Αναδίφησα τούτες τις ημέρες της εθνικής οικονομικής κρίσης, στην ιστορία της τελευταίας εκατονταετίας πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης και ειλικρινά μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι έκανα ένα ταξίδι με τη «μηχανή του χρόνου». Ένα ταξίδι που με πήγαινε 600 – 700 χρόνια πριν κι όμως είχα την αίσθηση πως ταξίδευα στο σήμερα.

 

Περισσότερα: Η ΕΛΛΑΣ προ της (νέας) αλώσεως!

  • Ουδείς Βουλευτής ή Δήμαρχος «ευαισθητοποιήθηκε»
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ…

...Δεν «ευαισθητοποιήθηκε» για την μείωση των απολαβών κατά 20% από τον Πρωθυπουργό μέχρι τους Αντιδημάρχους»...

Γι’ αυτό δεν πείθεις κ. Πρωθυπουργέ!

Αν οι Βρυξέλες εντέλουν «να ματώσουμε». Να «ματώσετε» πρώτα ΕΣΕΙΣ.

Περισσότερα: Για να πείσεις, δίνεις το παράδειγμα

...Επανέρχομαι στο εισαγωγικό μέρος και στον τίτλο του παρόντος σημειώματος, για το οποίο μου έδωσε το έναυσμα η Ημερήσια Διάταξη των Δημοτικών Συμβουλίων Βούλας και Βουλιαγμένης της εκπνέουσας εβδομάδας, επί ταυτοσήμων θεμάτων: Άρση απαλλοτρίωσης ιδιοκτησιών.

«Απαλλοτριώσεις» που εκκρεμούν 30 και 50 χρόνια!!! Βάλτε τον εαυτό σας στη θέση αυτών των ιδιοκτητών...

 

Περισσότερα: Κακόβουλη και παράνομη η δέσμευση οικοπέδων για 20, 30, και 50 χρόνια από τους Δήμους

Επιμένω στη μείωση του αριθμού των Βουλευτών - από 300 που είναι τώρα, στους 200 που επιτρέπει το Σύνταγμα, άρθρο 51 §1, με απλή νομοθετική ρύθμιση – γιατί είναι ένα μέτρο συγκλονιστικό, που θα πείσει το Λαό για την κρισιμότητα της καταστάσεως και συνάμα, θα πείσει και τις Βρυξέλες και τη διεθνή κοινότητα, για την αποφασιστικότητα της Κυβέρνησης, ενώ ο πολιτικός κόσμος ν’ ανακτήσει μέρος της χαμένης του αξιοπιστίας.

Περισσότερα: Οι 300 Βουλευτές να γίνουν 200 - Για να πείσεις δίνεις το παράδειγμα

Δ’ ευχών των (εθνο)πατέρων ημών δεν επιλύονται ούτε τα εθνικά, μήτε τα κοινωνικά και βεβαίως τα ατομικά μας προβλήματα.
Εκφράζοντας, ως μέσος άνθρωπος κι εγώ – όπως ελπίζω – τον μέσο Ελληνα πολίτη, που παρακολουθεί τουλάχιστον τις ειδήσεις, μπορώ να πω ότι πέρασα «μαύρα» Χριστούγεννα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να κρατήσουμε τις παραδόσεις.
«Η Ελλάδα θα νιώσει ιδιαίτερα τη σιδηρά χείρα της Ευρωπαϊκής επιτήρησης» (εφημ. Handelsblatt της Γερμανίας).

Περισσότερα: Σιχάθηκα και το «κεραμίδι» μου! Να πείσει με παράδειγμα ο Πρωθυπουργός

minaresΗ υποκρισία ξεχείλισε. Γεγονότα παράλληλα. Συνέβησαν συγχρόνως. Οι Ελβετοί αποφάσισαν με δημοψήφισμα, «όχι άλλους μιναρέδες».
Οι Πολωνοί, με νόμο που έφερε η Κυβέρνηση, απαγόρευσαν τα πόστερ με τον Τσε Γκεβάρα, τ’ αστέρια και τα σφυροδρέπανα…
Η Ελβετία είναι μια χώρα ουδέτερη, πλούσια, με δημοκρατική παράδοση και υπέστη αυστηρότατες κριτικές για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, εκτός των Μουσουλμάνων, από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της οποίας δεν είναι μέλος.

