώς αισθάνεστε εσείς, αγαπητοί αναγνώστες, αλλά εμένα μου δημιουργούν το ολιγότερο αποτροπιασμό.

2) Να σταματήσει η δήθεν αντικειμενική(!) τηλεόραση, κρατική και ιδιωτική, να παρουσιάζει τους δήθεν αντίπαλους Συριζαίους και Νεοδημοκράτες. Συνυπέγραψαν το 3ο μνημόνιο, ως γνήσιοι “ευρωπαϊστές”, αυτής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αν θέλουν αντικειμενική αντιπαράθεση θέσεων, η μια θέση είναι η ομοσπονδία2 ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝ.ΕΛ. και η άλλη θέση είναι το ΚΚΕ, η ΛΑ.Ε., το ΕΠΑΜ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. [αλήθεια τί θα γίνει με τη Χ.Α.; να ξεκαθαρίσει τη θέση της και αυτή και η επίσημη πολιτεία. Αν είναι φασιστικό ή εξωθεσμικό κόμμα ν’ απαγορευθεί· αν είναι εθνικιστικό - δημοκρατικό ν’ αντιμετωπίζεται ισότιμα. Αντιπροσωπεύει 400 χιλιάδες ψηφοφόρους(!)].


1. σώστρα: “Επιθαλάσσια αρωγή”, με τυπική σύμβαση, (του αγγλικόύ Loyd), που ορίζει τη συμφωνημένη αμοιβή ή κατά το ναυτικό έθιμο, να σου “φάνε” το πλοίο.

2. Ομοσπονδία / Ομό-σπονδοι = έχουν κάνει από κοινού σπονδές - όρκους και εν προκειμένω προς τους δανειστές του κουαρτέτο.

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 321 επισκέπτες και κανένα μέλος