Οταν ξεκινάς να χτίζεις στραβά, όσο σοβά και να ρίξεις μετά, για να ξεγελάσεις το μάτι του ανίδεου, οι «καλλιτεχνίες» σου μοιραία κάποτε θα φανούν. Το ίδιο συμβαίνει και στα κράτη, όταν οι πρωτομάστορες δεν βλέπουν, ή δεν θέλουν να δουν, μιά κακοτεχνία που συνιστά απειλή...

Εμείς κοιμόμαστε κι η τύχη μας δουλεύει


Οταν ξεκινάς να χτίζεις στραβά, όσο σοβά και να ρίξεις μετά, για να ξεγελάσεις το μάτι του ανίδεου, οι «καλλιτεχνίες» σου μοιραία κάποτε θα φανούν. Το ίδιο συμβαίνει και στα κράτη, όταν οι πρωτομάστορες δεν βλέπουν, ή δεν θέλουν να δουν, μιά κακοτεχνία που συνιστά απειλή. Αναπόφευκτα, λοιπόν, έρχεται κάποτε η στιγμή της αλήθειας, το σπίτι αρχίζει να ραγίζει, να μπάζει νερά και τότε γεννάται το αμείλικτο ερώτημα: Επισκευή εκ θεμελίων, ή μπαλώματα και πασαλείματα; Στη δεύτερη-και παρ’ ημίν προσφιλέστατη-επιλογή εμφανίζεται ο καθ’ ύλην αρμόδιος με το μυστρί κι αρχίζει... φλαπ-φλουπ, λίγος σοβάς εδώ, λίγος εκεί και... «να καλέ, αλφάδι είναι, δεν το βλέπετε»;

Δεκαοκτώ χρόνια μετά, από τότε που αρχίσαμε να χτίζουμε στραβά, ανοίγοντας τα σύνορά μας στην ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, εμφανίστηκε ο «σοβατζής» Υπουργός, Προκόπης Παυλόπουλος, να μας μιλήσει για «κατάλληλες υποδομές υποδοχής λαθρομεταναστών». Δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια αφήσαμε το οικοδόμημα-πρόβλημα να δομείται αυθαίρετα και τώρα θα συζητήσουμε για...«υποδομές»! Εκπληκτικά αντανακλαστικά διαθέτει το θαυμαστό κράτος μας. Σαν εκείνον τον φοβερό παππού, που χτυπήθηκε στο αλβανικό μέτωπο το 1940 από μυδράλλιο ιταλικού αεροπλάνου, συνέχισε να πολεμάει ως το τέλος του πολέμου, έκανε οικογένεια, παιδιά, εγγόνια, δούλεψε, βγήκε στη σύνταξη, δεν πήρε ποτέ του ούτε ασπιρίνη κι εμφανίστηκε μετά από 62 χρόνια στον «Ευαγγελισμό»- στα 88 του-παραπονούμενος για πόνο στην πλάτη.  Επεσε δε απ’ τα σύννεφα όταν οι γιατροί αφαίρεσαν το ευμέγεθες βλήμα που εν αγνοία του φιλοξενούσε  και του το έδειξαν!!!

Ένα από τα πλέον εμφανή προβλήματα που κλήθηκε ν’ αντιμετωπίσει το μακάριο κράτος μας, μετά από τα πρώτα κύματα-Αλβανών κυρίως-λαθρομεταναστών στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ήταν η ένταξη των ανήλικων λαθρομεταναστών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κι επειδή κατά τη συνήθη κρατική μας πρακτική, πρώτα πέφτουμε στα βαθειά και μετά θυμόμαστε ότι δεν ξέρουμε κολύμπι, η όλη αντιμετώπιση ακολούθησε πιστά τη νεοελληνική ελευθεριότητα, κοινώς μπάχαλο. Από το 1990 έως και σήμερα οι ανήλικοι λαθρομετανάστες κι όσα παιδιά αλλοδαπών γεννιούνται στην Ελλάδα, εντάσσονται στις σχολικές βαθμίδες ανάλογα με την ηλικία τους. Χαρακτηριστική χιλιάδων τέτοιων περιπτώσεων η περίπτωση ενός δεκατετράχρονου κοριτσιού από την Ουκρανία που ο τηλεοπτικός φακός κατέγραψε σε σχολική αίθουσα της Αθήνας, χαμένο στην απελπισία του, αφού με το που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα οι φωστήρες του υπουργείου αντι-Παιδείας μας το έβαλαν στα θρανία της δευτέρας Γυμνασίου, χωρίς να γνωρίζει ούτε μιά ελληνική λέξη!