 

Περισσότερα: Σφυροδρέπανα και μιναρέδες Οι δημοκρατικές ευαισθησίες της Ε.Ε.

Bομβαρδισμός νέων μέτρων, δράσεων, δηλώσεων, εξελίξεων στην κεντρική πολιτική σκηνή, ενώ η περιφέρεια – οι τοπικές πολιτικές δράσεις – δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί τις εξελίξεις.

Κι ενώ το πολιτικό τοπίο, με τις σαφείς προθέσεις και αποφάσεις της Κυβέρνησης, έχει σαφώς τροποποιηθεί καθοριστικά, σε τοπικό επίπεδο παρατηρείται το λιγότερο μια υστέρηση μέχρι και άγνοια, ή ένας στρουθοκαμηλισμός, ή μια υφέρπουσα προσδοκία, ότι όλα θα εξελιχθούν σύμφωνα με τις επιθυμίες και τα συμφέροντα των τοπικών παραγόντων.

Αναφέρομαι λοιπόν, όπως αντιλαμβάνεσθε στη νέα διοικητική μεταρρύθμιση, στι γνωστό Καποδίστρια 2 και στις προσεχείς εκλογές του Νοεμβρίου 2010, για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η καθαρή νίκη του Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να περιγραφή με τη φράση του τίτλου μας: «Έφερε την Άνοιξη στη Νέα Δημοκρατία».
Δρομολόγησε αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό και στην πολιτικό πολιτισμό της χώρας. Πιθανότατα αυτή η άνοιξη να οδηγήσει στην καλοκαιρία, στο καλοκαίρι της χώρας. Το ελπίζω.

Περισσότερα: Έφερε την ΑΝΟΙΞΗ στην Νέα Δημοκρατία

«Όχι άλλοι μιναρέδες» αποφάσισαν την Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009 με δημοψήφισμα οι Ελβετοί. Το «όχι» πλειοψήφησε σε 22 από τα 26 καντόνια1 με ποσοστό που πλησίασε το 58%. Η κυβέρνηση και το Ελβετικό κοινοβούλιο προκάλεσαν το δημοψήφισμα – που είναι μια συνηθισμένη πρακτική για την Ελβετική Δημοκρατία – αφού προηγουμένως είχαν απορρίψει σχετική πρωτοβουλία με το αιτιολογικό ότι η πρόταση απαγόρευσης νέων μιναρέδων «παραβιάζει το ελβετικό Σύνταγμα (για την θρησκευτική ελευθερία) και αντίκειται στην παραδοσιακή ανεκτικότητα που χαρακτηρίζει τη χώρα».

«Η οικονομία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθώ στους οικονομολόγους», θα ‘λεγα για να παραλλάξω τη γνωστή ρήση Γάλλου πολιτικού για τον πόλεμο και τους στρατιωτικούς.

Αν τον πόλεμο δεν μπορείς να τον εμπιστευθείς στους στρατιωτικούς, φανταστείτε τι γίνεται στο πεδίο της οικονομίας, όπου οι ειδικοί αποδεδειγμένα έχουν αποτύχει παταγωδώς. Γι’ αυτό κι εναποθέτω τις ελπίδες μου στα δημοσιονομικά της «κυρίας Αιμιλίας», που έγραφα τις προάλλες.

Να περιγράψουμε δυο-τρεις βασικούς κανόνες και όρους που πρέπει να ‘χουμε υπ’ όψη μας για να ξέρουμε για τι μιλάμε: Τι σημαίνει γνώση και διαχείριση των οικονομικών και σε τι μας χρειάζεται;

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 194 επισκέπτες και κανένα μέλος