Ο πόλεμος στην Αλβανία, ήταν ένας πόλεμος που δεν ήταν επιθυμητός για μας. Ήταν ένας πόλεμος διαφορετικός. Με νωπές τις μνήμες της καταστροφής του Ελληνισμού – δεν είχαν περάσει ούτε 18 χρόνια – βλέπαμε τον πόλεμο στην Ευρώπη και θέλαμε να μείνομε μακριά από τον καινούργιο πόνο και την ερχόμενη θυσία...

“Έλληνες ήσαν επιτέλους! Μηδέν άγαν Αύγουστε”

 

Καβάφης

 

Ο πόλεμος στην Αλβανία, ήταν ένας πόλεμος που δεν ήταν επιθυμητός για μας. Ήταν ένας πόλεμος διαφορετικός. Με νωπές τις μνήμες της καταστροφής του Ελληνισμού – δεν είχαν περάσει ούτε 18 χρόνια – βλέπαμε τον πόλεμο στην Ευρώπη και θέλαμε να μείνομε μακριά από τον καινούργιο πόνο και την ερχόμενη θυσία. Ίσως γιατί όλοι βλέπαμε το διπλωματικό παιχνίδι, που μυστικά γινόταν πίσω από τις πρώτες σελίδες του ημερήσιου τύπου, και πίσω από τα συμφέροντα και την ενημέρωση των μικρών λαών που ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Ελληνικός.

Εμείς πάντως, τη θυσία δεν την αποφύγαμε ποτέ και τον όποιο πόνο, τον αντιμετωπίσαμε με καρτερία στους προηγούμενους πολέμους της ιστορικής διαδρομής του Έθνους μετά την ανεξαρτησία μας. Τότε όμως ήταν “η Μεγάλη ιδέα” και “ο αλυτρωτισμός” των αδελφών μας, που ένωνε και όπλιζε την ορμή της φυλής και που τελικά, είχε σαν συνέπεια, να διαμορφωθεί ένας διαφορετικός πολιτικός χάρτης στα Βαλκάνια. Τον πόλεμο της Αλβανίας δεν τον θέλαμε και δεν είχαμε αιτία να τον προκαλέσουμε. ΄Ομως τρέξαμε όλοι, αντιμέτωποι στην ανίερη και άνιση πρόκληση και περίεργο τρέξαμε χωρίς χρώματα· εκεί, στο σύνορο του σπιτιού μας, στη χιονισμένη Αλβανία, όλοι δώσαμε το παρόν χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς να λάβομε υπ΄ όψη μας την ανεπάρκεια στον οπλισμό μας και στα αριθμητικά μείον μας. Eκεί ένα θαύμα έγινε. Ένα περίεργο θαύμα που και εμείς δεν το περιμέναμε. Θαύμα της απρόσμενης νικητήριας πράξης του Δαβίδ.

Το “ΟΧΙ” και στην πραγματικότητα, το “Λοιπόν θα έχομε πόλεμο”, και μάλιστα στη γαλλική, το είπε ο Μεταξάς. Πράξη όμως και θυσία το έκανε ο “σύμπας” και το ξαναγράφω ο “σύμπας Έλληνικός λαός”.

Την άνοιξη του ΄40, ο Χίτλερ καταλαμβάνει με ταχύ ρυθμό τη Νορβηγία, Δανία, Ολλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο. Τον Ιούνιο εισβάλλει στη Γαλλία και στις 7 Ιουνίου, ο αγκυλωτός σταυρός κυματίζει στο Παρίσι, μετά από μια ταπεινωτική χωρίς αντίσταση συνθηκολόγηση. Ο ελεύθερος κόσμος έχει παγώσει. Τον Ιούνιο του 1940 μπαίνει στον πόλεμο η Ιταλία και ο Μουσολίνι θέλει να εντυπωσιάσει τον Χίτλερ. Στις 15 Αυγούστου, τορπιλίζει το καταδρομικό “Ελλη” Χωρίς την ενημέρωση και έγκριση του Γερμανικού επιτελείου, επιτίθεται στην Ελλάδα. Και τι θα γίνει με τον Χίτλερ; του λένε οι επιτελείς του. “Ας το μάθει από τις εφημερίδες”, απαντά αλαζονικά. Την 28η Οκτωβρίου, επιδίδεται το ιταλικό τελεσίγραφο, με απαίτηση την άνευ όρων συνθηκολόγηση της Ελλάδας, και εισπράττεται το “Μολών λαβέ”.

