Σήμερα, νηφάλια, αποφασιστικά και με συναίσθηση της ευθύνης, που έχουμε ως πολίτες αυτής της χώρας – της Πατρίδας μας – ετοιμαζόμαστε να πάμε αύριο να ψηφίσουμε ως Έλληνες, για το λαό μας πρωτίστως, αλλά και με επίγνωση ότι οδηγούμε το «άρμα» των λαών της Ευρώπης, που βρίσκονται στην ίδια μοίρα μ’ εμάς, που δεν δεχόμαστε να καταστούμε «δανείου υποτελείς», στο διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο.

Ψηφίζουμε ως Έλληνες και όχι σαν Ευρωπαίοι!

Γιατί είμαστε Ευρωπαίοι, αλλά πρωτίστως Έλληνες. Όσοι ψηφίζουν σαν Ευρωπαίοι, αυτής της Ευρώπης, της «αγοράς», των αγορών, των τραπεζών, των υπαλλήλων της Goldman Sachs, των Βρυξελλών και των ρεβανσιστών Γερμανών – όχι όλων – ας το ξανασκεφθούν. Η ιδιότητα του Έλληνα είναι εθνική. Η ιδιότητα του Ευρωπαίου είναι πολιτισμική, πολιτική, οικονομική.

Οι εκλογές ΔΕΝ είναι ποδοσφαιρικό ματς και τα κόμματα δεν είναι «ομάδες», για ν’ ακολουθούμε την ομάδα μας στα καλά και στα κακά.

Το «κόλλημα» στην πολιτική, κάνει κακό και στην πολιτική και στους πολιτικούς μα πιο πολύ κάνει κακό στους πολίτες στην κοινωνία μας και στην Πατρίδα μας.

Αυτού του είδους το πείσμα δεν χαρακτηρίζει ελεύθερο και δημοκρατικό πολίτη και άνθρωπο. Χαρακτηρίζει ξεροκέφαλο και αυτοκαταστροφικό άνθρωπο. Άνθρωπο που δεν θέλει να δει τα λάθη του.

Είναι μικρό κακό να κάνεις λάθος. Μεγάλο κακό είναι να επιμένεις στο λάθος σου και να θες να το δικαιολογήσεις, ρίχνοντας στους άλλους τα βάρη της αιτίας.

Σήμερα σκεπτόμαστε για τελευταία μέρα υπεύθυνα άφοβα και νηφάλια και αύριο Κυριακή, ψηφίζουμε, για το «αύριο» μας!

Το αύριο το δικό μας, των παιδιών μας, της Πατρίδας μας. Το «αύριο» της ίδιας της Ευρώπης, μιας και μας έλαχε και πάλι ο ρόλος του πρωτοπόρου, του αναμορφωτή, του «Ηνιόχου» - του χαλιναγωγού και οδηγητή – όπως μας το αναγνωρίζει ο ίδιος ο Νίτσε. (Οι μορφωμένοι και καλοπροαίρετοι Γερμανοί μας αναγνωρίζουν και μας θαυμάζουν).

Αυτό το «αύριο» είναι που με προβληματίζει ήδη, παρ’ όλο που το ατενίζω με συγκρατημένη αισιοδοξία!

Και εξηγούμαι:

«Αύριο» δεν αλλάζουμε απλά κυβέρνηση.

Αλλάζουμε νοοτροπία!

Αλλάζουμε νοοτροπία, αν θέλουμε ν’ αλλάξουμε πραγματικά την κοινωνία.

Αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία δεν θα υπάξει καμμία αλλαγή. Θα υπάρξει απλά εναλλαγή!

Το 1981 δεν έγινε αλλαγή, γιατί έγινε κυρίως αλλαγή «φρουράς». Αλλαγή προσώπων. Αλλαγή Υπουργών και αυλικών, σ’ όλη την ιεραρχία.

Μέχρι τον κλητήρα.

Πρόεδροι και παραπρόεδροι, «διευθυντές», διοικητές, ειδικοί σύμβουλοι συνηθέστατα ανειδίκευτοι, διοικητικά συμβούλια, ιδιαίτεροι, ιδιαιτέρες και παρατρεχάμενοι. «Δικοί μας» Δήμαρχοι και Νομάρχες, «δικοί μας» Σύμβουλοι, Συνδικαλιστές μη εργαζόμενοι, βεβαίως, λόγων συνδικαλιστικών ενασχολήσεων! Λόγω κοπάνας!

