Είναι αλήθεια, ότι η διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική, είναι τα τελευταία 15 χρόνια, ένα από τα μεγαλύτερα θέματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η αυτοδιοίκηση.

15 χρόνια που πέρασαν, με προβληματικούς κυβερνητικούς σχεδιασμούς, απίστευτη γραφειοκρατία, δικαστικές διενέξεις, αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες και μια συνεχή μεταβίβαση ευθυνών και αρμοδιοτήτων. 15 χρόνια που πέρασαν, επιβαρύνοντας περιβαλλοντικά με βάρβαρο τρόπο τα Άνω Λιόσια και την Φυλή, που ανέλαβαν με το αντίστοιχο «τίμημα», να σηκώσουν το δυσανάλογο βάρος του θαψίματος των απορριμμάτων του μισού πληθυσμού της Ελλάδος.
  Η μεταβίβαση της αρμοδιότητας στην αιρετή Περιφέρεια, λόγω Καλλικράτη το 2010, αλλά και η συνεννόηση που μετά από πολλά χρόνια τελικά επιτεύχθηκε με τους θιγόμενους Δήμους, σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα της εκτελεστικής επιτροπής του ΕΔΣΝΑ και τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φάνηκε ότι θα έδιναν στο πρόβλημα την οριστική του λύση.
   
            Αλλά φαίνεται, ότι ακόμη και σήμερα, οι νοοτροπίες και οι πρακτικές που οδήγησαν την Ελλάδα σε αυτή την απίστευτη οικονομική και κοινωνική κρίση, δεν αλλάζουν και τα μικροπολιτικά συμφέροντα συνεχίζουν να κυριαρχούν.
   
           Δεν μπορώ αλλιώς να εξηγήσω την επιστολή της κ. Δούρου προς τους Δημάρχους της Αττικής, που τους ζητά από μηδενική βάση, να ξεκινήσουν ένα διάλογο καταγράφοντας  τις προτάσεις τους στα πλαίσια ενός διαφορετικού μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων, το οποίο η ίδια περιγράφει παραθέτοντας μια πολύ όμορφη έκθεση ιδεών.
   
 Και για να εξηγούμαι, αυτό που θεωρώ ανεύθυνο και οπισθοδρομικό, δεν είναι η επιχειρούμενη αλλαγή του Περιφερειακού Σχεδιασμού, που άλλωστε ήταν μια από τις πιο σημαντικές προεκλογικές δεσμεύσεις της παράταξης της, που οφείλει να  τηρήσει. Ανεύθυνη θεωρώ την προσπάθειά της να ανατρέψει έναν πολυετή προγραμματισμό, μεταφέροντας την ευθύνη στους Δημάρχους της Αττικής, χωρίς η ίδια να καταθέτει ένα οργανωμένο, μελετημένο και κοστολογημένο πρόγραμμα, που θα μπορούσε να είναι η βάση μιας αλλαγής. Μιας αλλαγής του σχεδιασμού, που θα  να είναι διαχειρίσιμη στα πλαίσια που προσδιορίζονται από τις Ευρωπαϊκές προθεσμίες, θα έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, αλλά κυρίως θα έχει ως κεντρικό άξονα την αδήρητη ανάγκη αλλαγής της διαχείρισης των απορριμμάτων, σε σχέση με τον τρόπο που γίνεται μέχρι σήμερα. Αντί αυτού διακηρύσσει το άμεσο κλείσιμο της χωματερής της Φυλής, προκαλώντας εύλογες απορίες, τεράστια ερωτηματικά, αλλά και έκδηλη ανησυχία.
     
Και αν όλο αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι ανεύθυνο και επιπόλαιο, θέλω να εξηγήσω, ότι είναι και ταυτόχρονα επικίνδυνο.
     
Πουθενά δεν προβλέπεται, ότι η Περιφερειάρχης Αττικής, μπορεί να ασκεί προσωπικές πολιτικές, να παίρνει μόνη της αποφάσεις και να ανατρέπει σχεδιασμούς, χωρίς να έχει την έγκριση του Περιφερειακού Συμβουλίου  και της Γενικής Συνέλευσης του ΕΔΣΝΑ. Εκτός και αν η λογική του ΕΝΤΕΛΕΣΘΑΙ, που ξεκίνησε με το θέμα της αξιολόγησης των υπαλλήλων, αφορά και τους δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους, αλλά και τα συλλογικά όργανα της αυτοδιοίκησης.
Η Δημοκρατία έχει θεσμούς και διαδικασίες, που καμιά φορά, είναι επίπονες και περίπλοκες , αλλά αποτελούν την βάση στήριξης της λειτουργίας μιας ευνομούμενης κοινωνίας και πρέπει να γίνονται απολύτως σεβαστές .
   
  Η αλήθεια είναι, ότι η πραγματικότητα της διοίκησης της μεγαλύτερης περιφέρειας της χώρας, είναι πολύ δύσκολη, ειδικά  όταν θέλεις να δείχνεις συνεπής με ανεδαφικές και γενικόλογες προεκλογικές δεσμεύσεις. Και γίνεται ακόμα δυσκολότερη, όταν προσπαθείς να μεταφέρεις όλες τις σοβαρές αποφάσεις, που πρέπει να πάρεις, μετά τις πιθανολογούμενες εθνικές εκλογές του Μαρτίου, προκειμένου αυτές να μην έχουν εκλογικές επιπτώσεις στον ΣΥΡΙΖΑ.   
Κι αν δεν γίνουν οι εκλογές τον Μάρτιο ....;;;;;

* O Χάρης Δαμάσκος είναι Αντιπρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 902 επισκέπτες και κανένα μέλος