Ο ελεύθερος κόσμος, παραξενεύεται και ίσως και δίκαια μας θεωρεί τρελούς. Στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο, η Αγγλία αντιμετωπίζει τον Γερμανικό Άξονα ολομόναχη. Τώρα όμως, ένα μικρό ασήμαντο πολεμικά Έθνος, το Ελληνικό, στέκεται πλάι της. Γι΄ αυτό και όλοι τότε, μας θεώρησαν τρελούς. Αργότερα, μετά τις πρώτες νίκες, τα πράγματα αλλάζουν. Τώρα οι “New York Times” γράφουν κάθε μέρα για την νικηφόρα αντιπαράθεση και ελληνική προέλαση. Και πονηρά ρίχνουν και το δηλητήριο της αμφισβήτησης: “The Greek success against Italy,while true in the main, had been exaggerated”, ήτοι οι Έλληνες μάς τα υπερβάλλουν. Ιδέ New York Times 20.11.40. Πιο κάτω όμως ομολογούν; “Greek Evzon troops in swift bayonet attacks” - Εύζωνοι με ξιφολόγχη. Δεν ξέρω, αν μπορούμε εμείς από τον αναπαυτικό καναπέ μας, να καταλάβομε, τι θα πει ξιφολόγχη στη μάχη σώμα με σώμα. Σε ένα αγώνα απόγνωσης που ο ανθρωπισμός δίνει τη θέση του στην επιβιώση. Και οι σύμμαχοι ηγέτες τονίζουν τη συμβολή του Έλληνα στον πόλεμο τις μέρες αυτής της θέωσης: Ρούσβελτ, Τσώρτσιλ, Ήντεν, Σοβ.Ένωση, Τούρκοι. Γνωστά “τα λόγια τα μεγάλα”.

Εγώ θα σταθώ μόνο στις δηλώσεις του αντίπαλου, του πολέμιου, αυτού που μας γνώρισε όχι στο τραπέζι της συνδιαλλαγής και του συμφέροντος αλλά στις επαφές που είχανε στα σώματά μας όταν μας ένωνε η ματωμένη και από τους δύο ξιφολόγχη και ο φόβος.

Σε δηλώσεις του ο Χίτλερ στον Μπόρμαν είχε πεί: “Η συμμαχία με την Ιταλία ήταν αληθινή συμφορά. Έκαναν την Γερμανία να χάσει έξι ζωτικές εβδομάδες για την επίθεση στη Ρωσία”. (Ιδε Χ. Φλάισερ, Ιστορικά τεύχος 16 Ιούνιος1992 σ.135-138)

Σε συνέντευξή του στον Μαθιόπουλο, ο Άλμπερ Σπέερ, υπουργός του Χίτλερ, πάνω στην πολεμική παραγωγή, δήλωσε πως η αντίσταση των Ελλήνων από το Φθινόπωρο του 1940 έως την άνοιξη του 1941, εξουδετέρωσε το στρατηγικό οικοδόμημα της Γερμανίας και συνέβαλε στο να χάσει την εκστρατεία της Ρωσίας. (Ιδέ Αγγ. Αγγελόπουλος: Από την Κατοχή στον Εμφύλιο Γ.έκδ.1994 σ.24.)

Στις 27 Απριλίου 1942 ο ραδιοσταθμός Μόσχας εξέπεμπε: “Πολεμήσατε γιατί ήσαστε Έλληνες! Ως Ρώσοι κερδίσαμε χάρις στη θυσία σας. Μας δώσατε χρόνο να αμυνθούμε. Σας ευγνωμονούμε”.

Εμείς με κλειστά τα μάτια “δίναμε” και δεν μας έμενε η ώρα, να διαβάσομε λίγο εκείνο τον αποκαλυπτικό Μακιαβέλι στον “Ηγεμόνα”: “Ένας συνετός ηγεμόνας, δεν πρέπει να κρατά το λόγο του, όταν οι λόγοι που τον έκαναν να τον δώσει έχουν εκλείψει”, για να ζυγίσομε και το τι θα πρέπει να πάρομε. Άλλωστε, σε όλους τους πρωτινούς αγώνες μας, το μόνο που θέλαμε ήταν η δικαίωση.

Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Και άρχισαν οι συνδιασκέψεις των Μεγάλων: στην Τεχεράνη, στη Μόσχα, στη Γιάλτα, στο Πόστδαμ. όπου οι εχθροί έγιναν αγαπημένοι φίλοι και οι θυσιασμένοι φίλοι, επαίτες!

Θα σταθώ στη συνδιάσκεψη της Μόσχας (9-16 .11.1944) στη συζήτηση Στάλιν-Τσώρτσιλ: «Η στιγμή είναι κατάλληλη για μπίζνες», διηγείται ο ίδιος ο Τσώρτσιλ στα απομνημονεύματα του. Και μετά τη συνάντηση στη Γιάλτα, δηλώνει χαρούμενος στον Λόρδο Μόραν που γράφει και στο ημερολόγιο του (σ.250): «Ο Στάλιν θα αφήσει τους ανθρώπους του να χτυπηθούν στην Ελλάδα για χάριν των ευρυτέρων του σχεδίων».

«Βλέπω τους εμπόρους - των λαών - να εισπράττουν σκύβοντας στο κέρδος των δικών μας πτωμάτων», θα γράψει για την εποχή εκείνη, αργότερα ο Ελύτης στο “Αξιον εστί”.

Νέα τάξη πραγμάτων και οι μπίζνες μπίζνες. Για ήρωες θα μιλάμε τώρα και μάλιστα πεθαμένους;

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 123 επισκέπτες και κανένα μέλος