Τί κάνουμε στις Περιφερειακές

Η ανάλυση της αποχής απαιτεί μια μικρή πραγματεία. Στο παρόν θ’ αρκεσθούμε στα πρακτικά, άμεσα αποτελέσματά της.

Και όσον αφορά την συνειδητή αποχή - γιατί η αποχή της αδιαφορίας και της ηττοπάθειας είναι άλλο πράγμα

Περισσότερα: ΑΠΟΧΗ: διαμαρτυρία, ανοχή ή συνενοχή;

Ένα χρόνο τουλάχιστον, ο Ελληνικός λαός τρομοκρατείται: «Θα πτωχεύσουμε», «δεν θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις», «θα πέσουμε στον γκρεμό», είμαστε ήδη στο χείλος!
Σπουδαία δουλειά οι επικοινωνιολόγοι και οι ειδικοί της κοινωνικής ψυχολογίας και της διαχείρισης της ψυχολογίας των «όχλων»! Άλλα golden boys κι αυτοί!

Περισσότερα: Τζούφιος… Ωμός εκβιασμός

Οι θιασώτες, οι ομόψυχοι, ομόφρονες και ομόψηφοι του «ΝΑΙ» στο τελεσίγραφο της τρόικας και στη συνθηκολόγηση του «μνημονίου», δεν δικαιούνται να «τιμούν», ή να καμώνονται ή και να νομίζουν πως τιμούν – πολύ περισσότερο, ως τιμώμενα πρόσωπα – το «ΟΧΙ» του ’40!

«Κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα», φέρεται να έχει εκμυστηρευθεί ο Πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Α. Παπανδρέου (Γ.Α.Π.) στον επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω με την ομολογία του Πρωθυπουργού «Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι».

Ο επικοινωνιολόγος πλέον της πολυσχιδούς κοινωνικής μόρφωσης, πρέπει να γνωρίζει και να χειρίζεται καλά και σωστά τη γλώσσα. Να είναι δημοσιοσχεσίτης και με σωστή συμπεριφορά (μπιχαβιορίστας). Αν δεν έχει κάποιες απ’ αυτές τις ικανότητες, πρέπει να πλαισιωθεί από κατάλληλους συνεργάτες.

Πολιτική δεν ασκούν μόνο οι πολιτικοί (Υπουργοί, Βουλευτές, Νομάρχες, Δήμαρχοι, Νομαρχιακοί - Περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι). Πολιτική ασκούν σε διαφοετικό επίπεδο και βαρύτητα - όσοι ασχολούνται με τη διακυβέρνηση της πόλης και την κριτική των προτάσεων και των επιλεγμένων επιλογών και πρακτικών.
Πολιτική ασκούν εκείνοι που εγκρίνουν ή απορρίπτουν, ή προτείνουν με την ψήφο και το λόγο τους, προφορικό ή γραπτό, τι πρέπει να γίνει για το καλό του κοινωνικού συνόλου, για το καλό της “πόλης” - του κράτους.
Πολιτική ασκεί κι αυτός που συζητάει στο καφενείο και τάσσεται υπέρ ή κατά κάποιων επιλογών της κυβερνητικής πρακτικής, υπέρ ή κατά κάποιων πολιτικών προσώπων. Το θέμα είναι πόσο υπεύθυνα και πόσο ανιδιοτελώς το κάνει.

Περισσότερα: Πολιτική, ιδιώτευση και ιδιωτεία!

Η προεκλογική περίδος για τις προσεχείς περιφερειακές και δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου, άρχισε ήδη από την 9η Αυγούστου τ.έ. (Ν.3870).

Το εναρκτήριο “λάκτισμα” δόθηκε με τη δημοσίευση του παραπάνω νόμου που αναφέρεται κυρίως στα έσοδα και στις δαπάνες των περιφερειακών και δημοτικων συνδυασμών και των υποψηφίων τους.

Πολλά “παράθυρα” και μπερδεμένα άρθρα θα δυσκολέψουν τους υποψήφιους Δημάρχους και συμβούλους.

Ξέρω, η αρθρογραφία μου για την οικονομία και το περίφημο Μνημόνιο «στήριξης» της οικονομίας ίσως έγινε κουραστική! Απαιτείται όμως μια τεκμηρίωση υπερκείμενη της δημοσιογραφικής ανάλυσης, ακόμα κι αν αυτή στηρίχτηκε σε γενικές αδιάσειστες οικονομικές και νομικές αρχές. Κι αυτό θα κάνω σήμερα παρουσιάζοντας συμπυκνωμένα και αποσπασματικά τις εγκυρότατες θέσεις τριών ειδικών πανεπιστημιακών και του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ)...

«Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χούντας ή δικτατορίας […] Η Ελλάδα βρίσκεται υπό κατοχή αμερικανική (Δ.Ν.Τ.) (και ευρωπαϊκή – γερμανική – Ε.Ε., ΕΚΤ) […] Επομένως, ο ελληνικός αγώνας είναι εθνικο-απελευθερωτικός εναντίον των ιμπεριαλιστικών, μιλιταριστικών και μονοπωλιακών καπιταλιστικών Ηνωμένων Πολιτειών» (και των ευρωπαϊκών ενεργουμένων τους) […] οι συνθήκες στην Ελλάδα είναι ώριμες για την έναρξη του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα. (με βασικές αρχές) την εθνική ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία.

Δεν θα υπάρξει ανάπαυλα μέχρις ότου […] συντριβούν οι ξένοι σφετεριστές και τοπικοί κομπραδόροι…»*

Αυτά δεν τα ‘γραψε ο “Ριζοσπάστης”, δεν τα λέει το ΚΚΕ ή ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ούτε βεβαίως τα ισχυρίζομαι εγώ, που απλώς πρόσθεσα τις παρενθέσεις για επικαιροποίηση και ενότητα του κειμένου.

Τα έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου1 κι εγώ τα προσυπογράφω.

Περισσότερα: ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ Όσοι, με την υπογραφή και την ψήφο τους, υποθήκευσαν την ανεξαρτησία της χώρας

Α, όταν έκτιζαν τα τείχη / Πώς να μην προσέξω!... / …Αλλά δεν άκουσα ποτέ / Κρότον κτιστών ή ήχον / Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν…

…Και μου την φέρανε προσυνενοημένα και μπαμπέσικα, για να θυμηθούμε και τον Καβάφη, παραλλάζοντάς τον ελαφρά.

Τώρα να δούμε πώς μπορούμε να γκρεμίσουμε τα τείχη. Πώς ν’ απελευθερώσουμε την Ελλάδα και τους άλλους λαούς, γι’ ακόμη μια φορά, από την ύπουλη και δόλια ιδιότυπη κατοχή – ναι ΚΑΤΟΧΗ – των «αγορών» και των οργάνων τους – Δ.Ν.Τ. , Ε.Κ.Τ., και Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Περισσότερα: Χωρίς περίσκεψιν… …χωρίς αιδώ Υπέγραψαν και ψήφισαν το ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 402 επισκέπτες και κανένα μέλος