Αφορμή για την έναρξη του 1ου Παγκοσμίου πολέμου το 1914, στάθηκε η δολοφονία του διαδόχου της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας Φραγκίσκου Φερδινάνδου και της συζύγου του Σοφίας Χότεκ. Και η δολοφονία αυτή δεν είχε διαπραχθεί από επίσημον κρατικό φορέα, αλλά από μια εθνικιστική οργάνωση του Βασιλείου της Σερβίας, με τον χαρακτηριστικό τίτλο:

«Μαύρη χειρ».

Σήμερα – λες και σταμάτησε ο χρόνος στις 3 Ιανουαρίου – έχουμε μια μοναδική στη σύγχρονη ιστορία δολοφονία ηγέτη και «εθνικού ήρωα» άλλου κράτους, από επίσημο κρατικό φορέα κατά διαταγήν του ανωτάτου άρχοντος άλλου κράτους!!!, χωρίς κήρυξη πολέμου.

Τρομακτικό, αποτρόπαιο, προκλητικό, ασεβές, ολιγοφρενές και λίαν επικίνδυνο εγχείρημα.

 

Ύβρις, για την «πολιτισμένη» ανθρωπότητα

Τα γεγονότα γνωστά σε όλους· να τα καταγράψουμε για την καταχώρηση στην ιστοριογραφία μας.

Ανατέλοντος του 2020 στις 3 Ιανουαρίου, δολοφονήθηκε με πυραύλους που εκτόξευσε αμερικανικό στρατιωτικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone), εναντίον δύο επιβατηγών αυτοκινήτων πλησίον του διεθνούς αεροδρομίου της Βαγδάτης, ο Αντιστράτηγος και εθνικός ήρωας του Ιράν Κασέμ Σουλεϊμανί και ο Αμπού Μαχντί αλ-Μουχάντις, υπαρχηγός ενός συνασπισμού φιλοϊρανών πολιτοφυλάκων.

Η όλη επιχείρηση, σύμφωνα με ανακοίνωση του αμερικανικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, «έγινε κατά διαταγήν του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ!» Ναι, – αλλά χωρίς να επιχειρώ να μειώσω την ευθύνη του, – συμφωνούντων όλων των Συμβούλων του και όλων των παραγόντων που εκτέλεσαν πιστά κι αδιαμαρτύρητα και αναντίρρητα τις εντολές. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Πάντα με τον έναν ή άλλον τρόπο κρατούνταν τα προσχήματα. Αν δεν χαρακτηριζόταν «λάθος» ή «ατυχές συμβάν», ο δολοφόνος, ο εντολέας παρέμενε «άγνωστος». Ο εκτελεστής, συνήθως, γινόταν γνωστός και κατά περίπτωση είχε ή την τύχη ελαφράς τιμωρίας, ή δολοφονικών αντιποίνων – πραγματικών ή εικονικών – ή ξαφνικής θανατηφόρου ασθένειας. Μέθοδος που χρησιμοποιείται ενίοτε και για την εξουδετέρωση του «στόχου» της δολοφονίας.

Πρώτη φορά, και μάλιστα από μια μεγάλη «πολιτισμένη» χώρα, αναγνωρίζεται και μάλιστα υπερηφάνως, από έναν Πρόεδρο κομπορρημονούντα, ότι εκτέλεσαν ύπουλα αντίπαλό τους, εισάγοντας νέα πρακτική τακτική στην εξωτερική πολιτική και στο «δίκαιο του πολέμου».

Καθιερώνονται πλέον καθαρώς γκαγκστερικές μέθοδοι. Την δολοφονία των αντιπάλων και τις πολεμικές ενέργειες, χωρίς κήρυξη πολέμου.

Βέβαια, έναυσμα, προσάναμμα για σκέψη αποτελεί η εκτίναξη των μετοχών των πολεμικών Βιομηχανιών, όπως της Lockheed Martin κατά 3,60% και της Northrop Grumman κατά 5,45%.

Και αυτά λίγες ώρες μετά τη δολοφονία του Ιρανού Στρατηγού!

Στα ύψη και το πετρέλαιο, που η τιμή του αυξήθηκε κατά 2% και τα κέρδη απέδωσαν ένα επιπλέον 5%! Κι ο χρυσός «τσίμπησε» ένα 1,4%2...

Τώρα, μέχρι να δημοσιευθεί το άρθρο, τα δεδομένα θα έχουν εμπλουτιστεί και μεταβληθεί.

Έτσι είναι· κάποιοι χάνουν και τη ζωή τους, έστω και παραμένοντες προσωρινά ζωντανοί) και κάποιοι κερδίζουν και ...υπεραμύνονται του δικαιώματος μαντικής (προβλεπτικής) αυτοάμυνας, δολοφονώντας τους αντιπάλους. Έξοχα!

Δύσκολη η διαπραγμάτευση

Με ισχυρούς και άφρονες

Οι πολιτικές και στρατιωτικές δολοφονίες δεν επιλύουν προβλήματα. Αντίθετα τα περιπλέκουν!

Και ήδη τ’ αποτελέσματα αρχίζουν να γίνονται ορατά.