Έτσι μετέχουν οι ανήλικοι αλλοδαποί στο εκπαιδευτικό μας γίγνεσθαι κι έτσι βαυκαλίζονται οι κυβερνήτες μας ότι, θα τους «εντάξουμε» και θα τους «αφομοιώσουμε». Χωρίς καμμία προηγούμενη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας! Χωρίς, δηλαδή, την υποχρεωτική εγγραφή τους σε προπαρασκευαστικά σχολεία εκμαθήσεως της γλώσσας του κράτους υποδοχής, όπως γίνεται εδώ και δεκαετίες σε όλες τις ευρωπαϊκές και λοιπές ευνομούμενες χώρες που δέχονται μετανάστες. Όπως ακριβώς έγινε και με τα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών στην Ευρώπη, τις Η.Π.Α., τον Καναδά και την Αυστραλία. Εκεί όπου, αφού ολοκληρωθεί η υποχρεωτική παρακολούθηση των τμημάτων εκμαθήσεως της γλώσσας του κράτους υποδοχής, ακολουθεί η ένταξη στις σχολικές βαθμίδες, όχι όμως με κριτήριο την ηλικία, αλλά το επίπεδο γλωσσομάθειας. Έτσι λειτουργούν τα ευνομούμενα κράτη.

Εμείς εφαρμόζουμε στα σχολεία μας τη δοκιμασμένη συνταγή των ποσοστώσεων. Εάν οι ημεδαποί μαθητές υπερτερούν αριθμητικά των αλλοδαπών, τότε ο διδάσκων διεκπεραιώνει με την προβλεπόμενη ταχύτητα την διδακτέα ύλη κι όποιος καταλάβει κατάλαβε. Ακόμα και για τα γεννημένα στην Ελλάδα παιδιά των αλλοδαπών είναι εξαιρετικά δύσκολο να παρακολουθήσουν τα μαθήματα χωρίς προηγούμενη-ή παράλληλη-ενισχυτική διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, εφόσον οι γονείς τους μιλούν στο σπίτι την μητρική τους γλώσσα και βέβαια δεν είναι σε θέση-όπως οι Έλληνες γονείς-να βοηθήσουν τα παιδιά τους στη μελέτη. Εάν-αντιθέτως-όπως ήδη συμβαίνει εδώ και χρόνια σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, οι αλλοδαποί μαθητές υπερτερούν αριθμητικά των Ελλήνων, αναγκαστικά οι διδάσκοντες επιβραδύνουν τους ρυθμούς διδασκαλίας και υποβαθμίζουν το επίπεδό της. Οι εδώ και χρόνια προτάσεις των συνδικαλιστικών ενώσεων των εκπαιδευτικών για δημιουργία προπαρασκευαστικών και ενισχυτικών τμημάτων για αλλοδαπούς μαθητές-που θα έλυναν και το πρόβλημα ανεργίας του εκπαιδευτικού κλάδου-προσέκρουσαν στα ώτα των μη ακουόντων την φωνή της λογικής εκπαιδευτικών μας αξιωματούχων.

Αυτό που αυταπόδεικτα φαίνεται τελικά να ενδιαφέρει το ελλαδικό πλέγμα εξουσίας-και τους εξωελλαδικούς χειριστές του-δεν είναι η ενσωμάτωση των μεταναστών, αλλά η περιχαράκωσή τους σε διάσπαρτους εθνοτικούς θύλακες μέσα στο ελληνικό κράτος. Έτσι ώστε να μπορούν στο άμεσο μέλλον οι ένθερμοι υπερατλαντικοί μας «φίλοι», να μαγειρεύουν σενάρια «καταπιεσμένων μειονοτήτων» στην Ελλάδα. (Βλέπε ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα του State Department για το 2007, καθώς και τη συνέντευξη σε Έλληνες δημοσιογράφους του επιτετραμμένου της πρεσβείας των Η.Π.Α. στην Αθήνα, Κάντριμαν, ανήμερα της 25ης Μαρτίου 2007, με κοινή αναφορά στην ...καταπιεσμένη αλβανική μειονότητα-των Αλβανών λαθρομεταναστών-στην Ελλάδα). Τα ιθαγενή πολιτικά και δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τους, ενώ δεν άρθρωσαν ποτέ μιά λέξη για την ανάγκη δημιουργίας ενισχυτικών προς τους μετανάστες εκπαιδευτικών μηχανισμών ελληνομάθειας, φωνασκούν μονίμως για τον υποτιθέμενο ρατσισμό των Ελλήνων, για την κατάργηση της πρωϊνής προσευχής και των θρησκευτικών στα σχολεία, για το ξαναγράψιμο της Ιστορίας μας και για την έξωση των εικόνων από τις σχολικές αίθουσες, αποδεικνύοντας ότι τρέφουν απύθμενο μίσος και ρατσισμό κατά των συμπατριωτών τους.