Διατί να τα αποκρύψωμεν, άλλωστε; Όλοι τα γνωρίζουν και ορισμένοι κάνουν πως τα αγνοούν ή τα «ξεχνούν»!

Η «κοπάνα», η «μαγκιά», η αρπαχτή, η διαπλοκή, από τα μαθητικά χρόνια και το στρατό! Α’, το μεγάλο διαφθορείο· το εκμαυλιστήριο. Εκεί μαθαίνεις τη «λούφα». Εκεί μαθαίνεις το «βύσμα», εκεί μαθαίνεις τη «γλώσσα»!

Μήπως κομίζω «καινά δαιμόνια»;

Μήπως θίγω κανέναν; Τα αγνοείτε;

Κι όσοι δεν τα γεύτηκαν, ίσως κάποια στιγμή να ζήλεψαν την τύχη ή την «ασυδοσύνη» αυτών που επωφελήθηαν. Γι’ αυτήν την καταστρεπτική ίωση, γι’ αυτήν την μολυσματική ασθένεια της κοινωνίας.

Αυτή η νοσηρή αντίληψη που θεωρεί «μαγκιά», να μη φυλάς σκοπός εσύ και να φυλάει δίπλα «ο άλλος», για σένα. Που θεωρεί «μαγκιά» και μεγάλη ...ιικανότητα να μη πληρώνεις εσύ και να πληρώνει διπλά «ο άλλος», για σένα. Που θεωρεί δικαιολογημένη και λογική «εναλλακτική» συμπλήρωση των απολαβών σου, το «κρασί» - γαλλιστί, pour boire – ή «φακελάκι»!

Μαγκιές στις εργολαβίες,

Μαγκιές στις προμήθειες του δημοσίου,

Μαγκιές οι κομματικές αναρριχήσεις για την κατάκτηση πολιτικών αξιωμάτων, δίχως την ανάγκη αυτοκριτικής, αντικειμενικής αυτοεκτίμησης, αξιολόγησης. Αξιόλογος είναι ο καταφερτζής!

Και μετά ταλανίζεσαι για το «ιερό» ευρώ ή την καημένη «επάρατη» δραχμή! Κι ο πάλαι ποτέ «ακραιφνής εθνικόφρων», μεταμορφώθηκε σε «κοσμοπολίτης» φανατικός Ευρωπαίος. Και τρέμει μην επιστρέψουμε στην δραχμή! Ιδιαίτερα αν έχει σπουδάσει «οικονομικά»! Για την ακρίβεια... τα νεοφιλελεύθερα «χρηματοοικονομικά»!

Τα απλά οικονομικά λένε: Ούτε ευρώ, ούτε δραχμή! Ούτε δολλάριο ή ρούβλι, ούτε γιέν!

Παραγωγή! Αυτή είναι που μετράει. (Με το θέμα θ’ ασχοληθούμε σύντομα εν εκτάσει).

Σωστά προγραμματισμένη παραγωγή, αναγκαία κατανάλωση, δίκαιη κατανομή. Και όχι «μαγκιές»!

Οι «μάγκες» είναι κλέφτες, απατεώνες και εχθροί των λαών, της κοινωνίας. Αυτό πρέπει ν’ αλλάξει και είναι ευθύνη όλων μας, η αλλαγή αυτή.

Στην αλλαγή της νοοτροπίας εμπίπτει βεβαίως το αντίθετο της ασυδοσύνης, η αίσθηση του καθήκοντος. Καθήκον του πολιτικού, καθήκον της διοίκησης, καθήκον της διανόησης, αλλά και κυρίως, καθήκον της Δικαιοσύνης! Έχει μεγάλη ευθύνη ο δικαστικός...

Εμείς έχουμε καθήκον να τα επισημαίνουμε.

Κι αυτό θα κάνουμε από «αύριο», ακόμη κι αν ζητήσουνε οι σύγχρονες Σαλώμες, την κεφαλήν μας επί πίνακι. Αυτή μας τη νοοτροπία εμείς δεν θα την αλλάξουμε, για να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε την νοοτροπία του καταφερτζή, του κοπανατζή, του «μάγκα»!...

Αφήστε σχόλιο...

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 320 επισκέπτες και κανένα μέλος