Η εκδίκηση είναι το πιθανότερα αναμενόμενο αποτέλεσμα και η κατάληξη, η αντεκδίκηση. Βέβαια δεν αποκλείεται και η αποκλιμάκωση, αν πρυτανεύσει η ψύχραιμη, λογική.

Σε τόσο σοβαρά θέματα, αποθώ την πηγαία διάθεση διακωμώδησης και ανάπλασης συσχετισμών καθώς και μεταφυσικά φαινόμενα τύπου γρουσουζιάς!...

Θυμάστε, τον Σεπτέμβρη του ’19, ματαιώθηκε η συνάντηση του Μητσοτάκη με τον Τραμπ, ενώ είχε προγραμματιστεί, λόγω της άσκησης δίωξης από το Κογκρέσο κατά του Τραμπ για τη γνωστή υπόθεση, που κινδυνεύει με καθαίρεση. Τώρα συρρικνώθηκε και εξετράπη στη συνέντευξη Τύπου, δήθεν λόγω των εσωτερικών υποθέσεων και της κρίσης στη Μ. Ανατολή. Είναι και “έτος εκλογών”, βλέπεις!

 

Συνέντευξη Τύπου του Τραμπ «παρουσία» του Έλληνα Πρωθυπουργού!

Ήταν μεγάλη προσβολή για τον Έλληνα πρωθυπουργό και δι’ αυτού, κατά του ελληνικού κράτους και του λαού, να δίνει συνέντευξη Τύπου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, για εσωτερικές υποθέσεις και για μονομερείς ενέργειες εξωτερικής πολιτικής και πολεμικών ενεργειών του και όχι για τις διμερείς σχέσεις των κρατών, Ελλάδος – ΗΠΑ, για τις οποίες πραγματοποιήθηκε, υποτίθεται, η συνάντηση, και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος να παραμένει σιωπηλός ακροατής!

Κι όταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός αποφάσισε να θέσει το θέμα των τουρκικών προκλήσεων και παραβιάσεων και προσβολής των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, να παρακάμπτεται ευσχήμως ή μάλλον ...ασχήμως και απροσχημάτιστα, από Αμερικανό δημοσιογράφο για άσχετα θέματα. Ο δε Τραμπ να «ξεχάσει» ν’ απαντήσει για το θέμα της αυθαίρετης «συμφωνίας», της αυθαίρετης ΤουρκοΛυβικής ΑΟΖ... της καρδιάς του Ερντογάν!

Αλλά κάποιοι είδαν τη θετική πλευρά, στα δευτερόλεπτα που ο Μητσοτάκης διατύπωσε το ελληνικό “αίτημα” στήριξης από τις ΗΠΑ έναντι των τουρκικών προκλήσεων και απαιτήσεως ώστε οι ελληνικές θέσεις να προβληθούν διεθνώς! Αστείο· η προβολή γίνεται αλλιώς... και το γνωρίζει το Υπουργείο Εξωτερικών.

Αν δημιουργήθηκε κάποιο κλίμα συμπάθειας, ίσως και «ντροπής» των Αμερικανών παραγόντων για τα καμώματα ενός άξεστου και υπερόπτη Προέδρου αυτό πιθανόν να δημιουργήθηκε κατά τις συναντήσεις του Μητσοτάκη με τους άλλους πολιτικούς και πολιτειακούς παράγοντες.

Θέλω ακόμα να επισημάνω ότι οι πολιτικοί μας στερούνται πολιτικότητας και στοιχειώδους διπλωματικής ικανότητας.

Βρήκαν την ευκαιρία και βγήκαν τα κόμματα να πουν, για το «φιάσκο» του Μητσοτάκη, του Έλληνα Πρωθυπουργού, αντί να καταγγείλουν την αήθη και αχαρακτήριστη συμπεριφορά του Αμερικανού Προέδρου, τονίζοντας ότι η Ελλάς μπορεί να είναι έντιμη στην τήρηση των συμφωνιών και στις συμμαχίες της, αλλά δεν είναι δεδομένη. Αυτό πρέπει να το πούμε και να το τονίσουμε. Οι συμμαχίες πρέπει να είναι αμοιβαία επωφελείς.

Τί θέλαμε δηλαδή να κάνει ο Μητσοτάκης; Να σηκωθεί, να φύγει; Δύσκολο. Να παρέμβει, παρά το πρωτόκολλο, για να ...διευκολύνει τον Τραμπ, επαναφέροντας τους δημοσιογράφους στην τάξη. Ίσως, αλλά και αμφίβολο...

Ισως θα ‘πρεπε να είχε ζητήσει ο ίδιος, αυτή τη φορά, την αναβολή της συνάντησης λόγω της έκρυθμης διεθνούς κατάστασης που είχε δημιουργηθεί μετά την ύπουλη αμερικανική ενέργεια της 3ης Ιανουαρίου, που θυμίζει τη βύθιση της «Έλλης» το 1940, στην Τήνο, από το Μουσολίνι! Μοιάζουν τόσο τα πρόσωπα και τα γεγονότα... Μόνο που ο Μουσολίνι δεν είχε την αναίδεια να το παραδεχθεί.

Κώστας Βενετσάνος


1. SG. Teeport
2. In.gr

 

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 297 επισκέπτες και κανένα μέλος