Οι έξαλλοι υποστηρικτές του δικαιώματος του κάθε Τσενάϊ να σηκώνει ως έπαθλο βαθμολογικής διακρίσεως την ελληνική σημαία,...εκείνοι που ανασκολόπισαν αλύπητα τον Ισοκράτη για να μας πείσουν ότι «Έλληνες είναι όσοι μαθαίνουν ελληνικά», να δω σε ποιά τρύπα θα κρυφτούν όταν μετ’ ου πολύ ο «αγαπών την Ελλάδα» καλοδασκαλεμένος Τσενάϊ, ο σπουδάζων σε ιδιωτικό και πανάκριβο πανεπιστήμιο της Βοστώνης-αν και γιός βιομηχανικού εργάτη-θα επιστρέψει στην Ελλάδα για να ηγηθεί του εκκολαπτόμενου αλβανικού κόμματος, όπως εδώ και καιρό προαναγγέλουν με τυμπανοκρουσίες οι εδώ εκδιδόμενες αλβανόφωνες εφημερίδες.


Εμείς κοιμόμαστε κι η τύχη μας δουλεύει· όχι πολύ μακριά μας. Στο Γαλάτσι, σ’ ένα από τα μεγαλύτερα σχολικά συγκροτήματα της χώρας, αυτό της Γκράβας. Όπου οι προοδευτικάριοι του Υπουργείου αντ-Εθνικής Παιδείας ανέθεσαν στην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού σχολείου, Στέλλα Πρωτονοτάριου να εφαρμόσει ένα πιλοτικό πρόγραμμα διδασκαλίας για τα πολυ-πολιτισμικά σχολεία που μας ετοιμάζουν. Η πλειονότητα των μαθητών αυτού του σχολείου είναι αλλοδαποί (ποσοστό 73%), προερχόμενοι από διάφορες χώρες, αλλά κυρίως από την Αλβανία. Οι ευγενείς δραστηριότητες της κυρίας διευθύντριας και της επικρατούσας μερίδας των ομοϊδεατών συναδέλφων της, περιλαμβάνουν επιγραμματικά: Αντικατάσταση της πρωϊνής προσευχής από ένα ποίημα του Ρίτσου-Διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας και του αλβανικού πολιτισμού (του ποιού;) από Αλβανίδα δασκάλα με χρήση των ίδιων βιβλίων που διδάσκονται και στην Αλβανία-Εορτασμός των αλβανικών εθνικών και άλλων εορτών, ακόμα και αυτών με κατάφωρα ανθελληνικό χαρακτήρα, με αντίστοιχη υποβάθμιση των ελληνικών θρησκευτικών και εθνικών εορτών-Χορήγηση πιστοποιητικών γλωσσομάθειας της αλβανικής γλώσσας-Έκδοση των ανακοινώσεων του σχολείου στην ελληνική, αγγλική και αλβανική γλώσσα-Υποδοχή μετά βαϊων και κλάδων του Αλβανού πρέσβη που επισκέφθηκε και επιθεώρησε κατευχαριστημένος ένα αλβανικό σχολείο με 27% ελληνική μειονότητα, μεσ’ στην καρδιά της Αθήνας κ.α. Εάν έτσι εννοούν οι πολιτικοί μας ταγοί ότι θα ενσωματώσουμε τους λαθρομετανάστες, να βγουν και να μας το πούνε στα ίσα. Γιατί αυτά τα αφελληνιστικά πειράματα εφαρμόζονται ήδη με μικροπαραλλαγές και σε άλλες περιοχές της Αθήνας και της επαρχίας, όπου οι Έλληνες είναι ήδη μειονότητα.


Ξυπνήστε κι αντιδράστε. Τα «σημεία και τέρατα» που συμβαίνουν αλλού στην Ελλάδα και σκόπιμα δεν τα δείχνει η τηλεόραση, μοιραία κάποτε θα χτυπήσουν και την πόρτα του μακαρίως υπνώττωντος μικρόκοσμού σας. Αλλά τότε ίσως να είναι αργά για να αντιδράσετε.

 


Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 295 επισκέπτες και κανένα μέλος