Από τη μια το Σύνταγμα και από την άλλη τα ΜΜΕ. Μέρες τώρα, αντικρούονται με αποτέλεσμα να κωλυσιεργούν το έργο του εισαγγελέα. Μετά από μια μικρή έρευνα, προκειμένου να καταλάβω αν το πολυσυζητημένο ροζ Dvd , πρέπει να αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο για την ενοχή ενός ατόμου ή όχι...

Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ

 

Από τη μια το Σύνταγμα και από την άλλη τα ΜΜΕ. Μέρες τώρα, αντικρούονται με αποτέλεσμα να κωλυσιεργούν το έργο του εισαγγελέα. Μετά από μια μικρή έρευνα, προκειμένου να καταλάβω αν το πολυσυζητημένο ροζ Dvd , πρέπει να αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο για την ενοχή ενός ατόμου ή όχι, πρέπει να σας ομολογήσω ότι μπερδεύτηκα παραπάνω. Έπαθα αυτό που λέμε “Το μυαλό μου λέει ναι, η καρδιά μου λέει όχι και ακόμη δεν έχω απάντηση από το συκώτι μου…”. Και αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση, δεν είναι η ύπαρξη του, γιατί σ΄αυτή τη χώρα, αν μη τι άλλο έχω εθιστεί στα σκάνδαλα. Αλλά η αντιστρόφως ανάλογη πορεία που έκανε. Αντί δηλαδή να αρχίσει από τον εισαγγελέα και να καταλήξει- παράνομα και πάλι στα μέσα μαζικής επικοινωνίας- , ξεκίνησε από κάποια δικηγορικά γραφεία, πέρασε από κάποια ΜΜΕ, έκανε μια στάση στο Μέγαρο Μαξίμου και κατέληξε στη δικογραφία του ανακριτή.


Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στο Σύνταγμα υπάρχουν τρία άρθρα που κατοχυρώνουν το απόρρητο της εμπιστευτικής επικοινωνίας (άρθρο 19), το άσυλο της κατοικίας και το απαραβίαστο της ιδιωτικής οικογενειακής ζωής (άρθρο 9) και τέλος την προστασία των προσωπικών δεδομένων (άρθρο 9Α). Και φυσικά, απαγορεύεται ρητά η χρήση αποδεικτικών μέσων, που έχουν κτηθεί κατά παράβαση των άνωθεν άρθρων. Εκτός και αν το υλικό αποκτήθηκε ενώπιον δικαστικής ή ανακριτικής αρχής. Κάτι που σίγουρα δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση. Και ειδικά αφού δεν υπήρχε η συναίνεση και των δύο πρωταγωνιστών, όπως εύστοχα προβλέπει το σύνταγμα.

Και μη φανταστείτε ότι έχω καμιά διάθεση να εισχωρήσω στο σκεπτικό του συνταγματικού νομοθέτη, γιατί ούτε τις γνώσεις έχω, ούτε επιθυμώ να προσεγγίσω το θέμα από θεωρητικής πλευράς. Αυτό άλλωστε το κάνουν, με περιττή χάρη όλοι αυτοί οι ειδικοί, που παρελαύνουν καθημερινά στα τηλεοπτικά παράθυρα. Απλώς προσπαθώ να διαμορφώσω μια άποψη, όσο πιο καθαρή γίνεται, ανεπηρέαστη από τα τηλεοπτικά συμφέροντα και τις τηλεοπτικές ίντριγκες.

 

Υπάρχει λοιπόν ένα νομοθετικό πλαίσιο, αμφιλεγόμενο κατά κοινή ομολογία των δικαστικών, που όμως στην πραγματικότητα δεν τηρείται. Αναρωτιέστε γιατί; Γιατί η νεοφερμένη Πέμπτη Εξουσία τα ΜΜΕ, έχει θεσπίσει δικό της πλαίσιο προσωπικών δεδομένων και αξιών, που υπαγορεύονται από τα πολιτικά συμφέροντα των ιδιοκτητών και στην καλύτερη των περιπτώσεων από τα νούμερα της AGB. Ποιος εκπρόσωπος του νόμου, δικαστής ή εισαγγελέας λοιπόν, θα τολμήσει να έρθει αντιμέτωπος με το αβυσσαλέο τέρας της ενημέρωσης και να ρισκάρει να εκτεθεί απαγορεύοντας την προβολή και διακίνηση υλικού που προέρχεται από παράνομη κτήση; Κανένας! Μα θα μου πείτε, αυτό ακριβώς δεν είναι το καθήκον του, να παρεμβαίνει αυτεπάγγελτα όταν παραβιάζονται θεμελιώδη προσωπικά δεδομένα; Ναι αυτό είναι, αλλά στην πράξη κανένας δεν είναι διαθετιμένος να μπεί στο στόχαστρο των ΜΜΕ και να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Όταν μάλιστα ο νομοθέτης αφήνει τόσα μικρά παραθυράκια, τα λεγόμενα κατά περίπτωση. Άλλωστε όπως έχει αποδειχθεί τα τελευταία χρόνια, ουκ ολίγοι εκπρόσωποι της δικαιοσύνης διαφυλάττουν πρώτα τα πολιτικά τους συμφέροντα και η δικαιοσύνη έρχεται σε δεύτερη και τρίτη μοίρα.


Αναρωτιέστε που καταλήγουμε; Στο ότι δυστυχώς, ούτε το Σύνταγμα ούτε οι εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης δεν μπορούν να μας διασφαλίσουν από υποκλαπείσες συνομιλίες και κρυφές κάμερες. Και με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια οδεύουμε σε μια κοινωνικοπολιτική “Ζούγκλα“, όπου όλοι θα φοβούνται όλους. Και με αμέριστη ειρωνεία, θα κατακρίνουμε το σύστημα, που μας διοχετεύει καχυποψία και φόβο, ενώ ταυτόχρονα θα εκτοξεύουμε στα ύψη τα μηχανάκια της AGB στα πλαίσια των παράνομων αποκαλύψεων των ενίοτε “Ταρζάν” της δημοσιογραφίας.

Άραγε πάντοτε ο Σκοπός αγιάζει τα ΜΜέσα;

Μάρθα Τσιάνη

 


Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 435 επισκέπτες και κανένα μέλος