Τα συνταγματικά χρονικά περιθώρια στενεύουν σχετικά με την κοινοβουλευτική ανακήρυξη του επόμενου Προέδρου της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Και ταυτόχρονα στη δραστήρια δημόσια σφαίρα (συμπεριλαμβάνω σ’ αυτήν και τα δίκτυα κοινωνικής επαφής και επικοινωνίας) πολίτες και πολιτικοί, επιδίδονται στο «παιχνίδι της κολοκυθιάς». Ποιός επιτέλους θα είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά την επόμενη πενταετία (2020-2025);

Θα ήθελα να κάνω χιούμορ και να προτείνω στις τηλεοπτικές εκπομπές κατά το επόμενο χρονικό διάστημα, να στοιχηματίζουν πάνω στο όνομα, το φύλο και την προσωπικότητα του υποψήφιου Προέδρου.

Βρισκόμαστε λίγες μόλις μέρες πριν λήξει η συνταγματική προθεσμία για να ανακοινωθεί από τον Πρωθυπουργό της ελληνικής πολιτικής κοινωνίας το όνομα του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Και όλοι εμείς οι πολίτες, βρισκόμαστε στο σκοτάδι όσον αφορά στο σχετικό ζήτημα.

Ως πολιτικός φιλόσοφος, δηλώνω τα εξής δύο «πράγματα» (με τη φιλοσοφική έννοια του όρου: πράγμα): πρώτον, σε κάθε υποκειμενοκεντρικό (πρωθυπουργικό στη δική μας κοινωνία) σύστημα εξουσίας, στην εποχή του διαφωτισμού όλοι οι υπήκοοι – πολίτες γνωρίζουν τη βούληση του «ηγεμόνα» που τελικά είναι και η δική τους πολιτική βούληση!

Δεύτερον, η ανακοίνωση από τον πρωθυπουργό της υποψηφιότητας για την Προεδρία της Δημοκρατίας σε μία εποχή ψηφιακής επανάστασης δεν είναι παρά ένα κατάλοιπο υποκειμενοκεντρικής πολιτικής εξουσίας.

Με άλλα λόγια από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό (τον «ηγεμόνα» κατά το Σύνταγμα), θα περιμέναμε ως πολίτες, να αναλάβει επιτέλους τη διαφωτιστική πολιτική πρωτοβουλία και να ανακοινώσει το όνομα τού νέου Προέδρου. Σε μία ορθολογική, δημοκρατική, πολιτική κοινωνία το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας θα ήταν όχι μόνον γνωστό, αλλά θα αποτελούσε και θέμα πολιτικών διαβουλεύσεων για τις σχετικές πολιτικές διαδικασίες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη γραφειοκρατική διαχείριση του σχετικού ζητήματος, διαμόρφωσε συνθήκες απαξίωσης και έκπτωσης της ελληνικής πολιτικής κοινωνίας. Εάν όλοι εμείς οι πολίτες «φτιάξαμε κάτι» εδώ και χρόνια ήταν το εξής: να μην διαμορφώνουν οι ανθρώπινες σχέσεις (φιλικές ή εχθρικές) το πολιτικό γίγνεσθαι της κοινωνίας μας, αλλά οι θεσμικές πρακτικές και διαδικασίες.

* Ο Θεόδωρος Γεωργίου είναι Καθηγητής ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ.  

 

Προτεινόμενο Video

Επισκέπτες σε σύνδεση

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 468 επισκέπτες και κανένα μέλος